Istota interpretacji:

Czy otrzymywany przez Wnioskodawczynię dochód z tytułu renty wdowiej przyznanej przez zakład ubezpieczeń, która jest świadczeniem z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego, powinien być zwolniony z opodatkowania w państwie polskim? Czy Wnioskodawczyni powinna odprowadzać podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu, skoro renta podlega opodatkowaniu w państwie niemieckim?

W związku z tym, iż w złożonym wniosku Zainteresowana zażądała zwrotu zapłaconego przez Nią podatku, naliczonej kary podatkowej oraz należnych odsetek za niesłuszne naliczanie podatku dochodowego za 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wezwał Wnioskodawczynię do wyjaśnienia, czy ww. pismo należy traktować jako wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W przypadku uznania przez Zainteresowaną, że ww. pismo jest wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego, tut. organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 23 września 2009 r., skutecznie doręczono dnia 28 września 2009 r., zaś w dniu 5 października 2009 r. (data nadania 2 października 2009 r.) do tut. organu wpłynęła odpowiedź, w której Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż złożone przez nią pismo zostało złożone w celu uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jednocześnie Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 19 sierpnia 2005 r. zakład ubezpieczeń przyznał Wnioskodawczyni prawo do renty wdowiej w wysokości 371,56 EURO w związku ze śmiercią Jej męża, obywatela niemieckiego - tzw. "Dużą rentę wdowią". Jest to świadczenie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego, które Zainteresowana otrzymuje za pośrednictwem banku i które podlega opodatkowaniu w państwie niemieckim.

Naczelnik urzędu skarbowego uznał, że powyższa renta podlega również opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w państwie polskim, dlatego Wnioskodawczyni powinna odprowadzić od niej podatek. W związku z powyższym na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Zainteresowana została wezwana upomnieniem do zapłacenia rzekomej należności wraz z odsetkami z tytułu zwłoki, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wnioskodawczyni uiściła powyższą należność w terminie i obecnie odprowadza zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Wnioskodawczyni uważa jednak, że jest to podatek nienależny, a stanowisko urzędu skarbowego w tym zakresie jest błędne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy otrzymywany przez Wnioskodawczynię dochód z tytułu renty wdowiej przyznanej przez zakład ubezpieczeń, która jest świadczeniem z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego, powinien być zwolniony z opodatkowania w państwie polskim... Czy Wnioskodawczyni powinna odprowadzać podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu, skoro renta podlega opodatkowaniu w państwie niemieckim...

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochód jaki otrzymuje Ona z tytułu renty wdowiej z zakładu ubezpieczeń winien być zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w państwie polskim. Wynika to z przepisu art. 18 ustęp 2 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), zgodnie z którym: "Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie."

Reasumując, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż Jej dochód z tytułu renty wdowiej przyznanej przez zakład ubezpieczeń z mocy prawa, w związku z zawartą umową Rzeczypospolitej z Republiką Federalną Niemiec podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w państwie polskim, albowiem podlega on reżimowi podatkowemu państwa, w którym prawo to zostało przyznane, a więc w tym przypadku podlega prawu podatkowemu Federalnej Republiki Niemiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polska) z drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie (Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż renta otrzymywana z Niemiec, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymuje z zakładu ubezpieczeń rentę wdowią po zmarłym mężu. Renta ta jest świadczeniem z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony powyżej stan faktyczny i prawny, należy stwierdzić, że renta ta nie podlega opodatkowaniu w państwie polskim. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie ma obowiązku odprowadzania z tego tytułu podatku w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy dodać, iż dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.