Pytanie:

Czy wniesienie aportem do spółki cywilnej nieruchomości (działki budowlane)powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z wnioskiem z dnia 10. 10. 2005 r., (data wpływu do Urzędu 20. 10. 2005 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wniesienia aportu do spółki cywilnej - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Oławie postanawia uznać stanowisko Podatnika za prawidłowe.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do właściwości miejscowej naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Z przedstawionego przez Panią w piśmie stanu faktycznego wynika, że w 1990 roku, w drodze przekazania od rodziców, wspólnie z mężem zostali Państwo właścicielami gospodarstwa rolnego o pow. 5 ha. W 2000 roku w celu powiększenia gospodarstwa zakupione zostały grunty rolne o pow. 3,3914 ha. Całość gruntu użytkowana była pod uprawy rolne. W 2004 roku postanowili Państwo sprzedać część gospodarstwa. Dla ułatwienia sprzedaży podjęli Państwo decyzję o podziale gruntów na mniejsze działki oraz o ich uzbrojeniu, doprowadzając wodę, energię elektryczną i wytyczając drogi dojazdowe. Uważali Państwo, iż sprzedaż działek rolnych nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej, w związku z czym nie żądali rachunków za wykonane prace zbrojeniowe. Po udzieleniu pisemnej interpretacji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oławie stwierdzającej, że sprzedaż działek stanowi przedmiot działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób fizycznych postanowili Państwo utworzyć spółkę cywilną i przedmiotowe działki wnieść aportem do ww. spółki.

W związku z powyższym zwraca się Pani z zapytaniem, czy ustalenie wartości początkowej aportu nie spowoduje powstania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż ustalenie wartości początkowej aportu nie powoduje zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Oławie na podstawie art. 14a ustawy - Ordynacja podatkowa stwierdza, iż przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

Z dokonanego przez Panią opisu stanu faktycznego wynika, iż grunty rolne zostały podzielone na mniejsze działki oraz uzbrojone po to, aby ułatwić ich sprzedaż w dalszym ciągu jako działki rolne. Jednakże przedstawione w piśmie okoliczności pozwalają wnioskować, iż podjęte przez Państwa czynności w istocie miały na celu zmianę charakteru gruntu z rolnego na budowlany i osiągnięcie zysku w związku ze sprzedażą. Ocenę taką uzasadniała zarówno znaczna liczba wyodrębnionych działek budowlanych oraz systematyczne działania w celu podniesienia ich wartości, tj. nakłady poniesione na częściowe uzbrojenie techniczne tego terenu. W związku z powyższym w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, przedmiotowe działki będą stanowiły towar handlowy w myśl § 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.). lub art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.).

W przypadku, gdy dwóch (lub więcej) przedsiębiorców prowadzi działalność wspólnie, mogą - w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zawiązać spółkę cywilną. Zgodnie z art. 860 Kodeksu cywilnego przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

Spółka cywilna jest nietypową formą działalności, nie posiada bowiem osobowości prawnej; jej majątek stanowi w rzeczywistości współwłasność łączną jej wspólników, wspólnicy swoim majątkiem odpowiadają za zobowiązania spółki (także z tytułu podatków). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) każdy ze wspólników rozlicza się z uzyskanego w spółce dochodu, proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Natomiast w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Jedynie przepisy o podatku od towarów i usług traktują spółkę cywilną jak podatnika, który składa deklaracje podatkowe, posiada numer identyfikacyjny, wystawia faktury itd.

W celu realizacji wspólnego celu gospodarczego wspólnicy spółki cywilnej wnoszą do niej wkłady (art. 861 Kodeksu cywilnego). Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Wnoszony wkład może być pieniężny lub niepieniężny (aport).

Przepisy prawa nie definiują pojęcia aportu. Brak definicji powoduje, że w praktyce, aby określić czy konkretny przedmiot może być wkładem do spółki, brane są pod uwagę poglądy przedstawicieli nauki prawa handlowego oraz orzecznictwo sądowe.

Zasadniczo przedmiotem wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki cywilnej mogą być rzeczy i prawa. Przykładowo wspólnicy mogą wnieść do spółki cywilnej:

• maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
• nieruchomości, w tym: budynki i budowle, grunty, będące odrębną własnością lokale mieszkalne lub użytkowe,
• prawo wieczystego użytkowania gruntu,
• prawa majątkowe, np. licencje, prawa autorskie, własność znaku towarowego,
• rzeczowe aktywa obrotowe, tj. materiały, towary i produkty,
• wierzytelności wymagalne i możliwe do odzyskania,
• przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część.

Umowa spółki cywilnej powinna być zawarta w formie pisemnej. W umowie powinny być określone wkłady wnoszone przez wspólników do spółki. Wymagają tego względy dowodowe. Ciężar dowodu w sprawie potwierdzenia, że dany składnik majątkowy został wniesiony aportem do spółki będzie ciążył na podatniku - wspólniku.

Rzeczy mogą być wnoszone do spółki w dwojaki sposób: na własność lub do użytkowania przez spółkę. W Państwa przypadku jako aport wniesiony zostanie towar handlowy, w związku z tym będziemy mieli do czynienia z wniesieniem na własność.

Wniesienie rzeczy skutkuje przeniesieniem prawa własności do tej rzeczy na wszystkich wspólników spółki. Majątek spółki cywilnej wniesiony jako wkład tworzy tzw. współwłasność łączną wspólników. Oznacza to, że:

• wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku (art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego);
• w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku spółki (art. 863 § 2 Kodeksu cywilnego);
• dopóki istnieje spółka, wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych składnikach tego majątku (art. 863 § 3 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z art. 862 Kodeksu cywilnego, jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Natomiast w myśl art. 155 cytowanej ustawy umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Jeżeli przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych jako źródło przychodu w art. 10 ust. 1 pkt 7 oraz w art. 17 ust. 1 pkt 9 wymienia przychody z kapitałów pieniężnych. Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 9 podatnik osiąga przychód z kapitałów pieniężnych w przypadku, gdy wniesie wkład niepieniężny (w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część) do spółki mającej osobowość prawną albo do spółdzielni. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku wniesienia aportu do spółki osobowej (w tym spółki cywilnej). Reasumując, wniesienie wkładu do spółki osobowej nie rodzi u wspólnika wnoszącego ten wkład żadnych skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze ustalono jak w sentencji.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia, bowiem z treści wniosku wynika, że pytanie dotyczy zdarzeń przyszłych.

Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej.