W związku z pismem z dnia 27 lipca 2006 r. Nr (...) w sprawie rozbieżności w treści interpretacji udzielonych przez organy podatkowe w zakresie zastosowania ulgi remontowo-modernizacyjnej, Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje.

Ustawą z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956, ze zm.), począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r., uchylono przepisy regulujące tzw. ulgę remontowo-modernizacyjną. Jednocześnie na mocy przepisów przejściowych zawartych w art. 12 powołanej nowelizacji, podatnikom zagwarantowano prawa nabyte do przedmiotowego odliczenia, w odniesieniu do wydatków poniesionych do końca 2005 r., na zasadach obowiązujących do końca 2003 r.

Stosownie do postanowień art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do końca 2003 r., podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony zgodnie z art. 27b o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, podlegał zmniejszeniu jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na remont i modernizację - zajmowanego na podstawie tytułu prawnego - budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej, utworzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymieniała enumeratywnie tytułów prawnych do zajmowania lokalu (budynku) mieszkalnego, których posiadanie uprawniało do skorzystania z ulgi remontowo-modernizacyjnej. Z tych też względów tytuł taki stanowiła własność, umowa użyczenia, umowa najmu lub dzierżawy, jak również każdy inny stosunek zobowiązaniowy, z którego wynikało prawo podatnika do korzystania z lokalu mieszkalnego.

Należy zauważyć, iż stosownie do postanowień art. 389 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Cel i istota przedwstępnej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nie sprowadza się zatem do ustalenia stosunku zobowiązaniowego, którego przedmiotem będzie korzystanie z lokalu (budynku) mieszkalnego przez przyszłego nabywcę przed zawarciem umowy przyrzeczonej (choć nie można wykluczyć, iż niektóre umowy przedwstępne tego rodzaju klauzule zawierają).

Jeżeli zatem do przekazania (udostępnienia) lokalu (budynku) mieszkalnego dochodzi na podstawie innej umowy zobowiązującej podatnika do ponoszenia kosztów związanych z eksploatacją danej nieruchomości (bez względu, na to że wcześniejsze udostępnienie lokalu nie było przewidziane w umowie przedwstępnej) - umowa ta stanowi tytuł prawny do lokalu (budynku) mieszkalnego i w konsekwencji podatnik nabywa prawo do uwzględnienia wydatków poniesionych na jego modernizację - od chwili zawarcia tej umowy - w ramach ulgi remontowo-modernizacyjnej.

Z tych teł względów stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku z dnia 12 stycznia 2006 r. Nr RO-XV/415/PDOF-668/14/US/06 (SIP - dokument Nr 98982), należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie Ministerstwo Finansów pragnie zauważyć, iż kwestia tytułu prawnego do lokalu (budynku) mieszkalnego, uprawniającego podatnika do skorzystania z ulgi remontowo-modernizacyjnej została wyjaśniona w piśmie z dnia 24 października 2002 r. Nr PB/MC-0330329-2237/02, skierowanym do wszystkich izb skarbowych.