Pytanie:

Czy potwierdzenie wpłaty oraz przeznaczenia darowizny będzie wystarczającym dokumentem do skorzystania z odliczenia od dochodu przekazanej darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą kościelnej osoby prawnej?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przekazała darowiznę na cele opiekuńcze Domu Pomocy Społecznej prowadzonym przez Siostry Pallotynki, który jest częścią składową podmiotu macierzystego- Zgromadzenia.

Dom Pomocy Społecznej przyjął od Pani darowiznę (środki pieniężne) i ma zamiar przeznaczyć je na zakup pieluchomajtek, lekarstw, odzieży, wyżywienia dla mieszkańców domu lub na bieżące prace remontowe budynków, urządzeń i sprzętów Domu Pomocy Społecznej. Na potwierdzenie przyjętej darowizny zostanie wystawione potwierdzenie wpłaty, z którego także będzie wynikało na jaki cel została przeznaczona darowizna.

W złożonym wniosku zadano pytanie: czy dołączony do wniosku wzór potwierdzenia wpłaty oraz przeznaczenia przekazanej darowizny będzie dla darczyńcy wystarczającym dokumentem potwierdzającym dokonanie darowizny uprawniającym do skorzystania z ulgi podatkowej.

Pani uważa, że załączony do wniosku wzór potwierdzenia będzie wystarczającym dokumentem uprawniającym do odliczenia przekazanej kwoty darowizny.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami) - w brzmieniu obowiązującym w 2005 r.- podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30 oraz art. 30a-30c, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:

1. określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. Nr 96, poz. 873), organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele,
2. kultu religijnego

- w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Przez pojęcie ,,darowizny" rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.Nr 16, poz. 93 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 tegoż Kodeksu przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Podstawowym elementem umowy darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian, ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości. Przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony. Jeżeli podatnik dokonuje świadczenia, mając nadzieję uzyskania w zamian, w przyszłości jakiejś korzyści majątkowej lub osobistej, to nie można mówić o darowiźnie.

Z drugiej jednak strony należy pamiętać o tym, że darowizna może zawierać polecenie, które polega na tym, że darczyńca może nałożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem. Wówczas umowa nie traci charakteru darowizny. Ponadto w niektórych przypadkach możemy mieć do czynienia z umowami mieszanymi, które częściowo są umowami wzajemnymi, zaś w części są darowiznami.

Należy ponadto zauważyć, że nie każde nieodpłatne świadczenie stanowi darowiznę. Zgodnie z przepisem art. 889 Kodeksu cywilnego nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:

• gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu np. naprawa gwarancyjna,
• gdy ktoś zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nie nabyte.

W systemie podatkowym, poza możliwością odliczenia darowizn wskazanych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istnieje możliwość odliczenia darowizn, która nie jest ograniczona limitem. Podstawę tego typu odliczenia stanowią przepisy tzw. ustaw kościelnych, czyli ustaw o stosunku państwa do poszczególnych kościołów. Przepisy ustawy o stosunku Państwa do Kościoła - w części dotyczącej darowizn na działalność charytatywno - opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne stanowią przepisy szczególne w odniesieniu do regulacji zawartej w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 29, poz. 154 z późniejszymi zmianami), darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Zatem koniecznym do spełnienia warunku wyłączenia darowizny z podstawy opodatkowania jest dokonanie darowizny z przeznaczeniem na działalność charytatywno-opiekuńczą Kościoła oraz spełnienie łącznie dwóch przesłanek, tj.:

• posiadanie przez darczyńcę pokwitowania odbioru darowizny,
• otrzymanie przez darczyńcę, w okresie dwóch lat (najpóźniej) od dnia przekazania darowizny, od obdarowanego sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno - opiekuńczą.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w momencie dokonywania przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych wyłączenia z podstawy opodatkowania tym podatkiem, darowizny przekazanej na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, musi on dysponować jedynie pokwitowaniem odbioru przedmiotowej darowizny wystawionym przez obdarowanego.

Najpóźniej w okresie dwóch lat podatnik musi otrzymać od obdarowanego w/w sprawozdanie. Sprawozdanie o przeznaczeniu darowizny na w/w działalność w myśl definicji słownikowej - Słownika języka polskiego PWN Warszawa 1978 r. powinno być relacją, raportem, opisem przebiegu działalności sporządzone z dokładnością, która pozwoli na kontrolę opisanych w nim faktów, zdarzeń. Ogólne wskazanie celu, na jaki przeznaczono darowiznę, nie spełnia wymogów ustawy, gdyż nie stanowi sprawozdania. Dokładne sprawozdanie o przeznaczeniu darowizny na cel charytatywno - opiekuńczy jest warunkiem koniecznym do zachowania ulgi.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że dołączony do wniosku wzór potwierdzenia wpłaty może stanowić podstawę do dokonania przez Panią wyłączenia z podstawy opodatkowania kwoty darowizny przekazanej na kościelną działalność charytatywno - opiekuńczą. Nie będzie jednak wystarczającym dokumentem do uznania prawa do odliczenia. Niezbędnym dokumentem potwierdzającym uznanie darowizny będzie otrzymanie przez Panią , w okresie dwóch lat (najpóźniej) od dnia przekazania darowizny, od obdarowanego sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno - opiekuńczą.

W związku z powyższym przedstawione stanowisko we wniosku jest nie prawidłowe.