|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: akt notarialny, deweloper, sprzedaż lokalu, ulga odsetkowa, użytkowanie wieczyste | |
| Data: 2009-07-22 | |
![]() Istota interpretacji:Czy została prawidłowo określona proporcja udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz czy w związku z proporcją zostały prawidłowo wyliczone koszty odsetek zapłaconych od kredytu do odliczenia w rozliczeniu rocznym PIT-37 za 2007 rok?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W 2005 roku została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży lokalu z deweloperem. Według ostatecznego rozliczenia z deweloperem oraz ostatecznego aktu notarialnego cena sprzedaży lokalu wraz z przynależną komórką lokatorską wynosiła 226.368 PLN oraz garażu 36.000 PLN. Zgodnie z ustawą o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r., komórka lokatorska jest przynależna do danego mieszkania (art. 2.4) i wraz z lokalem mieszkalnym służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkalnych (art. 2.2 wymienionej ustawy). Na podstawie odrębnego pisma od dewelopera wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu w cenie wynosi odpowiednio: mieszkanie - 11.555,10 PLN, komórka lokatorska 971,60 PLN oraz garaż 11.034,60 PLN. Wkład własny na zakup lokalu mieszkalnego wynosił 12.881 PLN. Została również podpisana umowa kredytowa na sfinansowanie inwestycji przez bank na kwotę 295.000 PLN obejmującą zakup mieszkania z komórką lokatorską, garaż oraz koszty urządzenia. Zgodnie z umową przedwstępną wkład własny został potraktowany jako zapłata części ceny mieszkania. Umowa kredytowa nie dokonuje podziału wartości kredytu na poszczególne elementy tzn. na lokal, garaż oraz urządzenie. Dodatkowo Wnioskodawczyni potwierdza, że:
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy została prawidłowo określona proporcja udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz czy w związku z proporcją zostały prawidłowo wyliczone koszty odsetek zapłaconych od kredytu do odliczenia w rozliczeniu rocznym PIT-37 za 2007 rok... Zdaniem Wnioskodawczyni: Na podstawie własnych wyliczeń wartość otrzymanego kredytu w wysokości 295.000 PLN została podzielona następująco:
Wartość komórki lokatorskiej zgodnie z zapisami we wspomnianej ustawie jest wliczona w cenę metra kwadratowego mieszkania. Ponadto z uwagi na brak możliwości wyodrębnienia przez dewelopera ceny zakupu komórki lokatorskiej, a także braku możliwości zrezygnowania z jej zakupu uznano ją za część składową lokalu. Na podstawie powyższego została ustalona proporcja wartości zaciągniętego kredytu na mieszkanie w całości wartości lokalu po odjęciu wkładu własnego (213.487 PLN /226.368 PLN = 94,3%) oraz została ustalona wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu zapłacona z kredytu (11.555,1 + 971,6 = 12.526,70 PLN, 12.526,7x94,3% = 11.812,68 PLN). W związku z powyższym jedynie odsetki przypadające na wartość mieszkania zapłacone z kredytu (213.487 PLN) pomniejszone o prawo użytkowania wieczystego gruntu (11.812,68 PLN) można uznać za zasadne podczas korzystania z ulgi odsetkowej (201.674,32 PLN). Stanowi to 68,4% w wartości zaciągniętego kredytu (201.674,32 PLN /295.000 PLN), czyli jedynie w tej proporcji będzie można brać pod uwagę przy odliczeniach. Wartość odsetek zapłaconych do końca 2007 roku na podstawie pisma z banku wynosi 22.710,74 PLN (bierze się pod uwagę jedynie 68,4% x 22.710,74 PLN = 15.534,15 PLN). Dodatkowo zgodnie z ustawą odliczeniu podlegają tylko odsetki od kwoty kredytu przeznaczonej jedynie na zakup lokalu do kwoty nie większej niż 189.000 PLN (limit ten wynosi: 189.000 PLN /201.674,32 PLN = 93,7%). W związku z powyższym odsetki do ujęcia w rozliczeniu PIT-37 wynoszą 14.555,50 PLN (15.534,15 PLN x 93,7%). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.) podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., zwany dalej "kredytem mieszkaniowym", przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek:
Stosownie do treści art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:
Ponadto w myśl art. 26b ust. 2 ustawy - odliczenie o którym mowa wyżej stosuje się jeżeli:
Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 26b ust. 3 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przyznany kredyt wykorzystywany jest na inwestycję mieszkaniową oraz nabycie gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu, odliczeniu nie podlegają odsetki od tej części kredytu ustalonej w takiej proporcji, w jakiej pozostają wydatki na nabycie tego gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu w łącznych wydatkach mieszkaniowych. Natomiast zgodnie z art. 26b ust. 4 ww. ustawy odliczenie obejmuje wyłącznie odsetki :
W kolejnych następujących po sobie latach podatkowych kwota, o której mowa w ust. 4 pkt 2, nie może ulec zmianie. W tym celu dla ustalenia tej podstawy przyjmuje się najwyższy w okresie obowiązywania ustawy wskaźnik przeliczeniowy 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 26b ust. 10 ww. ustawy). Z analizy zaprezentowanych przepisów wynika, iż odliczenie obejmuje jedynie odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która nie przekracza limitu. W latach 2002-2007 r. limit ten wynosił 189.000,00 zł. Jednakże ostateczną kwotę limitu kredytu Wnioskodawczyni zobowiązana jest ustalić dopiero w roku zakończenia inwestycji. Ustalony zaś limit będzie dla Wnioskodawczyni obowiązujący w następnych latach. Jeżeli podatnik spełnił warunki do skorzystania z ulgi i zakończył inwestycję, to kwota bazowa do wyznaczenia odsetek, które podlegają odliczeniu, ulega zamrożeniu. Mimo likwidacji z dniem 01 stycznia 2007 r. tzw. ulgi odsetkowej znaczna część podatników korzysta z niej w ramach praw nabytych. Dotychczasowe przepisy dotyczące zasad stosowania tej ulgi pozbawiały do niej prawa, w sytuacji gdy uzyskany przez podatników kredyt został przeznaczony na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Jednakże, ustawodawca w art. 7 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 209, poz. 1316) wprowadził regulacje umożliwiające zaciąganie kredytów refinansowych i odliczanie od dochodu odsetek od tych kredytów. Stosownie do treści art. 7 ww. ustawy w art. 9 dodano ust. 1a w brzmieniu: w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 1, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych, niż wymienione w tym przepisie, zobowiązań kredytowych (pożyczkowych), odliczeniu podlegają odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w ust. 1. Ustawodawca ograniczył prawo odliczania w ramach ulgi odsetkowej pełnych odsetek od kredytu, w sytuacji gdy został on w części przeznaczony na spłatę zobowiązań kredytowych niezwiązanych z ulgą odsetkową. Przyjął w tym przypadku zasadę proporcjonalnego odliczenia. Zgodnie natomiast z art. 7 ustawy zmieniającej w ust. 1b dodanego do art. 9 ww. ustawy, odsetki od kredytu (pożyczki), o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, zapłacone w latach 2002-2007 w związku z inwestycją zakończoną przed dniem 01 stycznia 2008 r. podlegają odliczeniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007 r., od dochodu (przychodu) uzyskanego w roku 2008 lub 2009. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa także terminy dokonywania odliczenia z tytułu spłaty odsetek od kredytu (pożyczki). Zgodnie z art. 26b ust. 5 cytowanej ustawy, odliczenia z tytułu omawianej ulgi można dokonać najwcześniej za rok podatkowy, w którym zostanie zakończona dana inwestycja. Jeżeli odsetki, o których mowa zostały zapłacone przed rokiem zakończenia inwestycji sfinansowanej kredytem, wówczas - zgodnie z przepisem art. 26b ust. 6 - mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki. Stosownie zaś do przepisu art. 26b ust. 7 ww. ustawy, przedmiotowe odsetki zapłacone przed rokiem zakończenia inwestycji mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki - w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym dokonano pierwszego odliczenia. Zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, w tym również w zakresie przysługujących ulg podatkowych. W celu realizacji ww. obowiązku podatnik powinien dysponować dokumentami, które pozwolą mu na poprawne rozliczenie podatku, tym bardziej, że prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W przypadku odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu udzielonego na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych niezbędne jest posiadanie przez podatnika dokumentów, które potwierdzają spełnienie warunków uprawniających do ulgi określonych w art. 26b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także określających wysokość i termin zapłaty odsetek. Przepis 26b ust. 2 pkt 6 lit. a) ww. ustawy jednoznacznie stanowi, że odliczenie stosuje się, jeżeli odsetki, o których mowa zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w punkcie 2 (tj. podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do udzielania kredytów). Ponadto przepis art. 26b ust. 2 pkt 5 ww. ustawy nakłada dodatkowo obowiązek, aby do zeznania, o którym mowa w art. 45 składanego za rok, w którym po raz pierwszy dokonuje się odliczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik dołączył oświadczenie, wg określonego wzoru, o wysokości wszystkich poniesionych wydatków związanych z daną inwestycją, w tym o wysokości wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług nie korzystających ze zwolnienia od tego podatku (tzn. PIT-2K). Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) podatnik, który skorzystał z ulg podatkowych winien okazać na żądanie organu podatkowego, między innymi dokumenty poświadczające poniesione wydatki. Wydatki powyższe mogą być udokumentowane fakturami VAT, rachunkami, umowami, lub pokwitowaniami poniesienia wydatku. Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej unormowania prawne, uprawnienie do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia wszystkich wyżej wymieniowych warunków. Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w 2005 r. podpisała przedwstępną umowę sprzedaży lokalu z developerem. W rozpatrywanej sprawie kredyt na przedmiotową inwestycję został zaciągnięty w wysokości 295.000,00 PLN. Wkład własny na zakup lokalu mieszkalnego wynosił 12.881 PLN. Według rozliczenia z deweloperem oraz ostatecznego aktu notarialnego cena sprzedaży lokalu wraz z przynależną komórką lokatorską wynosiła 226.368 PLN oraz garażu 36.000 PLN. W dalszej części wniosku Wnioskodawczyni wskazuje, iż zgodnie z ustawą o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r., komórka lokatorska jest przynależna do danego mieszkania (art. 2.4) i wraz z lokalem mieszkalnym służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkalnych (art. 2.2 wymienionej ustawy). Na podstawie odrębnego pisma od dewelopera wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu w cenie wynosi odpowiednio: mieszkanie - 11.555,10 PLN, komórka lokatorska 971,60 PLN oraz garaż 11.034,60 PLN. Z powyższego nie wynika jednoznacznie, czy mieszkanie wraz z komórką stanowi jedną całość. Na wstępie podkreślić należy, iż ustawodawca wyraźnie wskazał, iż odliczeniu od dochodu podlegać mogą jedynie faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Ponadto należy wskazać, iż prawo do odliczenia od podstawy obliczenia podatku faktycznie poniesionych w roku podatkowym wydatków na spłatę odsetek od kredytu, będzie przysługiwać Wnioskodawczyni od tej części kredytu, który został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego. Natomiast, jeżeli kredyt zaciągnięty był na zakup lokalu mieszkalnego, "miejsca przynależnego" (komórki lokatorskiej) oraz na nabycie garażu i prawa wieczystego użytkowania gruntu, to odliczeniu będą podlegały jedynie odsetki od tej części kredytu, które przypadają na zakup lokalu mieszkalnego. W takiej sytuacji należy rozróżnić, czy w cenie mieszkania uwzględnione jest "pomieszczenie przynależne", czy też nie. Jeżeli mieszkanie występuje łącznie z "pomieszczeniem przynależnym", to wówczas będzie zachodziła przesłanka uprawniająca do odliczenia odsetek od kredytu na zakup tej inwestycji. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wskazane przepisy prawa podatkowego wskazać stwierdzić należy, iż:
W tym miejscu wskazać również należy, iż zgodnie z treścią art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualną). Wydając interpretacje w trybie ww. przepisu tut. organ nie dokonuje wyliczeń. W związku z tym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie ustosunkował się do przedstawionych przez Wnioskodawczynię obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-07-22 |
