Pytanie:

Czy umowa najmu, gdzie najemcą jest spółka cywilna a wynajmującym czterej współwłaściciele jest dopuszczalna na gruncie prawa cywilnego a wydatki związane z najmem, m. in. czynsz, stanowią koszty uzyskania przychodów spółki cywilnej.

Stan faktyczny zawarty w ww. wniosku przedstawia się następująco:

Wraz ze wspólnikiem prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą w spółce cywilnej. Wspólnicy oraz ich żony nabyli nieruchomość, głównie jako lokatę kapitału, a z ostatecznym przeznaczeniem na cele mieszkaniowe. W obu małżeństwach istnieje wspólność ustawowa, stąd przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność łączną czterech osób fizycznych. Wraz ze wspólnikiem część nieruchomości, tj. niecałe 30%, przeznaczył Pan na działalność gospodarczą, zawierając umowę najmu, gdzie najemcą jest spółka cywilna a wynajmującym czterej współwłaściciele. We wniosku pyta Pan czy taka umowa jest dopuszczalna na gruncie prawa cywilnego a wydatki związane z najmem, m. in. czynsz, stanowią koszty uzyskania przychodów spółki cywilnej, zaś we własnym stanowisku skłania się Pan ku odpowiedzi twierdzącej.

Ocena prawna Pańskiego stanowiska jest następująca:

Do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stosuje się normy zawarte w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) z racji odesłania zawartego w art. 8 ust. 2 pkt 1. Zgodnie z zasadami przewidzianymi w tych przepisach ponoszone przez wspólników wydatki związane z najmem nieruchomości używanej w działalności gospodarczej spółki cywilnej nie są uważane za koszty uzyskania przychodów w części przypadającej na rzecz współwłaścicieli nieruchomości, będących wspólnikami tej spółki. Oznacza to, że do kosztów podatkowych zarówno Pan jak i wspólnik mogą zaliczać wydatki na przedmiotową nieruchomość, w tym czynsz najmu, proporcjonalnie do udziału pozostałych współwłaścicieli nieruchomości w zysku z tej rzeczy.

Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie organu pierwszoinstancyjnego zawiera prawidłową ocenę prawną, zażalenie Pana uznać należało za nieuzasadnione.

Wobec powyższego orzeczono jak w rozstrzygnięciu.

Niniejsza decyzja jest ostateczna.

Na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem tut. organu, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.