W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 27.12.2001 r. w Banku X w R Wnioskodawca zawarł umowę o kredyt kontraktowy Nr ....... zobowiązując się do systematycznego gromadzenia przez okres 48 miesięcy środków z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe. W okresie tym Wnioskodawca zgromadził środki w wysokości 19.200 zł + kwota incydentalna w wysokości 3500 zł korzystając zgodnie z obowiązującymi zasadami w rozliczeniach rocznych z ulgi podatkowej. Po upływie zadeklarowanego w umowie terminu oszczędzania (48 miesięcy), okres ten został kilkakrotnie przedłużany (aneks do umowy) i ostatecznie po rozwiązaniu umowy wynosi 74 miesiące. Od zgromadzonych w dodatkowym okresie czasu środków (10.400 zł), zgodnie z obowiązującymi zasadami, Wnioskodawca nie korzystał z ulg podatkowych.

Rozpoczynając oszczędzanie w kasie mieszkaniowej Wnioskodawca miał na celu systematyczne gromadzenie środków w celu zapewnienia dzieciom lokalu mieszkalnego. Obecnie zmieniła się sytuacja rodzinna Wnioskodawcy na tyle, że zgromadzone środki Wnioskodawca chciałby wydatkować na remont domu, którego jest właścicielem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy zgromadzone w kasie mieszkaniowej środki Wnioskodawca może wydać na remont własnego domu, którego jest właścicielem?
2. Czy udokumentowanie wydatkowania zgromadzonych środków dotyczy kwoty zgromadzonej zgodnie z zapisem umowy pierwotnej, od której została odliczona ulga podatkowa, czy dotyczy całej kwoty zgromadzonej w przedłużonym okresie oszczędzania (aneksy do umowy)? Od kwoty zgromadzonej w przedłużonym okresie oszczędzania Wnioskodawca nie odliczał ulgi podatkowej (zgodnie ze zmianą przepisów).
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy udokumentowanie sposobu wydatkowania środków zgromadzonych w okresie systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej powinno dotyczyć kwoty, od której została odliczona ulga podatkowa przy rozliczeniach rocznych.

Wnioskodawca uważa, iż zgromadzone środki powinien móc wydać na różne cele mieszkaniowe, w szczególności na remont własnego mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.), podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, i przed dniem 1 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

Natomiast zgodnie z art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002 r. jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1. wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
2. w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,
3. po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
4. wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
5. przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych
   
   

• do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.
  
  

Przy czym przepis art. 27a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowił, że podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik systematycznie gromadził oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach. Z powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji gdy wycofane oszczędności z kasy mieszkaniowej, po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania zostały wydatkowane przez podatnika na cele mieszkaniowe w tym samym roku co ich wycofanie, podatnik nie ma obowiązku doliczenia do dochodu (przychodu) lub podatku kwot uprzednio odliczonych z tego tytułu. Z treści art. 6 ust. 1 ww. ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przepis art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002 r. ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po dniu 1 stycznia 2002 r.

Ponadto zasady gromadzenia oszczędności i udzielania kredytów kontraktowych reguluje ustawa z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez zawarcie umowy o kredyt kontraktowy osoba fizyczna zobowiązuje się do systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej przez czas oznaczony, a bank prowadzący kasę mieszkaniową - do przechowywania oszczędności i udzielenia po upływie tego okresu z zastrzeżeniem art. 12 i 13 długoterminowego kredytu na cele mieszkaniowe.

Przepis art. 8 ust. 2 ww. ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego stanowi, iż celami mieszkaniowymi, o których mowa w ust. 1, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:

1. nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2. uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3. remont domu albo lokalu, o których mowa w pkt 1 i 2 za wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4. spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5. nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.
   
   

Wydatki na remont i modernizację, które uprawniały do ulgi z tego tytułu zostały określone w załącznikach do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. (Dz. U. Nr 156, poz. 788) w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek.

Uwzględniając powyższe uregulowania prawne i ustosunkowując się do pytań przyporządkowanych do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, iż:

Ad. 1) Wnioskodawca może przeznaczyć środki wycofane z kasy mieszkaniowej na remont domu mieszkalnego, którego jest właścicielem, pod warunkiem, że nie będą one dotyczyły bieżącej konserwacji i odnowienia.

Ad 2) Prawo do odliczenia przysługuje jedynie do upływu, określonego w umowie o kredyt kontraktowy, terminu systematycznego gromadzenia oszczędności. Liczy się termin określony przez 1 stycznia 2002 r., czyli albo termin zawarty w umowie pierwotnej, albo w aneksie podpisanym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2001 r. Ponieważ okres ten został przedłużony po upływie 48 miesięcy, a więc po roku 2002 Wnioskodawca nie mógł skorzystać z ulgi podatkowej w stosunku do środków zgromadzonych w przedłużonym okresie oszczędzania. Ulga podatkowa dotyczyła jedynie środków zgromadzonych zgodnie z zapisem umowy pierwotnej. Tym samym Wnioskodawca jest obowiązany udokumentować wydatkowanie tylko tych środków, które były przedmiotem ulgi podatkowej. Ponieważ jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca nie korzystał z ulgi podatkowej w stosunku do środków zgromadzonych w przedłużonym okresie oszczędzania, nie musi więc potwierdzać ich wydatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.