Istota interpretacji:

ustalenie miejsca opodatkowania przychodu ze sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych przez nierezydenta.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną: szwajcarskim rezydentem podatkowym, posiada certyfikat rezydencji zaświadczający o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z art. 5a pkt 21 updof. Nie prowadzi i nie będzie prowadził w Polsce działalności poprzez: położony tam zakład, jak również nie wykonuje wolnego zawodu w oparciu o położoną tam stałą placówkę.

Wnioskodawca zamierza nabyć certyfikaty inwestycyjne w polskim funduszu inwestycyjnym zamkniętym, działającym na podstawie ustawy z 17 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm., dalej ustawa o funduszach). Według posiadanych przez Wnioskodawcę informacji, FIZ nie jest właścicielem nieruchomości, tak w Polsce, jak za granicą.

Wnioskodawca rozważa sprzedaż nabytych certyfikatów inwestycyjnych na rzecz osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży posiadanych certyfikatów inwestycyjnych na rzecz podmiotu trzeciego, osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym, Wnioskodawca osiągnie przychód (dochód) opodatkowany w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, iż wypłacane mu przez FIZ z tytułu umorzenia (wykupu) Certyfikatów środki pieniężne nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Jako szwajcarski rezydent podatkowy podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. obowiązek podatkowy powstaje jedynie w odniesieniu do dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski - zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy.

W myśl art. 17 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m. in. należne choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak też przychody z udziału w funduszach kapitałowych (art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 5a pkt 14 ww. ustawy funduszami kapitałowymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych FIZ jest zatem funduszem kapitałowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Certyfikaty inwestycyjne z kolei są papierami wartościowymi, o czym wprost stanowi art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.).

Zasady opodatkowania są ustalane z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska (art. 30a ust. 2 oraz art. 30b ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku w powyższym konsekwencje zdarzeń gospodarczych mogących skutkować po stronie Wnioskodawcy powstaniem w Polsce ograniczonego obowiązku podatkowego będą oceniane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku że jako Polski nierezydent Wnioskodawca będzie zbywał składniki majątku - papiery wartościowe -. jakimi będą certyfikaty inwestycyjne w polskim FIZ, sposób opodatkowania Wnioskodawcy ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z tego tytułu będzie określony Konwencją oraz ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konwencja dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach, tj. Szwajcarii i Polsce.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 Konwencji, dotyczy ona, bez względu na sposób poboru, podatków od dochodu i majątku, które pobiera się na rzecz Polski lub Szwajcarii, ich jednostek terytorialnych lub władz lokalnych.

Zyski ze sprzedaży majątku są regulowane w art. 13 Konwencji. Zgodnie z tym przepisem zyski osiągane przez szwajcarskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności majątku innego niż:

• majątek nieruchomy położony w Polsce,
• majątek ruchomy stanowiący część majątku zakładu który przedsiębiorstwo - szwajcarski rezydent podatkowy - posiada w Polsce albo z przeniesienia własności majątku ruchomego należącego do stałej placówki którą rezydent szwajcarski dysponuje w Polsce dla wykonywania wolnego zawodu łącznie z zyskami uzyskanymi z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki,
• statki lub samoloty eksploatowane w komunikami międzynarodowej, barki eksploatowane w transporcie na wodach śródlądowych lub majątek ruchomy związany z eksploatacją takich statków, samolotów lub barek, gdy miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa znajduje się w Polsce,

podlegają opodatkowaniu tylko w Szwajcarii (art. 13 ust 4 Konwencji).

Certyfikaty inwestycyjne, będąc papierami wartościowymi, nie mieszczą się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii. Z całą pewnością nie stanowią nieruchomości statku lub samolotu w komunikacji międzynarodowej (oraz innych wymienionych wyżej środków transportu) nie są również elementem majątku ruchomego zakładu lub stałej placówki położonych w Polsce, gdyż takowych w Polsce Wnioskodawca nie posiada.

W związku z powyższym jeżeli jako rezydent szwajcarski Wnioskodawca osiągnie dochód ze źródła w Polsce jakim będzie sprzedaż polskiemu rezydentowi certyfikatów inwestycyjnych to na podstawie art. 13 ust 4 Konwencji dochód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce a konsekwencje podatkowe tego zdarzenia będą oceniane na gruncie szwajcarskiego prawa podatkowego.

Jednocześnie jeżeli jako rezydent szwajcarski Wnioskodawca osiągnie dochód ze zbycia certyfikatów inwestycyjnych na rzecz rezydenta podatkowego innego państwa niż Polska dochód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

Nadal bowiem zgodnie z art. 13 ust 4 Konwencji dochód (zysk - posługując się sformułowaniami Konwencji) będzie podlegał opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, a więc w przypadku Wnioskodawcy w Szwajcarii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1 i 2a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
   
   

W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są m. in. kapitały pieniężne.

Stosownie do art. 17 ust 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Stosownie zaś do zapisu art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Stosownie do art. 30b ust. 1 ww. ustawy od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 tego artykułu dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,

Z kolei w myśl art. 30b ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym ` od niego certyfikatem rezydencji.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, jest osobą fizyczną: szwajcarskim rezydentem podatkowym, posiada certyfikat rezydencji zaświadczający o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych. Nie prowadzi i nie będzie prowadził w Polsce działalności poprzez: położony tam zakład, jak również nie wykonuje wolnego zawodu w oparciu o położoną tam stałą placówkę.

Wnioskodawca zamierza nabyć certyfikaty inwestycyjne w polskim funduszu inwestycyjnym zamkniętym, działającym na podstawie ustawy z 17 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm., dalej ustawa o funduszach). Według posiadanych przez Wnioskodawcę informacji, FIZ nie jest właścicielem nieruchomości, tak w Polsce, jak za granicą. Wnioskodawca rozważa sprzedaż nabytych certyfikatów inwestycyjnych na rzecz osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym.

Jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje wprost, czy osiągnięty przez zagranicznego rezydenta dochód ze sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych polskiego funduszu inwestycyjnego zamkniętego na rzecz podmiotu trzeciego, osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym należy za osiągnięty w Polsce.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała Konwencja z dnia 02 września 1991 r. zawarta miedzy Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. Nr 22, poz. 92).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się państwie (Szwajcarii) z przeniesienia majątku nieruchomego, o którym mowa w art. 6, a położonego w drugim Umawiającym się państwie (Polsce) mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (Polsce).

Jednakże w myśl art. 13 ust. 4 ww. umowy zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie wymienionego w ustępach 1, 2 i 3 podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym przenoszący tytuły własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

W omawianym przypadku ww. art. 13 w ust. 1, 2 i 3 nie zawiera w swej treści uregulowań na temat miejsca opodatkowania dochodu osiągniętego przez zagranicznego rezydenta ze sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych polskiego funduszu inwestycyjnego zamkniętego na rzecz podmiotu trzeciego, osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym.

W związku z powyższym w myśl art. 13 ust. 4 ww. umowy dochody osiągnięte przez zagranicznego rezydenta ze sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych polskiego funduszu inwestycyjnego zamkniętego na rzecz podmiotu trzeciego, osoby prawnej niebędącej polskim rezydentem podatkowym będą podlegały opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji podatkowej zbywcy.

Reasumując, w świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów, należy uznać iż dochód uzyskany ze sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych polskiego funduszu inwestycyjnego zamkniętego przez rezydenta Szwajcarii (rezydentura Wnioskodawcy została poświadczona certyfikat rezydencji zaświadczającym o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, który to certyfikat posiada Wnioskodawca) podlega opodatkowaniu w Szwajcarii.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.