Pytanie:

Czy nabywając działkę rolno - leśną o powierzchni 165 arów z prawem do zabudowy siedliskowej i jednorodzinnej spełnię obowiązki wynikające z ulgi "kasa mieszkaniowa" dotyczące zainwestowania oszczędności ?

Jednak na mocy art. 4 ust. 3 ww. ustawy podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego i przed dniem 1 stycznia 2002r. nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczenia od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od 1 stycznia 2002 r. do upływu określonego przed 1 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

W myśl przepisu art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, przepis art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2002r., ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po dniu 1 stycznia 2002r.

Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeśli w roku podatkowym podatnik systematycznie gromadził oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową według zasad określonych w odrębnych przepisach.

Środki wycofane z kasy mieszkaniowej po upływie okresu systematycznego oszczędzania ustalonego w umowie o kredyt kontraktowy muszą być wydatkowane do końca tego roku w którym zostały wycofane. Stosownie bowiem do art. 27a ust. 13 pkt 4 i 5 wyżej powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2001 r., jeśli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków na systematyczne oszczędzanie, a następnie:
- wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem, gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
- przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych,
do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Zasady gromadzenia oszczędności, udzielania kredytów kontraktowych, cele systematycznego oszczędzania reguluje ustawa z dnia 26 października 1995r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 powołanej ustawy - celami mieszkaniowymi są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:
1. nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2. uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3. remont domu albo lokalu, o którym mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4. spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5. nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal kredytobiorcy.

Cytowana ustawa jak również ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "działka budowlana", nie są również wskazane kryteria, jakimi należy kierować się przy ocenie tego rodzaju nieruchomości. Rozstrzygnięcia tej kwestii należy zatem szukać w drodze wykładni. Językowa wykładnia art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a cyt. ustawy wskazuje na to, że aby określony grunt mógł być uznany za grunt "pod budowę budynku mieszkalnego" powinien w dniu nabycia charakteryzować się następującymi cechami: ze względu na swoje właściwości fizyczne, warunki techniczne oraz stan prawny musi nadawać się do zabudowy mieszkalnej i zabudowa gruntu budynkiem mieszkalnym musi być jego głównym przeznaczeniem.

O tym, czy dany grunt będzie przeznaczony pod zabudowę, decydują władze gminne. Przede wszystkim określają to w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), do zadań własnych gminy należy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych.

W myśl przepisu art. 4 ust. 1 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 2 cyt. ustawy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Plany zagospodarowania przestrzennego są więc wyrazem, częścią, pewnego szerszego spektrum działań faktycznych i prawnych gminy, określanego przez ustawodawcę jako "polityka przestrzenna na terenie gminy". Powinna ona stanowić pewną spójną całość.

Jak wynika z powyższego, o przeznaczeniu gruntu przesądza przede wszystkim plan zagospodarowania przestrzennego, jako przepis prawa miejscowego, uchwalony zgodnie z wymogami ustawy obowiązującej w dacie orzekania przez powołane do tego organy podatkowe.

Z planu musi wynikać możliwość posadowienia obiektu budowlanego, który może zaspokajać potrzeby mieszkaniowe podatnika, i nie musi to być wcale przeznaczenie wyłączne.

Jak wynika z załączonego do akt sprawy zaświadczenia Urzędu Gminy P., działka którą Podatniczka zamierza nabyć (obecnie podpisała umowę wstępną) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sklasyfikowana została jako działka rolno - leśna z prawem zabudowy mieszkaniowej zagrodowej i jednorodzinnej.
Ponadto ze stanu faktycznego wynika, iż Podatniczka do końca roku planuje uzyskać pozwolenie na budowę.
Powyższy zapis planu zagospodarowania przestrzennego przesądza jednoznacznie o dopuszczalności budowy obiektów budowlanych, w których realizowana będzie funkcja mieszkaniowa.

W związku z powyższym Pani stanowisko wyrażone we wniosku uznano za prawidłowe, pod warunkiem, iż uzyska Pani decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, która dotyczyć będzie budynku mieszkalnego.

Niniejsza interpretacja dotyczy przedstawionego przez Panią stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie zgodnie z przepisem art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu w terminie 7 dni od daty jego doręczenia (art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
Zażalenie, zgodnie z przepisem art. 222 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej w wysokości 5,00zł uiszczanej w znakach opłaty skarbowej.
Niniejsze postanowienie może zostać zmienione lub uchylone w drodze decyzji przez organ odwoławczy w trybie art. 14b ust. 5 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa.