Pytanie:

czy podatnik może odliczyć zgodnie z art. 26 pkt 7a ppkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu osiągnietego przez podatnika w 2005 roku wydatki na rehabilitację syna poniesione na dowozenie go na zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze?

Stan faktyczny

Z pism podatnika wynika, że w 2005 roku poniósł wydatki na rehabilitację syna z tytułu dowożenia go na zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze. Podatnik pisze, że jego syn, obecnie studiujący, mieszka wraz z nim i jest na jego utrzymaniu. Od urodzenia syn podatnika jest osobą niepełnosprawną /wada słuchu/ i ma orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym.W grudniu 2004 roku syn podatnika miał wszczepiony implant ślimakowy do ucha wewnętrznego w Międzynarodowym Centrum Słuchu i Mowy w Kajetanach k. Nadarzyna. Korzystanie z implantu wymaga ustawienia procesora mowy oraz wielu zabiegów rehabilitacyjnych w Kajetanach.Na dowożenie syna na rehabilitację jest wykorzystywany samochód osobowy podatnika. Syn jest wożony również na rehabilitację do Ośrodka Rehabilitacyjnego Słuchu i Mowy dla Dzieci i Młodzieży w Białymstoku. Z pism podatnika wynika, że jegoi syn w 2005 roku osiągnął przychódw postaci:
- renty socjalnej /w kwocie 5.670,84 zł/,
- pracy na umowę zlecenie /w kwocie 3.390,00 zł; w tym koszty uzyskania przychodu/,
- zasiłku pielęgnacyjnego /w kwocie 1.728,00 zł/,
- stypendium studenckiego za osiągnięcia w nauce oraz stypendium specjalnego dla studentów niepełnosprawnych /w łącznej kwocie 2.820,00 zł/.
W związku z powyższym pytanie podatnika brzmi:
- czy podatnik może odliczyć zgodnie z art. 26 pkt 7a ppkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu osiągniętego przez niego w 2005 roku wydatki na rehabilitację syna poniesione na dowożenie go na zabiegi rehabilitcyjno-lecznicze w wysokości 2.280 zł?

Stanowisko podatnika

Zdaniem podatnika może on odliczyć od dochodu za 2005 rok wydatki na cele rehabilitacyjne zgodnie z art. 26 pkt 7a ppkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poniesione na dowożenie syna na zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze w wysokości 2.280 zł.

Ocena prawna stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity w Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2005 roku, podstawę obliczenia podatku, (...), stanowi dochód (...), po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne oraz zasady i warunki ich odliczania od dochodu określa art. 26 ust. 7a-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 14 za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

Warunkiem odliczenia wydatków, o których wyżej mowa, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek stosownego dokumentu /orzeczenia, decyzji/ potwierdzającego niepełnosprawność /art. 26 ust. 7d i 7g ustawy/.

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 7a ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14/art. 26 ust. 7c ustawy/.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) za środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami, a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków)lub zwróconą w jakiejkolwiek formie /art. 26 ust. 7b ustawy/.

Przepisy ust. 7a-7d stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9.120 zł /ust. 7e art. 26 ustawy/.

Z literalnego brzmienia powyższego przepisu /brak wskazania, że wyżej określone pojęcie dochodu nie obejmuje swoim zakresem jakiegoś konkretnego rodzaju dochodu/, wynika, że ustalony w nim limit dotyczy wszelkich dochodów, również zwolnionych od podatku dochodowego.

Należy podkreślić, iż wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowana, w związku z tym stosowanie przepisów je konstruujących następuje ściśle według treści w nich zawartej.

Zatem do ustalenia, czy w danym stanie faktycznym spełniona została przesłanka określonaw art. 26 ust. 7e ustawy, tj. czy dochody osoby niepełnosprawnej uzyskane w danym roku podatkowym nie przekraczają kwoty 9.120 zł - winny być brane pod uwagę wszelkiego rodzaju dochody /tj. przychody pomniejszone o koszty uzyskania przychodów/ osoby niepełnosprawnej,w tym również dochody zwolnione z opodatkowania.

Ze stanu faktycznego będącego przedmiotem zapytania wynika, że:
- podatnik poniósł w 2005 roku wydatki z tytułu dowożenia syna na zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze, samochodem osobowym stanowiącym własność podatnika,
- syn jest osobą niepełnosprawną posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym,
- syn pozostaje na utrzymaniu podatnika; w 2005 roku syn uzyskał dochody z tytułu:
- renty socjalnej /w kwocie 5.670,84 zł/,
- pracy na umowę zlecenie /w kwocie 3.390,00 zł; w tym koszty uzyskania przychodu w wysokości 678,00 zł/,
- zasiłku pielęgnacyjnego /w kwocie 1.728,00 zł/,
- stypendium studenckiego za osiągnięcia w nauce oraz stypendium specjalnego dla studentów niepełnosprawnych /w łącznej kwocie 2.850,00 zł/;
- syn posiada karty wypisu z pobytu w Międzynarodowym Centrum Słuchu i Mowy w Kajetanach, kartę wypisu z pobytu w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie, karty pobytu dziennego w Centrum Rehabilitacji MCSiM w Kajetanach.

Mając na uwadze okoliczność, iż syn podatnika w roku podatkowym 2005 uzyskał dochód przekraczający kwotę 9.120 zł, a tym samym warunek określony w art. 26 ust. 7e ustawy nie został spełniony - stwierdzić należy, że nie przysługuje dla podatnika prawo do skorzystaniaz odliczenia od dochodu poniesionych przez niego w 2005 roku wydatków z tytułu używania własnego samochodu osobowego w celu dowożenia niepełnosprawnego dziecka na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Mając powyższe na uwadze stanowisko podatnika w przedmiotowej sprawie jest nieprawidłowe.