Pytanie:

Czy podatnicy, posiadający orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy orzeczonej na okres trwały mogą odliczać od podatku dochodowego od osób fizycznych koszty używania własnego samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznymi przejazdami na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne?

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco :
Państwo ..................................... posiadają orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy. Częściową niezdolność do pracy orzeczono na trwale. Państwo .............. posiadają własny samochód osobowy którym jeżdżą na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.
Pytanie i stanowisko podatników :
Czy podatnicy, posiadający orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy orzeczonej na okres trwały mogą odliczać od podatku dochodowego od osób fizycznych koszty używania własnego samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznymi przejazdami na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne? Zdaniem Państwa ..........................., jako inwalidzi mają prawo do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej na zakup paliwa do własnego samochodu osobowego używanego do przewozów na zabiegi rehabilitacyjne w limicie określonym ustawą.

Dokonując oceny stanu faktycznego w świetle obowiązujących przepisów, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nysie informuje, iż stosownie do postanowień art.26 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / tekst jedn.Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm./ podstawę obliczenia podatku - z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30 oraz art. 30a-30c, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25 - stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Katalog wydatków uprawniających do skorzystania z w/w ulgi rehabilitacyjnej został określony w art.26 ust.7a pkt 1-15.
W myśl art.26 ust.7a pkt 14 wyżej powołanej ustawy za wydatki , o których mowa w ust.1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym 2005 kwoty 2.280 zł.

Stosownie do treści art.26 ust.7f ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
   a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
   b) znaczny stopień niepełnosprawności,
2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
   a) całkowitą niezdolność do pracy albo
   b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto zgodnie z art.5 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych / Dz. Nr 123. poz.776 ze zm./ orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o częściowej niezdolności do pracy jest traktowane na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności oraz na równi z orzeczeniem o zaliczeniu do III grupy inwalidzkiej.

Z przedłożonych przez Państwa dokumentów wynika, że Pani ............... jak i Pan ..............i posiadają orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy, a zatem zostali zaliczeni do III grupy inwalidztwa , która nie uprawnia do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej związanej z wydatkami poniesionymi na używanie własnego samochodu do przewozu na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne.

Reasumując brak jest podstaw prawnych do skorzystania z ulgi podatkowej na dojazdy własnym samochodem na zabiegi rehabilitacyjne, gdyż żaden z małżonków nie posiada orzeczonej I lub II grupy inwalidzkiej, całkowitej niezdolności do pracy, znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności - a tym samym wymogi ustawowe uprawniające do skorzystania z przedmiotowej ulgi nie zostały spełnione. A zatem w ocenie organu podatkowego małżonkowie nie mają prawa do odliczenia wydatków poniesionych na używanie własnego samochodu

Zgodnie z art.14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art.14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje na podstawie art.236 § 2 pkt.1 Ordynacji podatkowej prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w terminie 7 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.
Zażalenie podlega opłacie skarbowej w znakach skarbowych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 09.09.2000r. o opłacie skarbowej (Dz U. z 2004r. Nr 253 poz. 2532 ze zm.).