W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 1980r. do 1994r. wnioskodawczyni mieszkała we Francji, gdzie posiadała własne mieszkanie. Od 1994r. wnioskodawczyni mieszkała w Norwegii. W lipcu 2005r. zmarł mąż wnioskodawczyni, który był Norwegiem. Wnioskodawczyni oraz jej syn urodzony w 1994r. posiadają obywatelstwo polskie i norweskie i otrzymują rentę po zmarłym. Od września do listopada 2005r. wnioskodawczyni mieszkała wraz z synem we Francji. Na konto banku francuskiego przychodziła i przychodzi nadal renta z Norwegii dla wnioskodawczyni i jej syna. Od grudnia 2005r. wnioskodawczyni wraz synem mieszka w Polsce. W Norwegii wnioskodawczyni nie posiada niczego, żadnego adresu zamieszkania i od śmierci męża nie była w Norwegii. Od grudnia 2005r. rezyduje z synem jedynie w Polsce. Za 2006r. wnioskodawczyni zapłaciła w Norwegii podatek dochodowy i podatek majątkowy ponieważ sprzedała mieszkanie we Francji i zakupiła dom w Polsce i jest rozliczana jako wdowa (1 osoba) od majątku. Za 2007r. wnioskodawczyni wypełniła norweską deklarację podatkową, w której pisemnie zapytała norweski organ podatkowy czy płacenie podatku od norweskiej renty w Norwegii jest zgodne z prawem i czeka na odpowiedź w tej sprawie. Zaznacza, że biuro podatkowe i NAV (National Office for Social Insurance Abroad), który wypłaca wnioskodawczyni obie renty i poinformował ją o konieczności kontaktu z urzędem skarbowym w Polsce to dwie róże instytucje. Wnioskodawczyni płaci w Norwegii podatek dochodowy od swojej renty. Renta syna nie jest objęta podatkiem. Płacenie podatku majątkowego w Norwegii jest dla wnioskodawczyni i jej syna niekorzystne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Co ma zrobić wnioskodawczyni będąca od grudnia 2005r. rezydentem polskim żeby zapłacić w Polsce podatek od dochodu za rok 2006 i 2007 oraz w przyszłości?

Zdaniem wnioskodawczyni zgodnie z umową polsko-norweską podatek od dochodu za rok 2006, 2007 i w przyszłości powinna zapłacić tylko i wyłącznie w Polsce, jeżeli jest polskim rezydentem. Od grudnia 2005r. wnioskodawczyni i jej syn rezydują w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w sprawie zasad opodatkowania rent otrzymywanych z Norwegii przez osobę fizyczna zamieszkałą w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.
Stosownie do art. 3 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 4a tej ustawy, art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ze względu na to, że wnioskodawczyni i jej syn są od grudnia 2005r. rezydentami polskimi (mają miejsce zamieszkania w Polsce), a otrzymywane renty są wypłacane przez instytucję norweską zastosowanie w tej sprawie będzie miała umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarta między Polską a Norwegią.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Oslo dnia 24 maja 1977r. (Dz. U. z 1979r. Nr 27, poz. 157 ze zm.) z uwzględnieniem postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości oraz wszelkie renty wypłacane takiej osobie będą opodatkowane tylko w tym Państwie (w Polsce).
Określenie "renta" oznacza stałą kwotę płaconą okresowo w stałych terminach w ciągu trwania życia lub podczas sprecyzowanego lub możliwego do ustalenia okresu z tytułu zobowiązania do dokonywania płatności w zamian za wpłaty w pieniądzu lub wartościach pieniężnych w równorzędnej i pełnej wysokości (art. 18 ust. 2 umowy).

Z treści ww. przepisu wynika, że dotyczy on opodatkowania rent wypłacanych osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości.
Z treści wniosku wynika, że wypłacone renty wnioskodawczyni i jej syn otrzymują po zmarłym mężu i ojcu. Żadna z tych rent nie ma związku z poprzednim zatrudnieniem osób je osiągających.
Wobec tego przepis art. 18 umowy polsko-norweskiej nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Zastosowanie znajdzie natomiast art. 22 ust. 1 ustawy polsko - norweskiej zgodnie, z którym części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (w Polsce), bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie (w Polsce).

W myśl art. 24 ust.1 ww. umowy polsko-norweskiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Norwegii, to Polska zwolni, stosownie do postanowień ustępu 2, taki dochód lub majątek spod opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby stosować stopę podatku, która byłaby zastosowana, gdyby zwolniony dochód lub majątek nie podlegał takiemu zwolnieniu (metoda wyłączenia z progresją).
Metoda ta ma jednak zastosowanie tylko w przypadku, gdy zgodnie z treścią umowy osiągnięty dochód podlega opodatkowaniu w Norwegii i w Polsce. W przypadku gdy osiągnięty dochód podlega opodatkowaniu w jednym kraju np. w Polsce nie występuje ryzyko podwójnego opodatkowania i ta metoda nie ma zastosowania.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, w szczególności art. 22 ust. 1 umowy polsko-norweskiej stwierdzić należy, że renty otrzymywane po zmarłym mężu i ojcu wypłacane przez norweską instytucję osobie zamieszkałej w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Fakt, że renty są przesyłane na konto banku francuskiego nie ma wpływu na ich opodatkowanie.

Do opodatkowania ww. rent w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego obowiązujące w poszczególnych latach podatkowych. Opodatkowanie renty syna również należy rozpatrywać w oparciu o polskie przepisy podatkowe. Okoliczność, że renta ta nie podlega podatkowi w Norwegii nie powoduje, że nie podlega ona opodatkowaniu w Polsce.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Renta wypłacana po zmarłym ojcu nie została wymieniona we wskazanych przepisach, co oznacza, że podlega opodatkowaniu w Polsce.

Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego podatek zapłacony w Norwegii za rok 2006 i 2007 jest podatkiem zapłaconym nienależnie. Za te lata wnioskodawczyni winna była w imieniu swoim i syna wpłacać stosowne zaliczki na podatek dochodowy za poszczególne miesiące ( w 2006r. składać ponadto PIT-53) oraz dokonać rozliczenia rocznego po zakończeniu kolejnych lat podatkowych w terminie do 30 kwietnia następnego roku na druku PIT-36 wraz z załącznikiem PIT- M, stosując zasadę wyrażoną w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, dolicza się do dochodów rodziców lub dochodów osób, o których mowa w art. 6 ust. 4, chyba, że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Należy nadmienić, że momentem osiągnięcia przez wnioskodawczynię i jej syna przychodów z norweskich rent jest moment wpłynięcia tych rent na konto bankowe we Francji. Ewentualne dalsze operacje bankowe (przelew środków do Polski) nie mają wpływu na moment powstania przychodu. Jeżeli wnioskodawczyni nie dopełniła ciążących na niej w 2006r. i 2007r. obowiązków winna uiścić kwoty zaległości podatkowych wraz ze stosownymi odsetkami. W odniesieniu do roku 2008 należy wyjaśnić, że wnioskodawczyni w imieniu swoim i syna winna uiścić za poszczególne miesiące zaliczki na podatek dochodowy na takich samych zasadach jak w 2006r. i 2007r., czyli do 20 następnego miesiąca oraz po zakończeniu roku złożyć stosowne zeznanie podatkowe na druku PIT-36 wraz z załącznikiem PIT-M.
Renty norweskie otrzymywane w przyszłości, należy opodatkować zgodnie z przepisami polskiego prawa podatkowego obowiązującymi w kolejnych latach podatkowych.

Zatem stanowisko wnioskodawczyni wyrażone we wniosku, że od norweskich rent wypłacanych we Francji osobie fizycznej zamieszkałej w Polsce powinien być płacony podatek w Polscejest prawidłowe.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów, należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a,43-300 Bielsko-Biała.