W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Pod koniec 2005 roku Wnioskodawca wspólnie z żoną podpisał wstępną umowę na zakup mieszkania od dewelopera z zamierzeniem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

W grudniu 2006 r. podpisał wraz z żoną umowę kredytową na zakup tegoż mieszkania. Spłata odsetek rozpoczęła się od początku 2007 roku. W pierwszej połowie 2007 r. budynek został przekazany do użytkowania. Akt notarialny zakupu mieszkania został podpisany w październiku 2007 r. Rosnące koszty obsługi kredytu zmusiły Wnioskodawcę i jego żonę do wynajęcia mieszkania. Od listopada 2007 roku mieszkanie zostało wynajęte na czas określony do 30.09.2008 r.

Wnioskodawca (oraz jego żona) nie posiadał i nie posiada żadnego innego lokalu mieszkalnego, nie korzystał z żadnych odliczeń wydatków na cele mieszkaniowe, planuje zamieszkać w posiadanym mieszkaniu, gdy jego sytuacja finansowa ulegnie poprawie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może skorzystać z "ulgi odsetkowej" zgodnie z art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

Zdaniem Wnioskodawcy, posiada on prawo do odliczenia według art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż spełnia on wszystkie warunki tam przedstawione. Ustawodawca nie określa momentu, kiedy cel mieszkaniowy ma być zrealizowany, a odliczenie warunkuje jedynie tym, aby inwestycja miała na celu zaspokojenie własnych potrzeb, co ma miejsce w przypadku Wnioskodawcy. Gdy ulegnie poprawie sytuacja finansowa Wnioskodawcy, zamieszka on w przedmiotowym lokalu, a fakt czasowego wynajęcia nie zmienia tego zamierzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 26b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 01.01.2007 r. od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z przepisami ustawy, odlicza się, z zastrzeżeniem wyjątków, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1. budową budynku mieszkalnego, albo
2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
   
   

Ponadto należy zważyć, iż na podstawie art. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 217, poz. 1588), od 2007 roku uchylono art. 26 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast prawo do kontynuacji ulgi odsetkowej określono w art. 9 tej ustawy, zgodnie z którym podatnikowi, któremu w latach 2002 - 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu, do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Przepis art. 26b ust. 2 powołanej ustawy precyzuje warunki zastosowania ulgi z tytułu spłaty odsetek od kredytu lub pożyczki. Zgodnie z powołanym przepisem od podstawy opodatkowanie można odliczyć odsetki na spłatę kredytu (pożyczki), jeżeli:

1. kredyt (pożyczka) został udzielony podatnikowi po dniu 1 stycznia 2002 r.
2. kredyt (pożyczka) był udzielony przez podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do udzielania kredytów (pożyczek), a z umowy kredytu (pożyczki) wynika, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych w ust. 1
3. inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w razie braku tego planu - określonym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej na podstawie obowiązujących ustaw
4. inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, którego budowa została zakończona nie wcześniej niż w 2002 r. a ponadto w przypadku inwestycji:
   a)o których mowa w ust. 1 pkt 1 albo pkt 4 - zakończenie nastąpiło przed upływem trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zgodnie z prawem budowlanym, uzyskano pozwolenie na budowę, nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne lub przebudowę (przystosowanie) budynku mieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne i zostało potwierdzone określonym w przepisach prawa budowlanego pozwoleniem na użytkowanie budynku mieszkalnego, a w razie braku obowiązku jego uzyskania zawiadomieniem o zakończeniu budowy takiego budynku,
   b)o których mowa w ust. 1 pkt 2 albo pkt 3 - została zawarta umowa o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowa w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik,
5. do zeznania, o którym mowa w art. 45 w/w ustawy, składanego za rok, w którym po raz pierwszy dokonuje się odliczenia z tytułu omawianej ulgi, podatnik dołączy oświadczenie, według określonego wzoru, o wysokości wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku,
6. odsetki będące przedmiotem odliczenia:
   a)zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w pkt 2,
   b)nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, chyba, ze zwrócone odsetki zwiększyły podstawę obliczenia podatku,
   c)nie zostały odliczone od przychodów na podstawie art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
7. podatnik lub jego małżonek nie korzystał lub nie korzysta z odliczenia od dochodu (przychodu) lub podatku wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, przeznaczonych na:
   a)zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,
   b)budowę budynku mieszkalnego,
   c)wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej,
   d)zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej,
   e)nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,
   f)przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,
   g)systematyczne gromadzenie oszczędności na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach.
   
   

Literalne brzmienie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że z umowy kredytu udzielonego podatnikowi musi wynikać, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych przez ustawodawcę, w szczególności zaś wymienionej w ust. 1 pkt 1-4 tego przepisu. Natomiast inwestycja ta ma mieć na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Należy pokreślić, iż - zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jaki w doktrynie prawa - zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Z analizy opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika więc, iż przedmiotowe mieszkanie generalnie zostało zakupione w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych innych osób lub w celach zarobkowych, co skutkowałoby utratą prawa do ulgi odsetkowej przez Wnioskodawcę. Wskazują na to takie przesłanki, jak czasowy charakter wynajmu oraz deklaracja Wnioskodawcy w przedmiocie zamieszkania w tym mieszkaniu w przypadku poprawy sytuacji finansowej.

Zatem jeśli Wnioskodawca spełnia wszystkie ww. warunki do korzystania z ulgi z tytułu zapłaconych odsetek od kredytu i zamierza zamieszkać w kredytowanym mieszkaniu, to wynajęcie mieszkania osobom trzecim nie implikuje utraty możliwości korzystania z ulgi odsetkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.