Pytanie:

Jak należy ustalić dochód powstający po stronie wspólnika spółki jawnej z tytułu sprzedaży jej przedsiębiorstwa?

W dniu 27.12.2006 r. Podatnik złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji, w którym wystąpił z pytaniem jak należy ustalić dochód powstający po stronie wspólnika spółki jawnej z tytułu sprzedaży jej przedsiębiorstwa.

Z opisanego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, iż spółka, w której wspólnikami są osoby fizyczne zamierza sprzedać swoje przedsiębiorstwo spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. W skład zbywanego przedsiębiorstwa wchodziłyby zarówno aktywa, jak i pasywa spółki.

Podatnik stoi na stanowisku, iż do ustalenia dochodu ze sprzedaży przedsiębiorstwa mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące przychodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej (między innymi art. 14 ust. 1, ust. 1c, ust. 1f, ust. 2 pkt 10 wyżej cytowanej ustawy) oraz dotyczące kosztów uzyskania przychodów (między innymi art. 22 ust. 5, art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1 wyżej powołanej ustawy).

W przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku.

Artykuł 5a pkt 3 powołanej wyżej ustawy definiuje pojęcie przedsiębiorstwa, odwołując się do pojęcia przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.

Nr 16, poz. 93 ze zm.) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmującym w szczególności: nazwę, własność nieruchomości lub ruchomości oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej itp.

Sprzedaż przedsiębiorstwa (lub zorganizowanej jego części) oznacza zbycie składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Uzyskany z tej sprzedaży przychód należy zaliczyć do wymienionego w art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychodu z działalności gospodarczej.

W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek VAT.

Mając na uwadze szczegółowo zdefiniowane w art. 14 ustawy przychody z tego źródła, w przedmiotowej sprawie będą miały zastosowanie przede wszystkim przepisy art. 14 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, zaliczające do przychodów z działalności gospodarczej przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (...) składników majątku będących:
a) środkami trwałymi,
b) składnikami, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1.500 zł,
c) wartościami niematerialnymi i prawnymi
- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym takżeprzychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wielkości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Koszty uzyskania przychodów przy sprzedaży przedsiębiorstwa ustala się w oparciu o zasadę wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą "Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (...) z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. A zatem kosztem uzyskania przychodów będą wydatki poniesione na nabycie rzeczy i praw wchodzących w skład zbywanego przedsiębiorstwa pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Reasumując, dochód ze zbycia składników majątku przedsiębiorstwa ustala się zgodnie z zasadą określoną w art. 9 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy, w myśl której "dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów".

Dochód u każdego ze wspólników, będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych, ustalić należy w oparciu o art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, tj. proporcjonalnie do posiadanego przez wspólników udziału w spółce.

Zatem stanowisko zawarte przez Pana w przedmiotowym wniosku uznaje się za prawidłowe.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Pouczenie :
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Krakowie, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.