|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, podatek liniowy, świadczenie usług na rzecz byłego pracodawcy | |
| Data: 2008-10-23 | |
![]() Istota interpretacji:opodatkowanie dochodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stawki 19%.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca na podstawie umowy o pracę z dnia 21 grudnia 2006r. świadczył na rzecz spółki pracę w okresie od 2 stycznia 2007 r. do 31 marca 2008 r. na stanowisku dyrektora sprzedaży. Zgodnie z art. 1 ust. 3 umowy o pracy do obowiązków podatnika jako dyrektora sprzedaży należało w szczególności:
Z dniem 1 kwietnia 2008 r. (po rozwiązaniu stosunku pracy) wnioskodawca został powołany do zarządu spółki z którą dotychczas łączył go stosunek pracy. Wnioskodawca jako członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pełni swą funkcję w oparciu o zawarty z tą spółką kontrakt menedżerski w formie umowy cywilnoprawnej, przy czym umowa ta zawarta jest przez wnioskodawcę jako osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej. Zakres obowiązków podatnika we wspomnianym kontrakcie menedżerskim został określony następująco: § 1 ust 2 Kontraktu Menedżerskiego: "Strony uzgadniają, iż Wykonawca jako członek zarządu Spółki zobowiązany jest do prowadzenia spraw Spółki zgodnie z umową, Spółki regulaminem Zarządu oraz uchwałami Zgromadzenia Wspólników Spółki". § 1 ust 3 Kontraktu Menedżerskiego: "Zakres obowiązków Wykonawcy jako członka Zarządu Spółki obejmuje w szczególności:
Wnioskodawca - członek zarządu - zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej jako przedsiębiorca działający w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Po rozpoczęciu prowadzenia działalności gospodarczej podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawrze ze spółką, drugą - obok istniejącego kontraktu menedżerskiego - umowę, której przedmiot został szczegółowo opisany poniżej. Współpraca podatnika ze spółką opierać się będzie zatem na dwóch umowach:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Zdaniem wnioskodawcy przychody z tytułu umowy o współpracy, o której mowa w opisanym zdarzeniu przyszłym (umowa o współpracy zawarta przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej) nie są przychodami z działalności wykonywanej osobiście, objętymi dyspozycją art. 13 pkt 9 ustawy tj. nie są przychodami uzyskanymi na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, ani przychodami, o których mowa w art. 13 pkt 7, tj przychodami otrzymywanymi przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Jako przychody z działalności gospodarczej, tj. przychody, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy, zgodnie z dyspozycją art. 9a ust. 2 ustawy mogą być opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy, przy zachowaniu warunków, o których mowa w art. 9a ust. 2 i 3 ustawy. Przychody, które wnioskodawca ma uzyskać z działalności gospodarczej ze świadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy nie odpowiadają czynnościom, które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy łączącego strony w okresie 21 grudnia 2006 r. - 31 marca 2008 r. Art. 9a ust. 3 ustawy nie znajdzie zastosowania, a zatem podatnik ma prawo do opodatkowania przychodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej z tytułu usług świadczonych na rzecz byłego pracodawcy w sposób określony w art. 30c przy zachowaniu warunków, o których mowa w art. 9a ust. 2 ustawy, tj. po złożeniu we wskazanym w tym przepisie terminie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania na podstawie art. 30c ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są m.in. działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca na podstawie umowy o pracę w okresie od 2 stycznia 2007 r. do 31 marca 2008 r. świadczył na rzecz spółki pracę na stanowisku dyrektora sprzedaży. Z dniem 1 kwietnia 2008 r. (po rozwiązaniu stosunku pracy) Wnioskodawca został powołany do zarządu spółki, z którą dotychczas łączył go stosunek pracy i pełni swą funkcję w oparciu o zawarty z tą spółką kontrakt menedżerski. Kontrakt zawarty jest z wnioskodawcą jako osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej. Jednocześnie wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej i w ramach działalności świadczyć będzie usługi związane z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją sieci komputerowej i oprogramowania oraz usługi związane z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją nieruchomości spółki. Zgodnie z art. 13 pkt 7 powołanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Natomiast w świetle art. 13 pkt 9 powołanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej — z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7. Z powyższych uregulowań wynika, iż zarządzanie przedsiębiorstwem może być źródłem przychodu określonym w art. 13 pkt 7 bądź pkt 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychody te, bez względu na podstawę prawną ich uzyskania, uważane są za przychody z działalności wykonywanej osobiście i jako źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Do przychodów z art. 13 pkt 7 zalicza się otrzymane wynagrodzenia w związku z pełnieniem funkcji na podstawie samego tylko aktu ustanowienia. W praktyce wynagrodzenie to dość często jest określane jako wynagrodzenie za udział w posiedzeniach spółki. Natomiast, do przychodów z art. 13 pkt 9 należy zaliczyć otrzymane wynagrodzenia z tytułu m. in. umów o zarządzanie, gdyż osoby zarządzające spółką na podstawie takiej umowy nie pobierają wynagrodzenia wyłącznie z tytułu pełnionej funkcji lecz z tytułu tej umowy. Istotą kontraktu menedżerskiego, czy umów o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umów o podobnym charakterze, zawieranych pomiędzy przedsiębiorcą, zlecającym zarząd, a samodzielnym podmiotem — zarządcą jest zarządzanie przez ten" ostatni" podmiot tym że (cudzym) przedsiębiorstwem, na rzecz i w interesie przedsiębiorcy, na jego rachunek i ryzyko. Należy wyjaśnić, iż o kwalifikacji wykonywanej działalności na gruncie prawa podatkowego do poszczególnego źródła przychodu decyduje rzeczywisty charakter wykonywanej działalności (faktyczny zakres świadczonych usług). W świetle powyższego należy wyjaśnić, iż wynagrodzenie wnioskodawcy z tytułu zawartego kontraktu menedżerskiego stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, natomiast przychody, które wnioskodawca będzie uzyskiwał w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ze świadczenia usług związanych z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją sieci komputerowej i oprogramowania oraz usług związanych z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją nieruchomości spółki będą stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W tym miejscu należy rozważyć, czy wnioskodawca może opodatkować dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stawki 19%, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Stosownie do art. 9a ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
W myśl art. 30c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d i art. 44 ust. 4, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Z powyższego wynika zatem, że możliwości wyboru sposobu opodatkowania określonego w art. 30c - według liniowej stawki 19%, zostali pozbawieni ci podatnicy, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyskują przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonywał bądź wykonuje na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w roku podatkowym lub roku poprzedzającym rok podatkowy w ramach stosunku pracy. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca był zatrudniony w spółce na podstawie umowy o pracę na stanowisku dyrektora sprzedaży, natomiast na podstawie umowy o współpracy zawartej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z byłym pracodawcą, świadczyć będzie usługi związane z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją sieci komputerowej i oprogramowania oraz usługi związane z zachowaniem, zabezpieczeniem i konserwacją nieruchomości spółki. Zatem charakter oraz specyfika pracy na stanowisku dyrektora sprzedaży wskazuje na to, że co do zasady czynności wykonywane przez wnioskodawcę w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej są odmienne. Co bardziej istotne, wnioskodawca przedstawiając stan faktyczny wskazał, że zakres usług świadczonych na rzecz byłego pracodawcy nie odpowiada czynnościom, które wnioskodawca wykonywał w ramach stosunku pracy łączącego strony. Wobec powyższego, w sytuacji gdy zakres czynności wykonywanych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie pokrywa się z obowiązkami wynikającymi z umowy o pracę wykonywanymi w roku podatkowym lub roku poprzedzającym rok podatkowy, wnioskodawca może opodatkować dochody uzyskane z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem wg 19% stawki liniowej, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem wybrania tej formy opodatkowania w stosownym, a określonym w cytowanych powyżej przepisach prawa terminie. W przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania negatywne przesłanki określone w art. 9a ust. 3 cyt. wyżej ustawy. Jednocześnie wskazać należy, iż jeżeli wnioskodawca w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej świadczyć będzie usługi na rzecz pracodawcy chociaż częściowo odpowiadające czynnościom, które wykonuje w ramach stosunku pracy w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym, straci prawo do rozliczenia dochodów zgodnie z zasadami, określonymi w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli zatem w istocie świadczone przez wnioskodawcę usługi na rzecz pracodawcy nie będą odpowiadały czynnością wykonywanym przez niego w ramach stosunku pracy, to może opodatkować uzyskany z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez okresu "karencji", o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż przychody uzyskane przez wnioskodawcę z pozarolniczej działalności gospodarczej przy zachowaniu uwarunkowań przewidzianych w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą podlegać opodatkowaniu "podatkiem liniowym" wg stawki 19%. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W sytuacji, gdyby przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różniło się od stanu faktycznego, który nastąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Końcowo zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, że świadczenie w ramach działalności usługi na rzecz obecnego pracodawcy odpowiadają czynnością wykonywanym w ramach stosunku pracy. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest czynnością postępowania podatkowego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-10-23 |
