|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: akt notarialny, koszty uzyskania przychodów, mieszkania, remonty | |
| Data: 2010-12-21 | |
![]() Istota interpretacji:Wydatki poniesione na wykończenie zbywanego mieszkania, które zwiększyły jego wartość, poczynione w czasie jego posiadania, tj. np.: na zakup: cementu, gipsu, farby, terakoty, glazury, podłogi, armatury, jeżeli wydatki te są udokumentowane fakturami VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast pozostałe wydatki poniesione na wyposażenie lokalu mieszkalnego nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu ze zbycia tego lokalu mieszkalnego. Sprzedaż wyposażenia lokalu mieszkalnego stanowi natomiast źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega sprzedaż rzeczy, jeżeli została ona dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie rzeczy.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Dnia 06.07.2006 r. Wnioskodawca kupił wraz z żoną kawalerkę 34 m2. Dnia 17.07.2006 r. wnioskodawca dokonał wpłaty na konto dewelopera. Ponieważ mieszkanie było gotowe w stanie surowym, Wnioskodawca otrzymał klucze i rozpoczął zakup potrzebnych materiałów wykończeniowych (cement, gips, farby, terakoty, glazury, podłogi, itd.). Po wykończeniu mieszkania we własnym zakresie Wnioskodawca dokonał kupna całego wyposażenia łazienki (armatura, szafki, wanna, itd.) oraz całego wyposażenia kuchni (szafki kuchenne, kuchnia, wyposażenie: lodówka, zmywarka, itd.). W pokoju została wykonana szafa wnękowa i wstawione meble. Po ponad dwóch latach – 29.09.2008 r. z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, deweloper podpisał z nim i pozostałymi osobami, które kupiły lokale w tym budynku akt notarialny. Z powodów osobistych Wnioskodawca wraz z żoną musieli sprzedać przedmiotowe mieszkanie dnia 13.07.2010 r.. Ponieważ ten lokal został według aktu notarialnego nabyty w okresie od 01.01.2007 r. do 31.12.2008 r., a Wnioskodawca wraz z żoną nie byli w nim zameldowani muszą zapłacić podatek od dochodu – PIT-39. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Zdaniem Wnioskodawcy skoro podpisał on umowę kupna lokalu, wpłacił pieniądze i dostał klucze do lokalu aby się urządzić, wszystkie wydatki, które opisał, a które podniosły wartość mieszkania w chwili sprzedaży, mogą być wliczone do kosztów uzyskania przychodów. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 odpłatne zbycie:
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 roku, a więc mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy). Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.:
Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy). Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy). Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż dnia 29.09.2008 r. Wnioskodawca podpisał akt notarialny przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego. Przed jego nabyciem ale po przekazaniu przez dewelopera, Wnioskodawca poniósł wydatki na wykończenie oraz wyposażenie lokalu mieszkalnego. Z cytowanych powyżej przepisów prawa podatkowego wynika, iż nakłady na nieruchomość mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania pod warunkiem, że:
Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatki poniesione na wykończenie zbywanego mieszkania, które zwiększyły jego wartość, poczynione w czasie jego posiadania, tj. np.: na zakup: cementu, gipsu, farby, terakoty, glazury, podłogi, armatury, jeżeli wydatki te są udokumentowane fakturami VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast pozostałe wydatki poniesione na wyposażenie lokalu mieszkalnego nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu ze zbycia tego lokalu mieszkalnego. Sprzedaż wyposażenia lokalu mieszkalnego stanowi natomiast źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega sprzedaż rzeczy, jeżeli została ona dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie rzeczy. Końcowo wskazać należy, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako występującego z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla małżonki Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2010-12-21 |
