Podatnik zamierza od września 2007r. świadczyć usługi w zakresie handlu i promocji na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu preparatami farmaceutycznymi. Usługi te podatnik zamierza świadczyć jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą na podstawie umowy o świadczenie usług.

Świadczone usługi polegać będą na:

• odwiedzaniu w celach promocyjnych potencjalnych punktów sprzedaży,
  
• prowadzeniu rozmów z personelem ww. punktów, celem zarekomendowania produktów zleceniodawcy,
  
• umieszczaniu w ww. punktach reklam produktów zleceniodawcy,
  
• monitorowaniu w punktach sprzedaży stanów magazynowych produktów zleceniodawcy,
  
• pozyskiwaniu nabywców na produkty zleceniodawcy,
  
• uzyskiwaniu zamówień na te produkty i ich przekazywaniu do hurtowni współpracujących ze zleceniodawcą,
  
• prowadzeniu bazy klienta.
  

Zgodnie z umową o świadczenie usług, czynności te wykonywane będą przez podatnika w granicach określonych umową, na postawie jego uznania, a decyzje co do sposobu realizacji umowy wnioskodawca będzie podejmował samodzielnie. Czas i miejsce realizowania zadań związanych z umową uzgadniany będzie przez obie strony umowy, z uwzględnieniem potrzeb zleceniodawcy i możliwości zleceniobiorcy. Zgodnie z warunkami umowy wnioskodawca będzie ponosił całkowite ryzyko prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W szczególności będzie odpowiedzialny za szkody wynikłe z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania powierzonych mu czynności.

W razie nienależytego wykonania zadań objętych umową, zleceniodawca może odmówić zapłaty za dokonane czynności, zapłatę tę obniżyć, obciążyć zleceniobiorcę karą umowną w wysokości 0,5% miesięcznego wynagrodzenia za każdy stwierdzony przypadek nienależytego wykonania usługi, jak również żądać naprawienia szkody przenosząc wysokość zastrzeżonej kary umownej na podatnika.

Wnioskodawca nie jest zobowiązany do osobistego wykonywania usług. Zgodnie z umową uprawniony będzie do podzlecania, bez zgody zleceniodawcy, wykonywania usług osobom trzecim, za których działania i zaniechania będzie odpowiedzialny jak za własne.Wysokość otrzymanej kwoty tzw. wynagrodzenia uzależniona będzie od liczby sprzedanych produktów zleceniodawcy oraz określonej stawki prowizyjnej.

Do wniosku dołączono nie powołany w jego treści wzór "Umowy o świadczenie usług".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

czy w związku z obowiązującą od dnia 1 stycznia 2007r. definicją działalności gospodarczej określoną w art. 5a oraz art. 5b ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 ze zm.) wykonywane przez wnioskodawcę w przyszłości czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie handlu i promocji stanowić będą działalność gospodarczą w rozumieniu wyżej powołanych przepisów.

Zdaniem wnioskodawcy działalność jaką zamierza prowadzić jest działalnością gospodarczą w świetle znowelizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mieści się ona bowiem w definicji działalności gospodarczej, a żadna z przesłanek wskazanych w art. 5b ust 1 tego aktu prawnego nie jest spełniona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zwraca się uwagę, iż oceny stanowiska wnioskodawcy dokonano wyłącznie w oparciu o informacje przedstawione we wniosku; nie dokonano oceny dołączonego do wniosku wzoru "Umowy o świadczenie usług".

Stosownie bowiem do art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Natomiast zgodnie z art. 14c § 1 tej Ordynacji interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Z powyższego wynika, iż właściwy do wydania interpretacji indywidualnej organ nie jest obowiązany ani uprawniony do analizy dołączonych do wniosku dokumentów ani do wykorzystania ich treści przy ocenie stanowiska wnioskodawcy.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.