Istota interpretacji:

Czy usługi księgowe wykonywane na podstawie umów zlecenia należy zakwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też do działalności wykonywanej osobiście?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni wykonuje zawód księgowej w ramach stosunku pracy na cały etat oraz na podstawie umów zlecenia zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą.

Umowy zlecenia zawarte zostały na czas nieokreślony i zawierają następujące postanowienia:

1. zleceniobiorca jest zobowiązany do osobistego świadczenia pracy określonej w umowie,
2. odpowiedzialność w/c osób trzecich za działania zleceniobiorcy i ich skutki ponosi zleceniodawca,
3. wynagrodzenie jest ustalone w stałej miesięcznej kwocie, płatne w terminie określonym w umowie,
4. zleceniobiorcy przysługuje zwrot ryczałtowo określonej kwoty za wykorzystanie własnego komputera z oprogramowaniem przy realizacji umowy,
5. zleceniobiorca ma wykonać usługę w terminie i miejscu wyznaczonym przez zleceniodawcę, zgodnie ze wskazówkami zleceniodawcy.
   
   

Czynności księgowe wnioskodawczyni wykonuje w siedzibie zleceniodawców wykorzystując swój komputer z oprogramowaniem.

Posiada certyfikat Ministra Finansów do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Ponieważ zleceniodawcami są podmioty mikro prowadzące podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz rejestry VAT, które siedziby mają w miejscu zamieszkania, strony umów chciałyby aby prace księgowe były wykonywane w domu wnioskodawczyni. Zleceniodawcy przywoziliby dokumenty do zaksięgowania i tego samego dnia zabieraliby je do siedziby firmy.

W związku z powyższym zadano m. in. pytanie:

Czy czynności księgowe, które wykonywane byłyby w miejscu zamieszkania Wnioskodawczyni, na warunkach określonych w umowach zlecenia opisanych powyżej, stanowią działalność wykonywaną osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawczyni, świadczone przez nią usługi nie stanowią pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji zawieranych umów zlecenia na usługi księgowe.

W pozostałym zakresie tj. w zakresie:

• ustawy o rachunkowości,
• ustawy o podatku od towarów i usług

- wniosek załatwiono odrębnymi rozstrzygnięciami.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie ww. ustawa wśród źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 wymienia m. in. wskazane w pkt 2 i 3 tego przepisu:

• działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),
• pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3).
  
  

W myśl definicji zawartej w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
   - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
   
   

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
   
   

Zgodnie z treścią ww. przepisu, niemożność uznania określonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą zachodzi w przypadku łącznego wystąpienia wskazanych powyżej warunków. Oznacza to, iż w przypadku, gdy chociaż jeden z ww. warunków nie zostanie spełniony, wyłączenie to nie będzie miało miejsca, a czynności wykonywane przez podatnika będą uznawane za działalność gospodarczą – oczywiście przy założeniu, że działalność ta spełnia kryteria wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni zawarła z osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą umowy zlecenia na usługi księgowe. Umowy zawarte zostały na czas nieokreślony i zawierają wskazane we wniosku postanowienia.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że świadczenie na podstawie zawartych umów zlecenia usług księgowych nie stanowi pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli łącznie spełnione zostały wszystkie przesłanki wynikające z powołanego przepisu art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności aspekt wykonywania czynności pod kierownictwem zleceniodawcy.

Jeżeli w zawartych w przyszłości umowach zlecenia prawa i obowiązki stron zostaną ukształtowane w ten sposób, że spełnione zostaną łącznie przesłanki wskazane w art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wówczas usługi księgowe wykonywane na podstawie tych umów należy zakwalifikować do działalności wykonywanej osobiście, tj. do źródła przychodów, o którym mowa w art. 13 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe, ale tylko i wyłącznie wtedy, gdy łącznie spełnione zostaną wszystkie przesłanki wynikające z powołanego przepisu art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.