W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem fermy drobiu, w zakresie chowu drobiu rzeźnego (kurczęta) i jest opodatkowany zgodnie z obowiązującymi normami szacunkowymi. W listopadzie 2005 r. złożył PIT-6 deklarując na rok 2006 produkcję drobiu rzeźnego, po czym w maju 2006 r. dokonał zmiany profilu produkcji na chów drobiu nieśnego tj. kur - produkcja jaj konsumpcyjnych przez okres 4 miesięcy. O zaistniałej zmianie poinformował Urząd Skarbowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka norma szacunkowa dochodu rocznego z działów specjalnych produkcji rolnej powinna być zastosowana do chowu kur jaj konsumpcyjnych?

Wnioskodawca, będąc w Urzędzie Skarbowym w Legnicy uzyskał informację, iż w zakresie hodowli kur (produkcja jaj konsumpcyjnych), należy zastosować stawkę 2,41 zł. W jego ocenie, jest to nieprawidłowa stawka ponieważ dotyczy ona kur niosek w stadzie reprodukcyjnym, natomiast w przypadku hodowli kur niosek jaj konsumpcyjnych powinna być zastosowana stawka 1,77 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Z powyższego zapisu wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Stosownie do zapisu art. 2 ust. 3a ustawy podatkowej nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nie przekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

W stanie prawnym obowiązującym w 2006 r. załącznik nr 2 do ww. ustawy podatkowej został opublikowany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 września 2005 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z dnia 14 października 2005 r. Nr 201, poz. 1663).

Powyższy załącznik do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera tabelę rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego. Informacje zawarte w wyżej wymienionym załączniku mają znaczenie w dziedzinie oceny, czy danego rodzaju działalność ma charakter działów specjalnych produkcji rolnej.

W załączniku nr 2 do ustawy podatkowej wymieniono m.in. w pkt 6a "kury nieśne (w stadzie reprodukcyjnym)", dla których norma szacunkowa dochodu wynosi od 1 sztuki 2,41 zł oraz w pkt 6f "kury (produkcja jaj konsumpcyjnych)" dla których norma szacunkowa dochodu od 1 sztuki wynosi 1,77 zł.

Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego rozróżnia hodowlę kur nieśnych w stadzie reprodukcyjnym od hodowli kur na produkcję jaj konsumpcyjnych.

Zatem, mając na uwadze cytowane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że norma szacunkowa odpowiadająca hodowli kur na produkcję jaj konsumpcyjnych wynosi 1,77 zł.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.