Pytanie:

Czy mogę dokonać odliczenia wydatków poniesionych na zakup leków w pełnej wysokości od uzyskanego w 2005 roku dochodu z tytułu renty chorobowej?

W związku ze stwierdzoną niepełnosprawnością Podatnik jest pod stałą opieką lekarską. Dodatkowo lekarz stwierdził, że Podatnik powinien stosować przepisane mu leki stale, z uwagi na występujące schorzenia.

W 2005 roku w związku z zakupem leków Podatnik poniósł wydatki:

• w miesiącu wrześniu 2005r. w wysokości 21,55 zł;
• w miesiącu październiku 2005r. zakup leków w wysokości 40,89 zł;
• w miesiącu grudniu 2005r. w wysokości 123,24 zł.

Na potwierdzenie poniesienia wydatków, związanych z zakupem niezbędnych leków Podatnik posiada dowody (faktury).

Ponadto w wyjaśnieniach z dnia 30.01.2006r. Podatnik wskazał, że poniesione przez niego na zakup leków wydatki nie zostały mu sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacyjnego osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani też nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie.

W związku z powyższym Podatnik zwrócił się z zapytaniem, czy może dokonać odliczenia wydatków poniesionych na zakup leków w pełnej wysokości od uzyskanego w 2005 roku dochodu z tytułu renty chorobowej.

Zdaniem podatnika może on dokonać odliczenia od uzyskanego dochodu wydatków poniesionych na zakup leków zaleconych przez lekarza do stałego stosowania, w pełnej wysokości.

Zgodnie z treścią art. 26 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30 oraz art. 30a-30c, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Katalog wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniających do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawarty jest w art. 26 ust. 7a ustawy, natomiast zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy stanowi, że wydatkami podlegającymi odliczeniu są wydatki poniesione na leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo),

W myśl art. 26 ust. 7 b ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7c ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 7a ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust.7a pkt 7, 8 i 14.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust.7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym ilekroć w przepisach ust.7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Z przywołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym wynika, ze z odliczenia od dochodu z tytułu wydatków rehabilitacyjnych na zakup leków mogą skorzystać osoby, które:

• mają orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną;
• poniosły wydatki na zakup leków, zaleconych przez lekarza specjalistę;
• wydatki na zakup leków nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie;
• posiadają dowody źródłowe potwierdzające ich poniesienie.

Odliczeniu z tytułu wydatków na zakup leków nie podlegają wszystkie wydatki poniesione, a jedynie ta ich część która w miesiącu przekracza kwotę 100,00 zł.

Z przedstawionego na wstępie stanu faktycznego wynika, że Podatnik jest osobą niepełnosprawną, zakwalifikowaną przez organ orzekający do pierwszego stopnia niepełnosprawności, o charakterze trwałym. Wnioskodawca pozostaje pod stałą opieką lekarską i ponosi wydatki na zakup leków przepisanych przez lekarza. Wydatki te nie są zwracane Podatnikowi nie są również finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, nie są również zwracane Podatnikowi w innej formie. Jak wynika z wniosku Podatnika, nie w każdym miesiącu wysokość ponoszonych wydatków na zakup lekarstwa przekracza kwotę 100,00 zł. Jedynie w miesiącu grudniu 2005 roku kwota poniesionych przez Podatnika wydatków na zakup leków przekroczyła kwotę 100,00 zł.

Zatem w świetle przedstawionych okoliczności Wnioskodawca ma prawo do odliczenia za 2005 wydatków poniesionych w miesiącu grudniu 2005 roku w wartości stanowiącej różnicę między kwotą poniesionych wydatków, a kwotą 100,00 zł.

Powyższe oznacza, że Podatnik od dochodu osiągniętego w roku 2005 nie może dokonać odliczenia wszystkich poniesionych w roku podatkowym wydatków na zakup leków. Dodać także należy, iż odliczenie to jest możliwe, o ile o konieczności stosowania leków stwierdzi lekarz specjalista.

Mając na uwadze powyższe, Naczelnik tut. Urzędu stwierdza, że stanowisko Podatnika w przedmiotowej sprawie jest nieprawidłowe.