Istota interpretacji:

Czy renta po zmarłym mężu otrzymywana z Włoch podlega opodatkowaniu w Polsce?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni ma podwójne obywatelstwo: polskie i włoskie. Od kwietnia 2009r. jej stałą i jedyną rezydencją jest Polska. Do chwili obecnej wnioskodawczyni była zameldowana na pobyt stały we Włoszech i w Polsce, gdyż przebywała częściowo we Włoszech, a częściowo w Polsce. Od 1997r. w Polsce nie miała żadnych źródeł dochodu, więc nie składała zeznań podatkowych w Urzędzie Skarbowym. We Włoszech otrzymywała rentę po zmarłym mężu. Od kwietnia bieżącego roku wnioskodawczyni nie ma już stałej rezydencji we Włoszech, więc rentę rodzinną po zmarłym mężu wypłacaną z Włoch przez instytucję włoskiego ubezpieczenia INPS, otrzymuje na swoje konto w Banku w Polsce. Przelewana na jej konto renta jest od początku opodatkowana we Włoszech. Renta jest jedynym źródłem dochodu wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. W dalszym ciągu jest również obywatelką Włoch, otrzymuje świadczenie wypracowane przez męża Włocha we Włoszech, zrezygnowała jedynie ze stałego pobytu we Włoszech. Od kwietnia br. renta jest opodatkowana podwójnie – we Włoszech i w Polsce.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy renta po zmarłym mężu otrzymywana z Włoch podlega opodatkowaniu w Polsce...

Zdaniem wnioskodawczyni, w myśl postanowień umowy z dnia 21 czerwca 1985r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, jest ona zwolniona od płacenia podatku dochodowego w Polsce od renty rodzinnej z Włoch, gdyż renta ta jest już opodatkowana we Włoszech.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
   
   

Stosownie do art. 3 ust. 2a tej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 4a powołanej wyżej ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z uwagi na to, iż otrzymywana przez wnioskodawczynię renta po zmarłym mężu jest wypłacana z Włoch, w niniejszej sprawie znajdą zastosowania postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Włochami.

Stosownie do art. 18 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989r. Nr 62, poz. 374), z zastrzeżeniem artykułu 19 ustęp 2, emerytury oraz inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej zatrudnienia w przeszłości będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ich odbiorca ma stałe miejsce zamieszkania.

Należy podkreślić, iż ww. umowa została sporządzona w trzech językach: polskim, włoskim i angielskim.

Z wersji angielskiej tego przepisu wynika, iż renta czy emerytura nie musi być związana z uprzednim zatrudnieniem osoby uprawnionej do dochodu. Przepis ten wyłącznie stwierdza, iż otrzymywany dochód powinien wynikać z uprzedniego zatrudnienia, bez wskazania konkretnej umowy.

Zgodnie z art. 30 – zdaniem końcowym ww. umowy, w przypadku zaistnienia rozbieżności w zakresie interpretacji postanowień umowy, rozstrzygające znaczenie posiada tekst angielski. Oznacza to, że w polskiej wersji językowej znajduje się błąd wynikający z niewłaściwego przetłumaczenia z języka angielskiego na język polski przepisu art. 18 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stosownie do zapisów rozstrzygającej wersji umowy, prawidłowo przepis ten powinien brzmieć: emerytury oraz inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się w Państwie z tytułu zatrudnienia w przeszłości będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ich odbiorca ma stałe miejsce zamieszkania.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, iż do kwietnia 2009r., tj. do czasu kiedy wnioskodawczyni miała stałą rezydencję we Włoszech, uzyskiwane przez nią dochody z tytułu renty rodzinnej po zmarłym mężu, wypłacanej w związku z jego zatrudnieniem w przeszłości, podlegają opodatkowaniu we Włoszech.

Natomiast od kwietnia 2009r. - od kiedy miejscem zamieszkania wnioskodawczyni jest Polska - otrzymywane przez nią ww. dochody z tyt. renty po zmarłym mężu podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, czyli nie podlegają opodatkowaniu we Włoszech. Oznacza to, iż nie powstaje podwójne opodatkowanie tego dochodu.

Wobec powyższego, stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.