|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, najem, przychód, zawieszenie działalności gospodarczej | |
| Data: 2010-06-30 | |
![]() Istota interpretacji:Czy w zaistniałym stanie faktycznym przychody Wnioskodawczyni z tytułu najmu budynku sklepu wielobranżowego uznać należy za przychody z działalności gospodarczej, czy też należy je zakwalifikować jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą w formie sklepu wielobranżowego. W dniu 01 lutego 2010r. zawarła umowę najmu, na mocy której oddała w najem stanowiący jej własność budynek sklepu, w którym do tego czasu była prowadzona działalność gospodarczą. Budynek ten, był wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. W dniu 17 lutego 2010r. w oparciu o art. 14a ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), zawiesiła wykonywanie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej na okres 24 miesięcy. Aktualnie jest zatrudniona na umowę o pracę jako technik radiolog. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 10 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są:
Stosownie do treści art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. Stosownie do treści ust. 3 powołanego przepisu, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Z powyższych przepisów wynika, że pozarolnicza działalność gospodarcza i najem (podnajem itp.) są odrębnymi źródłami przychodów, z tym że w przypadku objęcia najmem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, przychody z tego najmu są także przychodami z działalności gospodarczej. Jeżeli natomiast podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej, to wówczas przychody z najmu będą kwalifikowane jako pochodzące z odrębnego źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Wnioskodawczyni aktualnie nie wykonuje działalności gospodarczej – prowadzenie przez nią działalności gospodarczej uległo zawieszeniu na okres 24 miesięcy na mocy art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Tym samym zaś nie można uznać, by wynajmowany przez nią budynek był związany z działalnością gospodarczą, skoro począwszy od 17 lutego 2010r. Wnioskodawczyni takiej działalności już nie wykonuje. Skoro w niniejszym stanie faktycznym, z uwagi na zawieszenie działalności przez Wnioskodawczynię, najem stanowi odrębne od pozarolniczej działalności źródło przychodów, przychody z tego tytułu mogą zostać opodatkowane, według wyboru Wnioskodawczyni, bądź na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej, bądź ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są:
Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Przy czym, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy). Z powyższych przepisów wynika, iż najem dla celów podatkowych może być traktowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Co do zasady dokonanie kwalifikacji w ww. zakresie oraz określenie sposobu rozliczenia przychodów z najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem. Zauważyć jednak należy, iż w przypadku gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub najem jest przedmiotem tej działalności, to zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, przychody z wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości zaliczane są, w świetle art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni w dniu 01 lutego 2010r. (w okresie prowadzenia działalności gospodarczej) wynajęła budynek sklepu, w którym prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu, będący środkiem trwałym w tej działalności. Z dniem 17 lutego 2010r. zawiesiła prowadzenie ww. pozarolniczej działalności gospodarczej. Przedmiotem wynajmu jest zatem bez wątpienia składnik majątku Wnioskodawczyni, związany z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przychód uzyskany z tytułu najmu budynku sklepu nie może stanowić przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (najem, dzierżawa itp.), gdyż jest on przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Zauważyć przy tym należy, iż samo zawieszenie przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), nie wpływa na kwalifikację ww. przychodów, które w dalszym ciągu są przychodami z działalności gospodarczej. Mając na względzie, iż organ podatkowy nie może interpretować przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż nie są to przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej, wskazać jedynie należy, iż zgodnie z art. 14a ust. 3 tej ustawy, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko Wnioskodawczyni, jest nieprawidłowe. Z tej też przyczyny udzielenie odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku Nr 2 i dokonanie w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawczyni jest bezprzedmiotowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienić należy, iż w zakresie podatku od towarów i usług, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a. |
|
| 2010-06-30 |
