Istota interpretacji:

Czy wartość darowizny dokonanej na rzecz Wnioskodawcy przez Jego małżonkę w postaci wierzytelności przysługującej Jego żonie o zwrot przez Zainteresowanego pożyczki pieniężnej i zapłatę odsetek z tytułu tej pożyczki, stanowiłaby dla Wnioskodawcy przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Kilka lat ternu Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zaciągnął pożyczkę pieniężną w spółce kapitałowej. Wierzytelność o zwrot tej pożyczki oraz zapłatę umówionych odsetek przejęta została kilka miesięcy ternu przez Jego żonę.

Obecnie Wnioskodawca jest więc dłużnikiem żony z tytułu zwrotu pożyczki wraz z oprocentowaniem. Żona Zainteresowanego wyraża wolę odstąpienia od wykonywania przysługującej jej wierzytelności i domagania się zwrotu przez Wnioskodawcę pożyczki i odsetek. W tym celu żona Zainteresowanego rozważa dokonanie darowizny na rzecz Wnioskodawcy, której przedmiotem miałoby być przysługujące jej prawo majątkowe w postaci wierzytelności wobec Wnioskodawcy o zwrot pożyczki i zapłatę odsetek.

Skutkiem takiej ewentualnej darowizny byłoby wygaśnięcie zobowiązania Wnioskodawcy do zwrotu pożyczki z oprocentowaniem w wyniku tzw. konfuzji, to jest zlania się w osobie Wnioskodawcy zarówno obowiązków dłużnika, jak i uprawnień wierzyciela z tytułu umowy pożyczki. Umowa darowizny zawarta zostałaby w formie aktu notarialnego albo też w zwykłej formie pisemnej, przy czym w tym ostatnim wypadku Wnioskodawca zgłosiłby fakt nabycia wierzytelności właściwemu dla siebie naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy bez zachowania formy aktu notarialnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy wartość darowizny dokonanej na rzecz Wnioskodawcy przez Jego małżonkę w postaci wierzytelności przysługującej Jego żonie o zwrot przez Zainteresowanego pożyczki pieniężnej i zapłatę odsetek z tytułu tej pożyczki, stanowiłaby dla Wnioskodawcy przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza...

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość darowizny dokonanej na Jego rzecz przez małżonkę w postaci wierzytelności o zwrot pożyczki pieniężnej i zapłatę odsetek z tytułu tej pożyczki, nie będzie stanowiła dla Niego przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągniętego w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Powyższe wynika z treści przepisu art. 2 ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przepisów powyższej ustawy w ogóle nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darowizna otrzymana przez Wnioskodawcę od Jego żony podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy czym fakt jej zwolnienia od tego podatku nie ma tu znaczenia - istotnym jest fakt podlegania ustawie, a nie fakt rzeczywistego opodatkowania. Powyższe jest wynikiem ścisłego rozdzielenia przez ustawodawcę zakresu zastosowania obu przedmiotowych ustaw podatkowych. tj. o podatku od spadków i darowizn i podatku dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

Stosownie natomiast do treści art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że żona Wnioskodawcy rozważa dokonanie darowizny na Jego rzecz, której przedmiotem ma być przysługujące jej prawo majątkowe w postaci wierzytelności wobec Wnioskodawcy.

Z uwagi na to, iż czynność otrzymania darowizny będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, co zostało wskazane w interpretacji indywidualnej z dnia 21 stycznia 2011 r. nr ILPB2/436-242/10-2/MK, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, wartość darowizny dokonanej na rzecz Wnioskodawcy przez Jego małżonkę nie będzie stanowić dla Zainteresowanego przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, iż wniosek Zainteresowanego w zakresie podatku od spadków i darowizn został rozpatrzony interpretacją indywidualną wydaną w dniu 21 stycznia 2011 r. nr ILPB2/436-242/10-2/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje