W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od 1994 roku Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w prywatnym liceum anglojęzycznym, na stanowisku nauczyciela języka angielskiego. Dodatkowo od 2002 roku prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług edukacyjnych dla osób fizycznych, prywatnego gimnazjum anglojęzycznego oraz i innych placówek edukacyjnych.

Anglojęzyczne liceum oraz anglojęzyczne gimnazjum znajdują się w tym samym lokalu, aczkolwiek mają różnych właścicieli. Usługi te zostały zawieszone w styczniu 2007 roku.

Do obowiązków Wnioskodawcy w ramach stosunku pracy należy nauczanie młodzieży zgodnie z programem liceum. W ramach działalności gospodarczej Podatnik świadczy usługi dla więcej niż jednego kontrahenta, w tym dla dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych. Podatnik zamierza wykonywać usługi edukacyjne w oparciu o pisemne umowy. Ilość godzin będzie różna w każdym miesiącu, w zależności od zlecenia.

Wnioskodawca określił, iż występują znamiona sezonowości działalności gospodarczej stanowiące element ryzyka, ponieważ zapotrzebowanie na usługi edukacyjne ulega zwiększeniu w miesiącach poprzedzających egzaminy gimnazjalne oraz maturalne, odpowiednio zmniejszeniu w miesiącach letnich. Wnioskodawca ponosi również ryzyko polegające na fakcie, iż jego kontrahent (tj. placówka edukacyjna) może w każdym momencie zrezygnować ze świadczonych usług. Ponadto istotnym pozostaje fakt, iż odpowiedzialność za realizacje programu nauczania spoczywa na Wnioskodawcy, który samodzielnie opracowuje materiały.

Wnioskodawca podał, że gimnazjum anglojęzyczne jest jedną z wielu placówek dla których zamierza świadczyć usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami obowiązującymi w 2007 roku przysługuje mu prawo do opodatkowania uzyskanych z tej działalności przychodów podatkiem liniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy działalność gospodarcza polegająca na nauczaniu języka angielskiego w placówce gimnazjalnej, może być uznana za pozarolniczą działalność gospodarczą?
2. Czy w razie uznania prowadzonej działalności za pozarolniczą działalność gospodarczą Wnioskodawca zachowuje prawo do rozliczenia dochodów z tego źródła 19% podatkiem liniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność gospodarcza polegająca na nauczaniu języka angielskiego w placówce gimnazjalnej, może być uznana za pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście. Podatnik bowiem będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultaty świadczonych przez siebie usług, a także sam uzgadniał czas oraz miejsce ich wykonywania. Ponadto będzie ponosić ryzyko z tytułu wykonywania działalności polegającej na świadczeniu usług edukacyjnych.

Jednocześnie zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania według stawki 19%, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1. wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub
2. wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania na powyższych zasadach.

Wnioskodawca uważa, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w 2007 roku, będzie mu przysługiwać opodatkowanie działalności gospodarczej podatkiem liniowym. Wnioskodawca nie będzie bowiem w ramach działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie uzyskiwał przychodów, o których mowa w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) pod pojęciem pozarolniczej działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:

1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Jednocześnie art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, iż z zakresu pozarolniczej działalności gospodarczej wyłączone zostały czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki tj.:

1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 5b ust. 1 ww. ustawy wynika, iż wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki w nim wymienione.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultaty świadczonych przez siebie usług, a także sam uzgadniał czas oraz miejsce ich wykonywania, ponadto ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Zjawisko ryzyka jest nierozłącznie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i jest wynikiem podejmowania decyzji dotyczących przyszłości. Podejmując owe decyzje przedsiębiorca nie może być pewny ich wyników w przyszłości. Z istoty prowadzenia działalności gospodarczej wynika, że osoba prowadząca taką działalność prowadzi ją na własny rachunek i na własne ryzyko. Każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą w ramach ryzyka, musi przewidywać możliwość nie uzyskania przewidywanych wyników ekonomiczno-finansowych związanych z tą działalnością lub też podejmowanym przedsięwzięciem.

Występowanie ryzyka jest konsekwencją istniejącej w gospodarce rynkowej wolności gospodarczej oraz szerokiego zakresu swobód jakie ona za sobą pociąga.

Zatem stwierdzić należy, iż w opisanym we wniosku stanie faktycznym nie występują przesłanki, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma więc przeszkód prawnych do zaliczenia prowadzonej przez Panią działalności do działalności gospodarczej, prowadzonej w formie jednoosobowego podmiotu, który zamierza świadczyć usługi dla wielu kontrahentów, ponosić ryzyko gospodarcze i odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultaty świadczonych przez siebie usług.

Natomiast ustosunkowując się do pytania drugiego zawartego we wniosku, stwierdzić należy, że zgodnie z przepisem art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy z zastrzeżeniem ust. 3 mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c, czyli według stawki 19%. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1. wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
2. wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania podatkiem w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

W przedmiotowej sprawie, jeżeli Podatnik nie uzyska przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadających czynnościom, które podatnik wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym, a także w terminie określonym w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych złoży stosowne oświadczenia, może wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, podatkiem liniowym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.