Pytanie:

Kwestia odliczenia od dochodu wydatków poniesionych w ramach ulgi rehabilitacyjnej związanej z niepełnosprawnością narządów ruchu.

P O S T A N O W I E N I E

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu,działając na podstawie art.216 par.1,art.14a par.1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 18997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U .z 2005 r. Nr 8, poz. 60/ po rozpatrzeniu pisma z dnia 04 kwietnia 2007 roku,w sprawie udzielenia informacji o zakresie stosowania prawa podatkowego w sprawie możliwości odliczenia przez Panią wydatków poniesionych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, związanej z opłaceniem przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządów ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa stwierdza,że stanowisko zajęte przez Panią jest prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 4 kwietnia 2007 r zwróciła się Pani do tutejszego urzędu skarbowego z zapytaniem czy opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządów ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa,w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł , stanowi podstawę do odliczenia od dochodu,tytułem wydatków na cele rehabilitacyjne i czy jest to forma ryczałtu bez konieczności gromadzenia dowodów.
Jednocześnie ww. pismo uzupełniła Pani w dniu 04 maja 2007 roku oraz 23 maja 2007 roku.

Z pism tych wynika , że zwraca się Pani w indywidualnej sprawie w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionego stanu faktycznego oraz przedłożonych dokumentów ,m.in. orzeczenia o stopniu niepełnoprawności wynika ,że na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2003 roku przyznano Pani znaczny stopień niepełnosprawności,zaś jako jego przyczynę, podano par.26 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności /Dz. U. Nr 66, poz.604 /, w którym wymienione są wady wrodzone i schorzenia o różnej etiologii , prowadzące do niedowładów , porażenia kończyn lub zmian w narządzie ruchu upośledzające w znacznym stopniu zdolność chwytną rąk lub utrudniające samodzielne poruszanie się .
W zaleceniach wskazano m. in.,że wymaga Pani współudziału na co dzień opiekuna ,w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku,iż będąc osobą niepełnosprawną zaliczoną do I grupy inwalidztwa z tytułu narządu ruchu przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi z tytułu ponoszonych wydatków na opłacenie przewodników w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym, kwoty 2.280,00 zł, bez konieczności posiadania dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

Odnosząc się do powyższego, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu stwierdza co następuje:

Zgodnie z art.26 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000 r. Nr 14 , poz.176 ze zm./ odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,poniesione w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika,na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu,jeżeli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia , albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie.
Warunkiem korzystania z przedmiotowej ulgi jest posiadanie przez osobę ,której dotyczy wydatek:

1 orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności ,określonych w odrębnych przepisach,lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową lub rentę socjalną,albo
3.orzeczenia o niepełnosprawności osoby ,która nie ukończyła 16 roku życia,wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Za wydatki rehabilitacyjne podlegające odliczeniu od dochodu,zgodnie z art. 26 ust.7a pkt 7 ww. ustawy ,uważa się wydatki poniesione na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280,00 zł.

Odliczenie z powyższego tytułu uwarunkowane jest posiadaniem przez osobę niepełnosprawną orzeczenia o zaliczeniu do I lub II grupy inwalidztwa z tytułu schorzeń narządu wzroku lub I grupy z tytułu schorzeń narządu ruchu. Jednocześnie ustawodawca unormował, iż zgodnie z art.26 ust.7c ww. ustawy wysokość wydatków na opłacenie przewodnika nie musi być ustalana na podstawie dokumentów potwierdzających ich poniesienie ,nie jest zatem konieczne gromadzenia dokumentów stwierdzających ich wysokość.

Tym samym osoba chcąca skorzystać z odliczenia nie musi legitymować się dowodem stwierdzającym poniesienie powyższych wydatków- w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym 2006 kwoty 2.280,00 zł. Jednakże organ podatkowy może zwrócić się z prośbą o uprawdopodobnienie zasadności skorzystania z tej ulgi,na przykład przez wskazanie , jakie wydatki były ponoszone i komu płacono za pomoc.

W świetle powyższego , w ocenie tutejszego organu podatkowego , odliczenie z tytułu opłacenia przewodnika przysługuje tej osobie niewidomej I lub II grupy inwalidztwa lub osobie z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonej do I grupy inwalidztwa która faktycznie poniosła przedmiotowy wydatek.

Biorąc pod uwagę , iż posiada Pani I grupę inwalidzką z tytułu niepełnosprawności narządu ruchu może Pani skorzystać z prawa do odliczenia wydatków na opłacenie usług świadczonych przez przewodników.

Mając na uwadze powyższe Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu stwierdza, że stanowisko zajęte przez Panią we wniosku jest prawidłowe.

Równocześnie informuje się,że niniejsza interpretacja została udzielona w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku i według stanu prawnego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgonie z art.14 b par.1 ustawy Ordynacja podatkowa udzielona interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika,płatnika lub inkasenta.Jeżeli,podatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji,organ podatkowy nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia,o którym mowa w art.14 par.4 , jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art.14 a par.4 ustawy -Ordynacja podatkowa przysługuje zażalenie.

Zażalenie zgodnie z przepisami art.236 par.2 ,art.220 i 223 w związku z art.239 ustawy Ordynacja podatkowa wnosi się do 7 dni od dnia doręczenia postanowienia ,do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu ,za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego.

Zażalenie winno zawierać, zgodnie z przepisem art.222 Ordynacji podatkowej zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzupełniające to żądanie.