Istota interpretacji:

Czy w związku z tym, że datki te przekazywane były osobie będącej pracownikiem, wnioskodawca jako płatnik jest zobowiązany do przekazania do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością statutową zatrudnia na podstawie umowy o pracę ratowników i innych pracowników. Jeden z pracowników, zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku instruktor ratownictwa, w związku z chorobą nowotworową, długotrwałą, trwającą nadal rehabilitacją, od października 2008r. do 16 maja 2009r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Z dniem 17 maja 2009r. stosunek pracy został rozwiązany z powodu przejścia na rentę inwalidzką. W związku z kosztowną rehabilitacją uruchomiona została akcja zbierania datków na rzecz pracownika. Osoby chcące go wesprzeć finansowo wpłacają pieniądze na konto wnioskodawcy podane na stronie internetowej z dopiskiem "dla Jasia T." Wszystkie osoby przekazujące datki pieniężne są zidentyfikowane. Na przelewach podane są oprócz kwot imiona, nazwiska i adresy darczyńców.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy w związku z tym, że datki te przekazywane były osobie będącej do 16 maja 2009r. pracownikiem, wnioskodawca jako płatnik jest zobowiązany do przekazania do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawcy, w związku z tym, że pieniądze te mają charakter darowizn na cele charytatywne i są przekazywane przez osoby postronne, nie podlegają one podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Jedynie w przypadku przekroczenia kwoty 4902,00 zł darowizna podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, którą zobowiązany byłby uiścić obdarowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie drugie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania pierwszego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych wniosek zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów, z których pochodzą dochody (przychody) podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zawiera art. 10 ww. ustawy, w świetle którego źródłami przychodów są m. in. przychody ze stosunku pracy.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 31 ust. 1 tej ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie ma to, że datki pieniężne wpłacone na konto wnioskodawcy, które on jedynie przekazuje na rzecz byłego pracownika, mają charakter prawny darowizny.

W myśl postanowień art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy z dnia z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.).

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są umowy darowizny w rozumieniu art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy. Kwoty przekazywane na rzecz obdarowanego nie mogą wiązać się ze świadczeniem wzajemnym ze strony obdarowanego względem darczyńców.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż świadczenia pieniężne, które są przedmiotem darowizn dokonywanych przez osoby trzecie (darczyńców) przekazywane jedynie za pośrednictwem wnioskodawcy na rzecz byłego pracownika nie podlegają przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Z tego też względu, wnioskodawca jako płatnik nie ma obowiązku przekazania od ww. świadczeń do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.