Istota interpretacji:

Jak w opisanym stanie faktycznym wnioskodawca ma się opodatkować?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sąd Rejonowy Wydział Cywilny zasądził od pracodawcy na korzyść wnioskodawcy kwotę 4.500 zł tytułem wynagrodzenia za pracę (na którą nie zawarto umowy na piśmie) wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wyroku Sąd przyjął, ze strony wiązała umowa o dzieło. Po uprawomocnieniu ww. wyroku sprawa została skierowana do komornika do egzekucji. Komornik wyegzekwował należności według następującego schematu, zgodnie z treścią wyroku:

4.500,00 zł - zasądzona wyrokiem kwota należnego wynagrodzenia

- 608,50 zł - zwrot kosztów postępowania na rzecz pracodawcy

+ 360,00 zł - zwrot kosztów postępowania na rzecz pracownika, tzn. wnioskodawcy

4.251,50 zł - kwota zasądzona po uregulowaniu kosztów postępowania

+ 1.851,45 zł - odsetki od kwoty 4.251,50 zł za okres od 04 stycznia 2005r. do daty egzekucji

6.102,95 zł - kwota przekazana na rzecz wnioskodawcy przez komornika.

Komornik w piśmie o umorzeniu poinformował wnioskodawcę o wyegzekwowaniu na jego korzyść kwoty 6.102,95 zł i na tym zakończył sprawę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak wnioskodawca ma się opodatkować...

Wnioskodawca jako przychód uznaje kwotę zasądzoną, po uregulowaniu kosztów postępowania - poz. 47 (PIT-37) = 4.251,50 zł

koszty uzyskania przychodu w wys. 20%, tj. 0,2 x 4.251,50 zł = 850,30 zł

poz. 48 = 850,30 zł

dochód poz. 49 = 3.401,20 zł

poz. 50 = 0, poz. 51 = 0

Wnioskodawca pomija kwotę odsetek w wysokości 1.851,45 zł jako wolną od podatku (art. 21 ust. 1 pkt 95). W dalszym ciągu rozliczenie PIT-37 wnioskodawca dokonuje łącznie z dochodem z tytułu emerytury oraz należnymi ulgami (internet).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są:

1. stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
2. działalność wykonywana osobiście,
3. pozarolnicza działalność gospodarcza,
4. działy specjalne produkcji rolnej,
5. nieruchomości lub ich części,
6. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
7. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),
8. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
   a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
   b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
   c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
   d. innych rzeczy,
   - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany,
   
9. inne źródła.
   
   

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95 powołanej ustawy wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r. - przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast wg uregulowań art. 11 ust. 1 ww. ustawy -w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009r. - przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle ww. przepisów opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego sąd dokonał w efekcie zasądzenia należności tytułem umowy o dzieło - co wynika ze stwierdzenia, iż w uzasadnieniu wyroku sąd przyjął, iż strony wiązała umowa o dzieło.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, iż zasądzona na rzecz wnioskodawcy kwota tytułem ww. należności wraz z odsetkami za zwłokę w momencie otrzymania stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania zwolnienia z opodatkowania otrzymanych przez wnioskodawcę odsetek na podstawie powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku, strony wiązała umowa o dzieło, a nie stosunek pracy, o którym mowa w tym przepisie.

W świetle powyższego zasądzone wyrokiem odsetki za zwłokę są przychodem opodatkowanym na zasadach ogólnych. Stanowią w roku ich otrzymania przychód z innych źródeł, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Kwota należności głównej zasądzona tytułem wynagrodzenia z umowy o dzieło stanowi w myśl art. 13 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 przychody z działalności wykonywanej osobiście. Za przychody z tego tytułu uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej,
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działające w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonujący te usługi wyłącznie dla potrzeb z tą nieruchomością

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Na koszty procesu będą się składać m.in. poniesione koszty sądowe. O zwrot kosztów wierzyciel wnosi w pozwie, a o ich zasądzeniu sąd orzeka w wyroku.

W niniejszej sprawie zasądzona na rzecz wnioskodawcy kwota (360 zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie wnioskodawcy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z tego, iż koszty procesowe w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków wnioskodawcy, a następnie na podstawie prawomocnego wyroku zostały mu zwrócone. Kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych kwota zarządzania tytułem zwrotu kosztów postępowania jest obojętna podatkowo.

Tak samo obojętną dla celów podatkowych jest kwota (608, 50 zł) zasądzona od wnioskodawcy na rzecz drugiej strony sporu (podmiotu zlecającego dzieło) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Stosownie bowiem do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie natomiast z treścią art. 22 ust. 9 pkt 4 cytowanej ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2,4,6 i 8 (czyli m. in. z umowy o dzieło) określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Przy czym - stosownie do brzmienia art. 22 ust. 10 powołanej ustawy - jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Poniesione przez wnioskodawcę koszty, zasądzone powołanym wyrokiem, nie mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu z tytułu umowy o dzieło, bowiem nie zostały poniesione w celu uzyskania przychodu (nie generowały ani jego powstania ani jego wysokości), w celu zachowania czy też zabezpieczenia źródła przychodu. Zostały one jedynie poniesione w celu wyegzekwowania przysługującej wnioskodawcy należności z tytułu umowy o dzieło. Tym samym kwota tych kosztów nie może mieć wpływu na wysokości zobowiązania z tytułu przychodów osiągniętych z umowy o dzieło.

Zatem w przedstawionym stanie faktycznym podstawę opodatkowania stanowić będzie zasądzona kwota 4500 zł, przy uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu określonych zgodnie z treścią art. 22 ust. 9 pkt 4 i ust. 10 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do opodatkowania winna być również wykazana kwota otrzymywanych odsetek jako przychód z innych źródeł.

Jako, że od ww. przychodów nie są pobierane zaliczki - zgodnie z uregulowaniami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca w takim przypadku nie przewidział obowiązku płatnika - to rozliczenie za rok podatkowy, w którym zostały osiągnięte te przychody winno być dokonane na druku PIT -36, bowiem druk PIT - 37 przeznaczony jest dla podatników, którzy w roku podatkowym osiągnęli przychody wyłącznie za pośrednictwem płatnika.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.