Odpowiadając na wystąpienie z dnia 20.04.2005 r. Nr (...), przy którym przesłano wystąpienie Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Pana Henryka Krolla, dotyczące opodatkowania dochodów uzyskanych na terytorium Królestwa Niderlandów, Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje.

Na podstawie art. 15 ust. 1 Konwencji między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120) uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba, że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca najemna jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Odnosząc ten przepis do osób mających miejsce zamieszkania w Polsce oznacza on, iż uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chybże praca najemna wykonywana jest w Holandii. Jeżeli praca jest wykonywana w Holandii, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w Holandii.

Przepis ten oznacza również, że gdyby osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce uzyskiwała za pracę wykonywaną w Polsce wynagrodzenie z Holandii, wówczas to wynagrodzenie mogłoby być opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Z przepisu tego nie wynika natomiast, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce wykonuje pracę w Holandii, to wynagrodzenie za nią może być opodatkowane wyłącznie w Holandii lub że nie może być opodatkowane w Polsce.

Wprost przeciwnie, w takiej sytuacji art. 15. ust. 1 Konwencji daje prawo opodatkowania dochodu z pracy zarówno w Holandii jak i w Polsce.

Jednocześnie Konwencja w art. 23 ust. 5a przewiduje metodę rozliczenia podatku, która ma zapobiec podwójnemu opodatkowaniu. Zgodnie z tym przepisem, w odniesieniu do osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podwójnego opodatkowania unika się w ten sposób, że jeżeli osiąga ona dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Holandii, to Rzeczpospolita Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi do dochodu zapłaconego w Holandii, jednak do wysokości nie przekraczającej tej części podatku od dochodu, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiada tej części dochodu, która może być opodatkowana w Holandii.

Zasadzie tej odpowiada przepis art. 27 ust. 9 i ust. 9a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Wyjątkiem od zasady określonej w art. 15 ust. 1 jest przepis art. 15 ust. 2 Konwencji, który określa, kiedy wynagrodzenie osoby zamieszkałej w jednym Państwie (w tym przypadku w Polsce) uzyskane za pracę wykonywaną w drugim Państwie (tj. w Holandii) może być opodatkowane wyłącznie w państwie miejsca zamieszkania, tj. w Polsce. Żeby tak się stało, muszą być spełnione łącznie 3 warunki:

• odbiorca wynagrodzenia nie przebywa w Holandii dłużej, niż 183 dni w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy i
• wynagrodzenie nie jest wypłacane przez pracodawcę mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Holandii, i
• wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w Holandii.

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków, a więc np. przebywanie w Holandii dłużej niż 183 dni w ciągu kolejnych 12 miesięcy oznacza, iż wynagrodzenie uzyskane za pracę w Holandii może być opodatkowane w Holandii (inną sprawą jest to, czy będzie tam rzeczywiście opodatkowane - decydują o tym wewnętrzne przepisy prawa podatkowego Holandii). W żadnym jednak przypadku przepis ten, jak i inne przepisy Konwencji nie oznaczają, iż uzyskane z pracy najemnej w Holandii wynagrodzenie i tam opodatkowane, nie może być opodatkowane w Polsce. O tym decyduje wspomniana wyżej, określona w art. 23 ust. 5a Konwencji, metoda unikania podwójnego opodatkowania.