Pytanie:

Dotyczy wysokości opodatkowania dywidend wypłaconych osobom fizycznym mającym miejsce zamieszkania w Niemczech i będących udziałowcami Spółki.

Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:

Spółka dokonuje wypłat dywidend osobom fizycznym mającym miejsce zamieszkania w Niemczech. Osoby te są udziałowcami Spółki, przy czym jedna z tych osób przedstawiła certyfikat rezydencji natomiast druga takiego certyfikatu nie przedstawiła.

Wątpliwości Spółki dotyczą zakresu stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Zdaniem Spółki w przypadku uzyskania dochodów z tytułu wypłaconych dywidend Spółka pobiera jako płatnik zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19% dochodu uzyskanego przez obywatela Niemiec, który nie przedstawił certyfikatu rezydencji, Natomiast w przypadku, gdy udziałowiec przedstawi taki certyfikat należy zastosować uregulowania wynikające z Umowy zawartej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, tj. pobrać podatek w wysokości 15% wypłaconej dywidendy.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do przepisów art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy od uzyskanych dochodów (przychodów), z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem nie mającym zastosowania w sprawie. Natomiast w myśl art. 30a ust. 2 przywołanej powyżej ustawy przepis ww. art. 30a ust. 1 pkt 4 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatkowej, wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobranie podatku, zgodnie z taką umową, jest możliwe pod warunkiem posiadania przez podatnika certyfikatu rezydencji. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), w rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.Przepis art. 10 ust. 1 przywołanej uprzednio Umowy stanowi, dywidendy wypłacone przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Natomiast w myśl art. 10 ust. 2 Umowy, dywidendy mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak wymierzony nie może przekraczać:
a) 5 procent kwoty dywidendy brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka, której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
b) 15 procent kwoty dywidendy brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Tutejszy organ podkreśla, iż zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobieranie podatku, zgodnie z taką umową, jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji, zwany certyfikatem rezydencji. Z treści pisma złożonego przez Spółkę wynika, iż otrzymała od jednego z udziałowców - obywatela Niemiec - certyfikat rezydencji. Uwzględniając okoliczności przedstawione w piśmie oraz przytoczone przepisy prawa, tutejszy organ podatkowy stwierdza, iż mając na uwadze przepisy państwa polskiego, które przewidują opodatkowanie dywidend z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania Spółka jest zobowiązana pobrać z tytułu wypłaconych dywidend podatek, który zgodnie z przepisem art. 10 ust. 2 Umowy w powiązaniu z art.30a ust. 1 pkt 4 stanowi 15 procent kwoty brutto tych dywidend w przypadku udziałowca legitymującego się certyfikatem rezydencji. Regulacja obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 Umowy, następuje w oparciu o przepisy art. 30a ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w przypadku udziałowca, który nie przedstawił certyfikatu rezydencji będzie miał zastosowanie jedynie art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 41 ust. 4, art. 42 ust. 1 ustawy.Zgodnie z art. 41 ust. 4 cytowanej powyżej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.Natomiast na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, przesyłając równocześnie deklaracje według ustalonego wzoru.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w czasie zaistnienia opisanej sytuacji. Interpretacja ta nie jest wiążąca dla Spółki, natomiast jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Jednostki - do czasu jej zmiany lub uchylenia przez organ odwoławczy oraz do czasu zmiany przepisów.
Na podstawie art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 223 § 1 w związku z art. 239 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) opłacie tej podlegają podania i załączniki do podań składane w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej. Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej zawiera załącznik do ww. ustawy. Zgodnie z pozycją 1, części I, powołanego załącznika do ustawy opłata skarbowa od podania wynosi 5 zł, natomiast zgodnie z poz. 2 opłata skarbowa od załącznika do podania wynosi 50 gr.