|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: odliczenie od dochodu, sprzedaż nieruchomości, ulga budowlana, utrata prawa do ulgi, wynajem | |
| Data: 2011-02-25 | |
![]() Istota interpretacji:Czy ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli nie zmieni daty rozpoczęcia naliczania 10-cio letniego okresu, po którym Wnioskodawca może sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej uzyskanej w czasie budowy lokali?Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. nr ILPB1/415-1356/10-2/AO wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 stycznia 2011 r., natomiast w dniu 1 lutego 2011 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 31 stycznia 2011 r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca w dniu (...) września 1999 roku rozpoczął inwestycję w mieszkania pod najem. W dniu (...) grudnia 2000 roku na wniosek dewelopera, decyzją Wójta Gminy zatwierdzono projekt podziału nieruchomości, a od 2001 roku mieszkania są wynajmowane. W dniu (...) stycznia 2007 roku nastąpiło ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli. W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli nie zmieni daty rozpoczęcia naliczania 10-cio letniego okresu, po którym Wnioskodawca może sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej uzyskanej w czasie budowy lokali... Zdaniem Wnioskodawcy, od 1 stycznia 2011 roku ma prawo sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej. w dniu (...) grudnia 2000 roku - decyzja Wójta zatwierdzająca podział nieruchomości, jako zgoda na użytkowanie budynku. Okres 10-ciu lat liczy od 1 stycznia 2001 roku, jego koniec to 31 grudnia 2010 roku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r., podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-7 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Za lokale przeznaczone na wynajem nie uważa się lokali mieszkalnych wynajętych osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do i grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Na podstawie art. 7 ust. 13 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 104, poz. 1104 ze zm.), podatnikom, którzy przed dniem 1 stycznia 2001 r. ponieśli wydatki, o których mowa w ust. 12 i nabyli prawo do odliczeń na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r. oraz art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r. i po tym dniu dokonali dalszych wydatków na zakup tej działki lub udziału we współwłasności tej działki oraz na budowę tego budynku, przysługuje prawo do odliczania, na zasadach określonych w tej ustawie, wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. Przesłanki utraty nabytego prawa do ulgi określał przepis zawarty w art. 26 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 roku. Obecnie kwestię tę reguluje art. 7 ust. 14 i 14a ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Zgodnie art. 7 ust. 14 tej ustawy, podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:
- są obowiązani doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym nastąpiły te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty. Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 14a ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, dziesięcioletni okres, o którym mowa w ust. 14:
W myśl art. 7 ust. 15 ww. ustawy, jeżeli podatnik korzystał z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem oraz na zakup działki pod budowę tego budynku i zbył działkę lub budynek, jego część lub lokal (lokale) przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie, przychód uzyskany z tego zbycia podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 28 ustawy wymienionej w art. 1. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku zbycia działki, z tym że okres dziesięcioletni liczy się od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tej działki lub udziału we współwłasności działki. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu (...) września 1999 roku rozpoczął inwestycję w mieszkania pod najem - współinwestował budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej 5 lokali mieszkaniowych na wynajem, które były odliczane od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2000 roku. Pozwolenie na użytkowanie Zainteresowany otrzymał w 2000 roku decyzją Wójta Gminy. Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli nie zmieni daty rozpoczęcia naliczania 10-cio letniego okresu, po którym może sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej uzyskanej w czasie budowy lokali. Udział Zainteresowanego posiadany w budynku nie uległ zmianie przed ustanowieniem odrębnej własności poszczególnych lokali i mieści się w ramach wcześniej posiadanego udziału we współwłasności bez spłat i dopłat. Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż na podstawie ww. przepisów oraz przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego dokonanie w ramach posiadanych udziałów zniesienia współwłasności i ustanowienia odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli nie zmieni daty rozpoczęcia naliczania 10-cio letniego okresu, po którym może sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej. Zniesienie współwłasności i ustanowienie odrębnej własności lokali mieszkalnych nie stanowi zbycia lokalu mieszkalnego bądź udziału we współwłasności. Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości dokonanej po upływie 10 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. w przypadku Zainteresowanego dziesięcioletni okres, o którym mowa powyżej, upłynął z końcem 2010 roku. Wyjaśnić należy, że celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Stosownie do art. 195 ww. ustawy, współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego - art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności to fizyczny podział rzeczy wspólnej, polegający na przyznaniu każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej rzeczy wspólnej, a wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat wówczas datą nabycia nieruchomości jest data nabycia udziału w nieruchomości, a nie data zniesienia współwłasności. Natomiast, gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad tą rzeczą (nieruchomości) jak i stan jej majątku osobistego. Reasumując, ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali na rzecz dotychczasowych współwłaścicieli nie zmieni daty rozpoczęcia naliczania 10-cio letniego okresu, po którym Wnioskodawca może sprzedać mieszkanie bez konieczności zwrotu ulgi podatkowej uzyskanej w czasie budowy lokali, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2001 r. Wnioskodawca do wniosku dołączył plik dokumentów. w związku z powyższym, tut. Organ pragnie nadmienić, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny dokumentów dołączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2011-02-25 |
