Istota interpretacji:

Uzyskanie przychodu w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci prawa użytkowania wieczystego do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W miesiącu lutym lub marcu 2011 roku, Wnioskodawca ma zamiar nabyć udział wynoszący 1/3 część w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, stanowiącej działkę o powierzchni 1,6181 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą.

Wraz z pozostałymi współużytkownikami wieczystymi Wnioskodawca chce zawiązać spółkę osobową (spółkę jawną lub komandytową). Jako wkład do tej spółki zostałoby wniesione prawo użytkowania całej lub części ww. nieruchomości. Na nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, przed wniesieniem jej do nowotworzonej spółki osobowej, nie będzie prowadzona żadna działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie własności nieruchomości jako wkład niepieniężny do spółki osobowej (spółki jawnej lub komandytowej) stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy wniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, nie stanowi przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy takiej czynności nie można bowiem traktować przede wszystkim jako zbycie, a tym bardziej odpłatne zbycia. Wniesienie przez małżonków nieruchomości jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej (spółki osobowe to: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna), nieposiadającej osobowości prawnej, powoduje tylko zmianę rodzaju współwłasności łącznej. Czynność taka jest neutralna z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Taki pogląd jest wyrażany przez sądownictwo administracyjne:

1. "Pomimo, że spółka jawna może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania we własnym imieniu, wniesienie do niej wkładu niepieniężnego nie może być traktowane jako odpłatne zbycie praw majątkowych" wyrok WSA w Warszawie z dnia 27.07.2010 r. sygn. akt III SA/Wa 60/10.
2. "Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby zasadnie można było bronić tezy, iż po stronie obejmującego udział w spółce osobowej w zamian za wkład niepieniężny pojawia się dochód podlegający opodatkowaniu" wyrok WSA w Lublinie z dnia 11.06.2010 r. sygn. akt I SA/Lu 110/10.
   
   

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z zasadą wyrażona w art. 9 ust. 1 w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. - określanego dalej skrótem K.s.h.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo- akcyjna.

Stosownie do art. 8 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Pojęcie wkładu do spółki osobowej uregulowane zostało w art. 48 § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych. Wynika z niego, że wkład wspólnika może polegać na przeniesieniu lub obciążeniu własności rzeczy lub innych praw, a także na dokonaniu innych świadczeń na rzecz spółki. Udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu (art. 50 § 1 Kodeksu spółek handlowych).

Z powyższego wywieść należy, że:

• wniesienie do spółki osobowej określonych rzeczy, czy też praw majątkowych jako wkładu niepieniężnego, jest formą ich odpłatnego zbycia,

• wspólnik przystępujący do spółki osobowej uzyska w niej udział, stosownie do wartości wprowadzonego do spółki wkładu.
  
  

Należy także wskazać na treść art. 28 k.s.h., według którego majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia oraz art. 48 § 1 tej ustawy stanowiącego, iż prawa, które wspólnik zobowiązuje się wnieść do spółki, uważa się przeniesione na spółkę. Zarówno te przepisy, jak i wcześniej przytoczony art. 8 w sposób jednoznaczny przesądzają, iż majątek spółki osobowej jest wyodrębniony od majątku wspólników.

Zatem wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego powoduje przeniesienie własności rzeczy lub prawa będącego przedmiotem wkładu – na spółkę. Na mocy art. 50 Kodeksu spółek handlowych, wnoszący wkład otrzymuje udział kapitałowy, równy wartości wkładu określonej w umowie spółki, który stanowi podstawę do określenia praw lub obowiązków wspólnika. Zatem z punktu widzenia prawa cywilnego dochodzi do odpłatnego zbycia rzeczy lub prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż z punktu widzenia prawa cywilnego w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej dochodzi do odpłatnego zbycia rzeczy lub praw, będących przedmiotem wniesienia.

Wniesienie prawa użytkowania wieczystego w formie aportu do spółki osobowej w omawianym przypadku do spółki jawnej lub komandytowej jest przeniesieniem tego prawa na spółkę, za które Wnioskodawcy przysługuje wkład w spółce osobowej o określonej wartości. Kwota odpowiadająca wartości otrzymanego wkładu w spółce osobowej stanowi w tym przypadku przychód.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r.), wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Przy czym, stosownie do treści art. 5a pkt 24 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w świetle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do spółki osobowej w postaci prawa wieczystego użytkowania, skutkuje po stronie Wnioskodawcy, powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Jednakże przychód uzyskany przez Wnioskodawcę w związku z wniesieniem ww. wkładu niepieniężnego do spółki osobowej w świetle cytowanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, będzie korzystał ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci prawa użytkowania wieczystego do spółki osobowej nie powstanie po Jego stronie przychód należy uznać za nieprawidłowe. Przychód ten powstanie, lecz z mocy przepisu art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę orzeczeń WSA wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.