Istota interpretacji:

Czy do sfinansowania remontu piętra domu, Wnioskodawca może wykorzystać środki finansowe wycofane z kasy mieszkaniowej, po upływie zadeklarowanego okresu oszczędzania?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowany, na podstawie umowy użyczenia zawartej z właścicielem budynku, tj. ze swoją matką, zajmuje na cele mieszkalne piętro w domu jednorodzinnym. Wnioskodawca zamierza dokonać remontu zajmowanego przez siebie piętra domu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do sfinansowania remontu piętra domu, Wnioskodawca może wykorzystać środki finansowe wycofane z kasy mieszkaniowej, po upływie zadeklarowanego okresu oszczędzania...

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca wyraźnie określił, że kasa mieszkaniowa ma służyć zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych obywateli. W opinii Wnioskodawcy, jeżeli można było wykorzystywać ulgi remontowej do finansowania remontów lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy użyczenia, to powinno to dotyczyć również środków finansowych z kasy mieszkaniowej.

Ponadto, Zainteresowany wskazuje, iż w latach ubiegłych finansował remonty piętra ww. domu wykorzystując ulgi remontowe, co nie budziło zastrzeżeń urzędu skarbowego. Wnioskodawca podaje, iż pytając o możliwość wykorzystania środków finansowych wycofanych z kasy mieszkaniowej, ww. urząd nie potrafił udzielić jednoznacznej odpowiedzi, twierdząc, że użyte przez ustawodawcę określenie "… stanowiącego odrębną nieruchomość" można interpretować w różny sposób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.) podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, i przed dniem 01 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z zm.) – w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2002 r. – przysługuje prawo do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo - kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 01 stycznia 2002 r., do upływu określonego przed 01 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

Stosownie do treści art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r. – podatnik nie traci prawa do ulgi, gdy wycofane z kasy mieszkaniowej oszczędności wydatkuje zgodnie z celami systematycznego oszczędzania.

Katalog celów mieszkaniowych precyzuje ustawa z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy celami mieszkaniowymi, o których mowa w ust. 1, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:

1. nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2. uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3. remont domu albo lokalu, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4. spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5. nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.

Należy zauważyć, iż katalog celów mieszkaniowych wymienionych w art. 8 ust. 2 ww. ustawy ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy.

Z ww. przepisów wynika, że aby nie utracić prawa do odliczeń związanych z oszczędzaniem w kasie mieszkaniowej podatnik powinien przeznaczyć wycofane po okresie oszczędzania środki na co najmniej jeden z wyżej wymienionych celów systematycznego oszczędzania.

Z analizy przestawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać remontu piętra domu, które zajmuje na podstawie umowy użyczenia zawartej z właścicielem budynku, tj. ze swoją matką.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż remont piętra zajmowanego przez Wnioskodawcę na podstawie umowy użyczenia nie spełnia przesłanki z art. 8 ust. 2 pkt 3 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. Celem mieszkaniowym jest m.in. remont domu lub lokalu, służący zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Podatnik powinien więc posiadać odrębny tytuł własności do ww. domu lub lokalu. W przedmiotowej sprawie właścicielem budynku, którego część zajmuje Wnioskodawca jest Jego matka. Zatem oszczędności zgromadzone w kasie mieszkaniowej przeznaczone na remont piętra domu nie zostaną wydatkowane zgodnie z celami systematycznego oszczędzania. W konsekwencji, Zainteresowany utraci prawo do skorzystania z przedmiotowej ulgi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.