|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: odliczenie od dochodu, rozliczanie (rozliczenia), ulga, wynajem, zbycie | |
| Data: 2009-08-26 | |
![]() Istota interpretacji:Od jakiego punktu czasowego należy liczyć 10-letni okres karencji? 2. Jak długo trwa faktycznie 10-letni okres karencji? 3. Biorąc poci uwagę poprzednie dwa pytania, kiedy mogę sprzedać w/w lokal mieszkalny (dokładna data) bez konieczności zwracania odliczeń wydatków od dochodu, czyli bez konieczności zwrotu tzw. ulgi podatkowej dla mieszkań na wynajem którą można było wykorzystać w okresie 1992-1999 roku?W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym przy ul. xx w yyw budynku mieszkalnym wielorodzinnym z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem. Dopuszczenie budynku do użytkowania nastąpiło 11.05.1999 roku. W trakcie jego budowy dwukrotnie (w odpowiednich ratach) Wnioskodawca wykorzystał odliczenie od dochodu wydatków poniesionych na budowę w/w lokalu mieszkalnego (formularze PIT - D za lata 1998 i 1999). Zgodnie z ustawą obowiązuje 10-letni okres karencji, w czasie którego nie można sprzedać mieszkania bez konieczności zwrotu w/w odliczeń od dochodu. Nie jest jednak jasne, od jakiego punktu czasowego należy datować ten okres i jak długo faktycznie powinien on trwać. Związku z powyższym zadano następujące pytania.
Wnioskodawca uważa, że 10-letni okres karencji powinien być liczony od dnia, w którym nastąpiło dopuszczenie w/w budynku do użytkowania, czyli od 11.05.1999 roku. Tak więc mieszkanie można sprzedać na wolnym rynku 12.05.2009 roku bez konieczności zwrotu dokonanych odliczeń wydatków na jego budowę. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 r. podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-7 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Za lokale przeznaczone na wynajem nie uważa się lokali mieszkalnych wynajętych osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przesłanki utraty nabytego prawa do ulgi określał przepis zawarty w art. 26 ust. 10 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001 roku. Ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 104, poz. 1104) uchylono przepisy uprawniające do ulgi określonej w przepisie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. polegającej na odliczaniu od dochodu wydatków ponoszonych na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Skreśleniu uległy także przepisy wiążące się z tą ulgą, tj. między innymi art. 26 ust. 2-4 oraz 8-12 ustawy. Obecnie kwestię tę reguluje art. 7 ust. 14 i 14a ww. ustawy, zgodnie z którym podatnicy, którzy korzystali z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000 i przed upływem dziesięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym:
Na mocy art. 7 ust. 14a ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, dziesięcioletni okres, o którym mowa w ust. 14:
Z treści wskazanych przepisów wynika, że obowiązek doliczenia do dochodu kwoty uprzednio odliczonej powstaje w każdym przypadku, gdy zbycie nastąpiło przed upływem 10 lat od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową, którego dokonano odliczeń. Z przedstawionego we wniosku stanu wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem. W związku z powyższym Wnioskodawca w latach 1998-1999 korzystał z odliczeń w ramach tzw. ulgi na wynajem. Budynek został oddany do użytkowania w dniu 11.05.1999 roku. Powyższy lokal Wnioskodawca zamierza sprzedać. Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy wskazać, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę w dniu 12.05.2009 roku przedmiotowego lokalu mieszkalnego skutkować będzie obowiązkiem doliczenia do dochodów roku podatkowego 2009 całej uprzednio odliczonej kwoty. Dziesięcioletni okres należy liczyć, od końca roku podatkowego, w którym otrzymano decyzję o pozwoleniu na użytkowanie lokalu czyli od końca 1999 roku. Oznacza to, iż powyższy lokal mieszkalny będzie można zbyć - bez obowiązku zwrotu wykorzystanej ulgi – w styczniu 2010 roku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie należy dodać, iż dokumenty dołączone do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-08-26 |
