Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. znak ILPB1/415-122/07-2/IM działając na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków (uzupełnienie opłaty o brakującą kwotę 75 zł oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 grudnia 2007 r., w dniu 7 grudnia 2007 r. wniosek uzupełniono o brakującą opłatę, zaś w dniu 10 grudnia 2007 r. o własne stanowisko w sprawie. Jednocześnie rozszerzono zakres wniosku o zapytanie dotyczące stosowania przepisów prawa podatkowego u siostry Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi od 1999 roku działalność gospodarczą w zakresie handlu materiałami budowlanymi, drewnem, materiałami drewnopochodnymi i innymi materiałami przemysłowymi.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, w zakresie podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca chce całe funkcjonujące przedsiębiorstwo darować siostrze, która zobowiązuje się prowadzić w nim działalność gospodarczą.

Pod pojęciem przedsiębiorstwa Wnioskodawca rozumie (zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego) zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku Wnioskodawcy tymi składnikami są towary, wyposażenie (piła, komputer, drukarki), pomieszczenie socjalne pracowników, środki trwałe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, umowy dzierżawy pomieszczenia i placu na którym prowadzona jest działalność gospodarcza, umowy na dostawę mediów (tj. wody, prądu elektrycznego, telefon), części główne nazwy firmy z wyłączeniem imienia i nazwiska; zobowiązania i należności przedsiębiorstwa, pracownicy, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jakie są skutki podatkowe planowanej darowizny w zakresie podatku dochodowego dla Wnioskodawcy - darczyńcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość towarów posiadanych na dzień dokonania darowizny, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, w związku z czym będzie musiał skorygować o ich wartość koszty uzyskania przychodów w miesiącu dokonania darowizny. Wnioskodawca uważa ponadto, że nie ma potrzeby korygowania kosztów uzyskania przychodów o wydatki poniesione na zakup wyposażenia oraz na zakup środków trwałych, od których dokonano jednorazowych odpisów amortyzacyjnych.

Jednocześnie - zdaniem Wnioskodawcy - w zakresie likwidacji działalności gospodarczej jego obowiązkiem jest stosować się do art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi bowiem, że w przypadku likwidacji działalności podatnik obowiązany jest do: zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji, ustalenia na dzień likwidacji dochodu według reguł wskazanych w tym przepisie, oraz odprowadzenia 10% zryczałtowanego podatku od dochodu ustalonego na dzień likwidacji.

Wnioskodawca uważa, że w przypadku, gdy całe przedsiębiorstwo zostanie przekazane w formie darowizny, sporządzony na dzień likwidacji remanent likwidacyjny wynosi "0". Nie powstanie zatem obowiązek wpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego w wys. 10%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

I

Obowiązek korygowania kosztów uzyskania przychodów w związku z darowizną przedsiębiorstwa.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powyższej definicji kosztami uzyskania przychodów, niezależnie od rodzaju poniesionego wydatku, są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju.

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione uregulowania, poniesione wydatki na nabycie materiałów (towarów) i wyposażenia od chwili przekazania ich w formie darowizny nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów u darczyńcy. Darczyńca zobowiązany jest do dokonania korekty kosztów zakupu materiałów (towarów) oraz wyposażenia będących przedmiotem darowizny, gdyż poniesione wydatki na ich nabycie od chwili przekazania nie pozostają w związku z przychodami. Korekty należy dokonać w dacie przekazania darowizny materiałów (towarów) i wyposażenia.

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Darowizna środka trwałego - jako jedna z form zbycia, wyznacza datę zakończenia dokonywania odpisów amortyzacyjnych (jeżeli są jeszcze naliczane), nie powoduje jednak konieczności jakichkolwiek ich korekt w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wydatki na zakup tych środków nie były bowiem zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, zaś dokonane odpisy amortyzacyjne odpowiadają okresowi ich używania w działalności gospodarczej.

II

Zryczałtowany podatek dochodowy od remanentu likwidacyjnego w związku z darowizną przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, dochód ustala się przy zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących środkami trwałymi - takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności, a jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił - w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja. Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w zawiadomieniu, o którym mowa w zdaniu poprzednim. Nie ustala się dochodu na dzień likwidacji, jeżeli:

1. w wyniku zmiany formy prawnej lub połączenia przedsiębiorstw składniki majątku objęte remanentem zostały wniesione w formie wkładu lub aportu do nowo powstałego lub istniejącego przedsiębiorcy,
2. nastąpiła całkowita lub częściowa zmiana branży,
3. osoba fizyczna wniosła w formie wkładu lub aportu do spółki cywilnej albo spółki handlowej składniki majątku objęte remanentem,
4. nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę handlową lub osobowej spółki handlowej w inną osobową spółkę handlową albo w kapitałową spółkę handlową.

W myśl art. 44 ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 3 (tj. remanentu likwidacyjnego), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% tego dochodu.

Jak wskazuje treść powyższych przepisów zryczałtowany podatek dochodowy występuje w sytuacji likwidacji działalności gospodarczej.

W związku z tym należy stwierdzić, iż nie powstanie obowiązek podatkowy wynikający z ww. art. 44 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie likwidacji przedsiębiorstwa, o ile remanent likwidacyjny wyniesie "zero". Tak będzie w sytuacji, gdy akt umowy darowizny zostanie spisany przed wykreśleniem z odpowiedniej ewidencji przedmiotowej działalności.

Obowiązek ten zaistniałyby wówczas, gdyby Wnioskodawca zamierzał zlikwidować prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, a następnie przekazałby całą wartość przedsiębiorstwa w formie darowizny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wniosek w zakresie zawartych w nim pozostałych pytań, dotyczących podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług, a także w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów osiągniętych przez siostrę Wnioskodawcy w związku z otrzymaną darowizną przedsiębiorstwa, został rozstrzygnięty pismami: z dnia 2 stycznia 2008 r. nr ILPP1/443-299/07-3/HW (podatek od towarów i usług) oraz z dnia 9 stycznia 2008 r.; nr ILPB2/415-221/07-4/AJ (podatek od spadków i darowizn), nr ILPB2/415-221/07-5/AJ (podatek od czynności cywilnoprawnych) i nr ILPB1/415-122/07-5/IM (podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie przychodów osiągniętych przez siostrę Wnioskodawcy w związku z otrzymaną darowizną przedsiębiorstwa).

Jednocześnie informuje się, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje