W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia Rzymskokatolicka jako kościelna osoba prawna (na podstawie przepisów Ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej - Dz. U. z 1989r., Nr 29 poz. 154 ze zm.) rozpoczyna budowę nowego kościoła, który w myśl powyższych przepisów będzie budową sakralną. Przedmiotowa Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej. Budowa nowego obiektu sakralnego sfinansowana będzie w dużej mierze z darowizn osób fizycznych i prawnych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy wysokość odliczeń od dochodu kwot przekazanych darowizn na budowę kościoła w przypadku osób fizycznych wynosi do 6% dochodu w każdym roku podatkowym?

Zdaniem wnioskodawcy wysokość odliczeń od dochodu kwot przekazanych darowizn na budowę kościoła w przypadku osób fizycznych wynosi do 6% dochodu w każdym roku podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podatnicy mogą odliczyć od dochodu przed opodatkowaniem darowizny przekazane na cele kultu religijnego w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 % dochodu.
Odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

1. osób fizycznych,
2. osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegająca na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5 % oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub handlu tymi wyrobami.
   
   

Darowizny odliczane są według przysługujących limitów. Limit dotyczy zarówno pojedynczych darowizn, jak i ich sumy. Stanowi o tym zapis art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9, nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6 % dochodu osoby fizycznej.

Warunkiem koniecznym do skorzystania z odliczenia darowizn m.in. na cele kultu religijnego jest to, aby wysokość darowizny pieniężnej udokumentowana była dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, z zaznaczeniem wskazanego wyżej celu darowizny, tj. w sposób przewidziany w art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto na podkreślenie zasługuje fakt, że powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają podmiotów, na rzecz których dokonane darowizny na cele kultu religijnego podlegają odliczeniu od dochodu darczyńcy. Ważny jest cel kultu religijnego. W potocznym słowa znaczeniu kult religijny oznacza zewnętrzny aspekt religijny, w odróżnieniu od teoretycznej doktryny, ogół obrzędów religijnych, całokształt czynności religijnych. Literalna wykładnia tego pojęcia prowadzi do wniosku, że do dokonania odliczeń od dochodu darowizny na cele kultu religijnego wystarczające jest przeznaczenie środków pieniężnych na realizację zewnętrznych aspektów życia religijnego.

Reasumując darowizny na cele kultu religijnego, to środki przeznaczone między innymi na: budowę czy remont kościoła, jego wyposażenie, zakup przedmiotów liturgicznych. Adresatami tych darowizn są w szczególności: kościoły, związki religijne i kościelne osoby prawne (zakon, parafie, itp.). Darowizna na budowę kościoła spełnia przesłanki darowizny na cele kultu religijnego i można odliczyć od dochodu kwoty przekazanych darowizn, przy czym łączna kwota nie może przekroczyć 6% dochodu podatnika w danym roku podatkowym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.