Pytanie:

Co stanowi podstawę opodatkowania w przypadku zwrotu podatnikowi (za pośrednictwem płatnika) nadpłaconych składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zatrudniony w Instytucie pracownik otrzymał zwrot nadpłaconych składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe z tytułu przekroczenia 30-krotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok, będącego podstawą wymiaru tych składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwraca składki za pośrednictwem pracodawcy (Instytutu). W związku z tym Instytut zwraca się z prośbą o rozstrzygnięcie co stanowi podstawę naliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. Czy jest to:

a)kwota nienależnie potrąconych składek emerytalnych i rentowych z wynagrodzenia pracownika, czy też

b)kwota zwracana przez ZUS jako zwrot nienależnie potrąconych składek emerytalnych i rentowych finansowanych z wynagrodzenia pracownika pomniejszona o całą składkę zdrowotną obowiązującą w roku przekroczenia limitu 30-krotności podstawy wymiaru składek.

W obydwu przypadkach od naliczonej zaliczki na podatek dochodowy potrącana jest część składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 7,75% podstawy wymiaru tej składki, zgodnie z art. 27b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000r. poz. 176 ze zm.).

Instytut stoi na stanowisku, iż prawidłowe jest ustalanie podstawy naliczenia podatku dochodowego w postaci kwoty nienależnie potrąconych składek emerytalnych i rentowych z wynagrodzenia pracownika.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego nie może podzielić stanowiska Instytutu.

Zgodnie z art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa organy podatkowe stosownie do swojej właściwości na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Przepisami prawa podatkowego są przepisy ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Sposób ustalania wysokości kwoty zwróconej przez ZUS leży poza zakresem regulacji przepisów podatkowych, a więc Naczelnik tut. Urzędu nie jest właściwy do oceniania w jakiej kwocie ZUS winien dokonać zwrotu.

Art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W związku z tym przychodem będzie kwota zwrócona przez ZUS, gdyż z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych istotna jest wysokość otrzymanej lub postawionej do dyspozycji pracownika, kwoty nienależnie pobranych z wynagrodzenia pracownika świadczeń, które następnie zostały mu zwrócone.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. W przedmiotowym stanie faktycznym doszło do nienależnego pomniejszenia przychodu z tego źródła, a więc zwrot tego nienależnego pomniejszenia będzie stanowił dla pracownika przychód ze stosunku pracy. Przychód ten dolicza się do pozostałych przychodów uzyskanych przez pracownika w danym miesiącu i Instytut ma obowiązek pobrać podatek zgodnie z postanowieniami art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie należy zauważyć, iż jak wskazano powyżej, Naczelnik tut. Urzędu nie jest właściwy do udzielenia interpretacji przepisów innych niż przepisy podatkowe. W związku z tym Naczelnik tut. Urzędu nie może potwierdzić zawartego we wniosku stanowiska w zakresie ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne czy zdrowotne.