W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od października 2004 r. jest rozwodnikiem. Sąd swoim wyrokiem rozwiązał małżeństwo bez orzekania o winie. W trakcie trwania małżeństwa urodziły się dwie córki. Sąd wyrokiem rozwodowym zlecił opiekę nad córkami matce dzieci. Wnioskodawca wraz z żoną i dziećmi jest zameldowany pod jednym adresem (sprawa o podział majątku jest w trakcie postępowania). Mieszkanie, w którym są zameldowani wyrokiem sądu okręgowego (rozwód) zostało podzielone w ten sposób, że jeden pokój przysługuje żonie i dzieciom, drugi Zainteresowanemu; pozostałe pomieszczenia są do wspólnego użytkowania.

Od kwietnia 2007 r. w mieszkaniu tym pozostał tylko Zainteresowany. Była małżonka wynajęła mieszkanie i tam zamieszkała razem z dziećmi.

Starsza z córek 1 listopada 2007 r. ukończyła 18 lat. Uczy się w III klasie liceum ogólnokształcącego W dniu 10 grudnia 2007 r. starsza córka przeprowadziła się do mieszkania, w którym zamieszkuje Wnioskodawca i od tego dnia mieszka tam z Nim. Ponadto Wnioskodawca ponosi wszelkie koszty utrzymania oraz wszelkie konsekwencje wychowawcze córki, posiadając przy tym pełnię praw rodzicielskich. Zainteresowany nadmienia, że matka wyrzuciła córkę z wynajmowanego mieszkania, nie ponosi żadnych kosztów utrzymania dziecka oraz nie ma żadnego wpływu na wychowanie córki. Jej utrzymaniem i wychowaniem zajmuje się wyłącznie Wnioskodawca bez jakiejkolwiek pomocy ze strony matki dziecka.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wobec zaistniałego powyższego stanu faktycznego Wnioskodawca może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko i rozliczyć się na zasadach preferencyjnego opodatkowania dochodów, osoby samotnie wychowującej dzieci, za rok 2007?

Zdaniem Wnioskodawcy, na prawie obowiązujących przepisów może On rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, ponieważ:

1. zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych córka nie ukończyła 25 lat i uczy się w szkole, o której mowa jest w przepisach oświaty oraz nie uzyskała dochodów z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego,
2. Zainteresowany jest rodzicem dziecka, rozwodnikiem,
3. Zainteresowany nie korzysta ze stawki liniowej, nie rozlicza się za pomocą ryczałtu ewidencjonowanego lub karty podatkowej,
4. Zainteresowany oprócz kosztów utrzymania córki ponosi wszelkie konsekwencje jej wychowania i posiada pełnie praw rodzicielskich do dziecka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, z zastrzeżeniem warunków przedstawionych w uzasadnieniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym:

1. dzieci małoletnie,
2. dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny,
3. dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach - Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych

- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7; z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 5 ww. ustawy za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Ponadto art. 6 ust. 10 ww. ustawy określa, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Cytowane przepisy wprowadzają wyjątek od zasady dokonywania indywidualnego rozliczenia zobowiązania podatkowego podatników poprzez ustalenie preferencyjnego sposobu rozliczenia.

W konsekwencji, aby móc rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko należy spełniać wszystkie warunki określone w ww. przepisach.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 6 ust. 4-10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do rozliczenia dochodów uzyskanych w ciągu całego 2007 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Należy podkreślić, iż opisywane preferencyjne rozliczenie dotyczy tylko jednego z rodziców, co wynika z istoty wskazanej instytucji oraz z definicji osoby samotnie wychowującej dziecko zawartej w cytowanym wyżej art. 6 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w przypadku, gdyby obydwoje rodzice rozliczali się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, wówczas konieczne byłoby dokonanie ustaleń, kto rzeczywiście wychowywał dziecko i oprócz kosztów jego utrzymania ponosił również wszelkie konsekwencje wychowawcze. Niemożliwa jest bowiem sytuacja, w której dwie osoby dojdą do wniosku, że są osobami samotnie wychowującymi dziecko i w związku z tym każda z nich ma prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania.

W związku z powyższym należy zauważyć, iż przedmiotowa interpretacja dotyczy jedynie stanu faktycznego opisanego we wniosku, który nie musi odzwierciedlać stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, gdyż tutejszy Organ w ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie ma stosownego umocowania w przepisach prawa, umożliwiającego weryfikację przedstawionego we wniosku stanu. W konsekwencji, jeżeli przedstawiony we wniosku stan różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiści zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.