Istota interpretacji:

Wnioskodawczyni za 2007 r. nie ma możliwości łącznego opodatkowania dochodów z małżonkiem, ponieważ w 2007 roku miały do męża zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, co wprost wyklucza taką możliwość.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 2 stycznia 2007 r. w zakresie stolarki okiennej. Jako formę dokumentacji rachunkowej wybrała podatkową księgę przychodów i rozchodów. Za rok podatkowy 2007 rozliczyła się wspólnie z mężem składając do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe PIT-36. Małżonek Wnioskodawczyni 29 grudnia 2006 r. powiadomił pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego o zawieszeniu z dniem 31 grudnia 2006 r. działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nadmienia, iż mąż był opodatkowany kartą podatkową w 2006 r. Z ewidencji działalności gospodarczej został skreślony z dniem 29 stycznia 2007 r., a deklarację VAT-Z złożył do urzędu skarbowego w dniu 27 marca 2007 r., w której w rubryce 20 jako datę zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podał dzień 29 grudnia 2006 r. W 2007 r. małżonek Wnioskodawczyni nie osiągnął żadnych przychodów z działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy za 2007 r. Wnioskodawczyni mogła się rozliczyć wspólnie z małżonkiem na druku PIT-36...

Zdaniem Wnioskodawczyni rozliczając się wspólnie z małżonkiem w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2007 r. postąpiła ona prawidłowo.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

Stosownie do ust. 2 powyższego artykułu, małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być jednak, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, z zastrzeżeniem art. 6a, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Jednakże, jak stanowi art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Na gruncie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) obowiązuje zasada, że jeżeli do dnia 20 stycznia każdego roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania uważa się, że nadal prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną w tej formie, co wynika wprost z treści art. 29 ust. 1 ustawy.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym przewiduje również możliwość zgłoszenia zawieszenia działalności gospodarczej w odniesieniu do podatników, którzy wybrali opodatkowanie w formie karty podatkowej (art. 34 ustawy).

Jednakże, w związku z treścią powołanego art. 29 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoba, która nie zlikwidowała działalności gospodarczej, a jedynie ją zawiesiła, uznawana jest przez przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym za osobę prowadzącą taką działalność, do której mają zastosowanie przepisy tej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że małżonek Wnioskodawczyni 29 grudnia 2006 r. powiadomił pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego o zawieszeniu z dniem 31 grudnia 2006 r. działalności gospodarczej opodatkowanej kartą podatkową. Z ewidencji działalności gospodarczej został skreślony z dniem 29 stycznia 2007 r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązujących przepisów stwierdzić należy, że zgłoszenie przez podatnika zawieszenia działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej nie oznacza ustania bytu przedsiębiorcy. Nie oznacza również, że przestają mieć zastosowanie do niego przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych dochodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dla możliwości zastosowania wspólnego opodatkowania dochodów małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak już wskazano na wstępie, decydujące znaczenie ma sam fakt zastosowania wobec podatnika przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie jest przy tym istotne, czy w danym roku podatkowym został osiągnięty przychód z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni za 2007 r. nie ma możliwości łącznego opodatkowania dochodów z małżonkiem, ponieważ w 2007 roku miały do męża zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, co wprost wyklucza taką możliwość.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.