Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca jest objęty wyłączeniem wymienionym w art. 6 ust. 8 ustawy, jeśli przepis art. 30c ustawy mówi o podatku dochodowym od osiągniętego dochodu ( w roku 2007 z działalności gospodarczej Wnioskodawca nie osiągnął dochodu )?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny

Od dnia 1 czerwca 2007 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w spółce cywilnej X.

Zgodnie z art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( zwanej dalej ustawą ) w dniu 2 kwietnia 2007 r. złożył oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, w której wskazał liniową stawkę opodatkowania. Prowadzona przez Wnioskodawcę firma okazała się pomysłem chybionym i oprócz ponoszenia kosztów nie przyniosła żadnego przychodu. Wnioskodawca powołuje się na art. 9 ust. 2 ustawy, który stanowi, że dochodem ze źródła przychodu jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W związku z powyższym, Wnioskodawca oświadcza, że nie osiągnął dochodu ze źródła przychodu, którym jest działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest objęty wyłączeniem wymienionym w art. 6 ust. 8 ustawy, jeśli przepis art. 30c ustawy mówi o podatku dochodowym od osiągniętego dochodu ( w roku 2007 z działalności gospodarczej Wnioskodawca nie osiągnął dochodu )...

Zdaniem Wnioskodawcy art. 30c ustawy określa stawkę podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej przez podatników wymienionych w art. 9a, z którego wynika, że dotyczy on osób, które złożyły oświadczenie o wyborze liniowej stawki opodatkowania oraz jednocześnie osiągnęły dochód z tej działalności rozumiany zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy jako nadwyżka przychodów nad kosztami.

Wnioskodawca oświadcza, że w roku 2007 nie osiągnął dochodu z działalności gospodarczej. W związku z powyższym wydaje mu się, że nie ma do niego zastosowania przepis art. 30c ustawy określający wartość stawki podatku dochodowego od osiągniętego dochodu ( nie obliczy podatku według stawki 19% ). Stwierdza, że art. 30c nie wspomina w żadnym fragmencie o stracie jaką poniósł w 2007 roku, a więc de facto nie odnosi się do jego sytuacji prawno-podatkowej, a zatem nie wyłącza możliwości wspólnego opodatkowania z małżonkiem ( dochodów z umowy o pracę ), ograniczonej w art. 6 ust. 8 ustawy.

Według Wnioskodawcy intencją ustawodawcy przy wprowadzeniu ograniczeń dla korzystających z podatku liniowego było uniknięcie podwójnego uprzywilejowania takich podatników.

Wnioskodawca nie skorzystał z preferencji jaką jest możliwość obliczania podatku wg stawki liniowej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm. ) małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, od osiąganych przez nich dochodów.

Jednak art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków.

Powołany powyżej przepis stanowi że, małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być jednak, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, z zastrzeżeniem art. 6a, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Równocześnie zgodnie z art. 6 ust. 3 zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Stosownie do art. 6 ust. 8 ww. ustawy, preferencyjny sposób opodatkowania małżonków nie znajduje zastosowania w sytuacji gdy, chociażby do jednego z nich miał zastosowanie przepis art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera regulacje dotyczące opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wg stawki liniowej 19%. Zauważyć należy, iż fakt, że Wnioskodawca nie osiągnął w 2007 r. żadnych przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej 19% podatkiem liniowym, pozostaje bez znaczenia dla możliwości zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania małżonków.

Należy także zaznaczyć, iż zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do 30 kwietnia roku następnego po roku podatkowym, podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznania, według ustalonego wzoru w wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty). Jednakże w sytuacji, gdy podatnik w roku podatkowym prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w art. 30c ustawy winien złożyć również odrębne zeznanie podatkowe, w którym należy wykazać wyłącznie dochody z tego źródła ( art. 45 ust. 1a pkt 2).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca od dnia 1 czerwca 2007 r. prowadzi działalność gospodarczą, opodatkowaną według zasad określonych w art. 30c.

Wobec powyższego, do Wnioskodawcy mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie może skorzystać z możliwości wspólnego opodatkowania się z małżonkiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.