Pytanie:

Zapytanie dotyczy wydatków na cele rehabilitacyjne niepełnosprawnego syna.

Stosownie do przepisu art. 14a § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U z 2005 r. Nr 8, póz.60 z póżn. zm.) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 ww. ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż jest Pani matką 16-letniego chłopca, który urodził się z porażeniem mózgowym. Dziecko bardzo słabo chodzi, wymaga nieustannie pomocy i opieki drugiej osoby. Mieszka Pani w domu jednorodzinnym przed którym jest podwórko, które jest podstawowym miejscem spacerów Pani syna. W tym roku postanowiła Pani w miejscach niezbędnych położyć kostkę, a wydatki na ten cel pokryte zostały częściowo kredytem z banku. Ułożenie kostki pozwoliło dziecku na swobodne poruszanie się po podwórku. Następnie mąż Pani zrobił dla syna taras z wysoką zabezpieczającą barierą, na którym mógłby spędzać czas latem.

W związku z powyższym stawia Pani pytanie, czy wydatki na kostkę która została położona przed domem oraz zrobienie zadaszenia na tarasie (ochrona przed słońcem) może Pani odliczyć od dochodu. Również z uwagi na fakt, iż planuje Pani dostosowanie niewykończonego pomieszczenia na łazienkę dla niepełnosprawnego dziecka, zwraca się Pani z pytaniem czy wydatki związane z powiększeniem tego pomieszczenia, zrobienie natrysku, montaż uchwytów, umywalki, wc, glazury można odliczyć od odchodu. Zdaniem Pani wszystkie te wydatki wpływają na usprawnienie życia syna.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Wawer na tle przedstawionego wyżej stanu faktycznego wyjaśnia, co następuje:

Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), podatnik będący osobą niepełnosprawną lub podatnik, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, ma prawo do odliczenia od podstawy obliczenia podatku dochodowego wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Wydatki ułatwiające wykonywanie funkcji życiowych to wydatki ponoszone po to, by osobie niepełnoprawnej zapewnić wykonywanie podstawowych czynności życiowych człowieka.

Szczegółowy katalog wydatków, których poniesienie uprawnia do skorzystania z niniejszej ulgi zawarty został w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak w pkt 1 ust. 7a wyżej wymienionego artykułu wymieniono wydatki na cele rehabilitacyjne poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub2.decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo3.orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Wysokość wyżej wymienionych wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie (art. 26 ust. 7 c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu. Natomiast opierając się na jego literalnym brzmieniu zauważyć należy, iż adaptacja oznacza przystosowanie czegoś do innego użytku, przeróbkę dla nadania czemuś jakiegoś charakteru. Adaptacja mieszkania/budynku to zatem nic innego jak przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku. Natomiast wyposażenie mieszkania/budynku to nadanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe.

Zakres i rodzaj robót związanych z adaptacją mieszkania oraz budynku mieszkalnego uzależniony jest od charakteru niepełnosprawności. Ma on ułatwić osobie niepełnosprawnej funkcjonowanie w danym mieszkaniu lub budynku mieszkalnym, ale jednocześnie ma być związany z rodzajem niepełnosprawności danego podatnika. Przeprowadzone prace adaptacyjne mają ułatwiać osobie niepełnosprawnej funkcjonowanie w danym budynku lub lokalu mieszkalnym, ale nie ogólnie zapewniać lepszy komfort mieszkania.

Wydatków poniesionych na zrobienie kostki na podwórku, na którym będzie mógł swobodnie przebywać niepełnosprawny syn nie można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 1 wyraźnie wskazał, że mają to być wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Nie ma tu mowy o wykonaniu prac wokół domu. Natomiast, wydatki na zrobienie zadaszenia na tarasie oraz wydatki związane z dostosowaniem niewykończonego pomieszczenia na łazienkę, z której będzie korzystał Pani niepełnosprawny syn, będą mogły zostać odliczone jako wydatki na cele rehabilitacyjne.

Ponadto tutejszy organ podatkowy informuje, że stosownie do art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Wawer stwierdza, że stanowisko zajęte przez Panią we wniosku jest nieprawidłowe.

Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Wawer informuje, iż niniejsza interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego, dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Zgodnie z art. 14 b § l ustawy Ordynacja podatkowa udzielona interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie, zgodnie z art. 14 a § 4 Ordynacja podatkowa przysługuje prawo złożenia zażalenia. Zażalenie składa się do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 i art. 239 Ordynacji podatkowej) za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego.

Zażalenie winno odpowiadać warunkom określonym w art. 222 Ordynacji podatkowej - czyli powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.