Pytanie:

Czy Podatnik może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej: - "używania samochodu osobowego" stanowiącego Pana własność w związku z przejazdami na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne "w kwocie nieprzekraczającej 2.280 zł"? - odliczenia od podstawy obliczenia podatku odpłatności za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego?

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż jest Pan na II grupie inwalidzkiej przyznanej przez Komisję Lekarską Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - resort MSWiA.

W związku z powyższym jest Pan pod stałą opieką lekarską. Jak wyjaśnia Pan dalej "często jeżdżę do lekarza - specjalisty kardiologa, lekarza ogólnego, korzystam prywatnie z zabiegów poprawiających stan mojego kręgosłupa (masaże, basen) naświetlania". Wspomina Pan również, iż w 2004 r. korzystał z leczenia sanatoryjnego. Na zabiegi "leczniczo-rehabilitacyjne" dojeżdża Pan swoim samochodem.

W tak przedstawionym stanie faktycznym pyta Pan, czy może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej:

• "używania samochodu osobowego" stanowiącego Pana własność w związku z przejazdami na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne "w kwocie nieprzekraczającej 2.280zł"?

• odliczenia od podstawy obliczenia podatku odpłatności za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego?
  
  

Pana zdaniem, przysługuje Panu prawo do skorzystania z ww. ulgi, zarówno w części dotyczącej używania "samochodu osobowego, jak również w części odliczenia odpłatności za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego".

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214 ze zm.) ustala się trzy grupy inwalidztwa funkcjonariuszy całkowicie niezdolnych do służby:

1. I grupę - obejmującą całkowicie niezdolnych do pracy,
2. II grupę - obejmującą częściowo niezdolnych do pracy,
3. III grupę -obejmującą zdolnych do pracy.
   
   

Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2004 r., podstawę obliczenia podatku (...) stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9 (...), po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 a pkt 14 w/w ustawy, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł.

Ponadto w myśl postanowień ust. 7 c, 7 d i 7 f w/w art. 26 ustawy j.w., wysokość wydatków na cele rehabilitacyjne ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków o których mowa m.in. w ust 7 a pkt 14. Warunkiem odliczenia wydatków jest posiadanie przez osoby, której dotyczy wydatek:

• orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
• decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
• orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
  
  

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

1. całkowitą niezdolność do pracy albo,
2. umiarkowany stopień niepełnosprawność.
   
   

Ponieważ z przedstawionego wyżej stanu faktycznego wynika, że nie spełnia Pan warunków "ulgi rehabilitacyjnej" - ma Pan orzeczoną częściową niezdolność do pracy- w zakresie używania własnego samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na przyjmowane zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne, jak stanowi przepis c/w art. 26 ust.7 a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stąd Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie stwierdza, iż nie przysługuje Panu odliczenie od dochodu wydatków w kwocie nieprzekraczającej 2.280zł z tytułu używania własnego samochodu w związku z dojazdami na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne.

Wobec nie przedstawienia pełnego stanu faktycznego co do korzystania z pobytu na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego tut. organ podatkowy informuje, iż stosownie do art. 26 :

• ust. 7 a pkt 6 w/w ustawy - za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 uważa się wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo - leczniczych i pielęgnacyjno - opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,

• ust. 7 b - wydatki, o których mowa w ust. 7 a , podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie;

• ust. 7 c i 7 d c/w;

• ust. 7 g - odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
  
  

O ile spełnia Pan wszystkie wymienione wyżej warunki, posiadana przez Pana grupa inwalidzka upoważnia Pana do skorzystania z odliczenia za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego.

W myśl art. 14 b § 1 i 2 ww. Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika (...). Jest natomiast wiążąca dla organów podatkowych i organu kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia w drodze decyzji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Stosownie do postanowień art. 222 Ordynacji podatkowej zażalenie na niniejsze postanowienie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Na zażalenie winna być wniesiona opłata skarbowa.