Istota interpretacji:

Czy do wyliczenia podatku od umów o dzieło powinny być zastosowane przepisy, o których mowa w art. 41 ust. 1, czy w art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, wezwano Wnioskodawcę pismem z dnia 26.06.2009 r. Nr IPPB2/415-378/09-2/MG do jego uzupełnienia poprzez:

• przesłanie dokumentu (oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem), z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów,

• złożony przez Spółkę wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podpisany został przez Pana Bartłomieja R., w związku z powyższym tut. organ prosi o przesłanie aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu (KRS), z którego wynika prawo do jednoosobowego reprezentowania Wnioskodawcy, ewentualnie w przypadku wieloosobowego sposobu reprezentacji, uzupełnienie brakującego podpisu na załączonej kserokopii strony nr 4 złożonego wniosku.
  
  

Wnioskodawca prawidłowo uzupełnił wniosek w ustawowym terminie (data nadania odpowiedzi 08.07.2009 r., data wpływu do tut. organu 09.07.2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca ma zawarte umowy o dzieło z osobami fizycznymi, o których mowa w art. 13 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach tych umów wykonawcy zobowiązali się do stworzenia Bazy Klientów dokonujących zakupów produktów oferowanych przez zamawiającego, poprzez pośrednie lub bezpośrednie zapraszanie osób trzecich do dokonywania zakupów w serwisie Zamawiającego.

Podczas wykonywania dzieła Wykonawcy zbierają punkty na zasadach określonych w regulaminie.

W przypadku żądania przez Wykonawcę wypłaty środków pieniężnych następuje przekształcenie dotychczas zgromadzonych przez Wykonawcę punktów w tzw. transzę oraz przeliczenie zgromadzonych w jej ramach punktów na środki pieniężne oraz automatyczne wygenerowanie rachunku przez Wykonawcę. Rozliczenie punktów obejmuje cały okres licząc od ostatniego zgłoszenia żądania wypłaty środków pieniężnych, do momentu zamknięcia danej transzy. W związku z powyższym transze wypłacane są z różną częstotliwością i w różnej wysokości, w zależności od indywidualnych potrzeb Wykonawców. Są to zarówno kwoty niższe niż 200 zł w miesiącu, jak i wyższe niż 200 zł. W jednym miesiącu danemu Wykonawcy może zostać wypłacona kwota niższa niż 200 zł, podczas gdy w następnym miesiącu ten sam Wykonawca wypracuje kwotę wyższą niż 200 zł. Nie jest z góry znana ani wysokość transzy wynagrodzenia w danym miesiącu dla danego wykonawcy ani częstotliwość wypłaty transz. Zdarzają się sytuacje, w których Wykonawca zażąda wypłaty na początku miesiąca, a zgromadzone punkty zostaną przeliczone na kwotę niższą niż 200 zł, po czym pod koniec tego samego miesiąca ponownie zażąda wypłaty, która w sumie z pierwszą wypłatą po przeliczeniu na środki pieniężne jest wyższa niż 200 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do wyliczenia podatku od umów o dzieło powinny być zastosowane przepisy, o których mowa w art. 41 ust. 1, czy w art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy do rozliczenia umów o dzieło należy zastosować art. 41 ust. 1, ponieważ umowy zawarte z Wykonawcami nie określają miesięcznej kwoty wynagrodzenia.

Wysokość wypłacanej transzy (lub transz) wynagrodzenia jest dla Wykonawców różna w każdym miesiącu oraz brak jest możliwości przewidzenia, że suma należności wypłaconych w danym miesiącu nie przekroczy kwoty 200 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Do tej kategorii przychodów stosownie do treści art. 13 pkt 8 ww. ustawy należy zakwalifikować przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej,
2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
   
   - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
   
   

Należy zaakcentować, iż o zakwalifikowaniu przychodów uzyskanych przez podatnika do źródeł przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy, każdorazowo decydują postanowienia zawarte w treści konkretnej umowy.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy powoduje, iż na Wnioskodawcy, jako płatniku dokonującym wypłat z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Jednakże, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r., ustawodawca ukonstytuował w art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy odmienne zasady opodatkowania dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście spełniających określone warunki.

Zgodnie z tym przepisem od dochodów (przychodów) z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu.

Zryczałtowany podatek od przychodów wymienionych wyżej pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania (art. 30 ust. 3 ustawy podatkowej). Dodatkowo, przychodów tych nie łączy się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej, co wynika z art. 30 ust. 8 ustawy.

Analiza normy wyrażonej w ww. art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy podatkowej wykazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce gdy:

• suma należności określona w umowie lub umowach z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł oraz

• umowa lub umowy zawarte są z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.
  
  

Zatem z treści tego przepisu należy wywieść, że chodzi o kwoty określone w umowie, a nie wypłacone oraz o to, że należność ta musi być określona w okresach miesięcznych.

Z kolei, przepis art. 41 ust. 4 ustawy obliguje płatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z ww. tytułu, z zastrzeżeniem ust. 5 ustawy. Płatnik, o którym mowa w art. 41 przekazuje kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika (art. 42 ust. 1 ustawy). Dodatkowo, płatnik w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym przesyła deklarację roczną, według ustalonego wzoru o zryczałtowanym podatku dochodowym do urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika, co bezpośrednio wynika z art. 42 ust. 1a ustawy.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest płatnikiem wynagrodzenia z tytułu zawartych umów o dzieło, w ramach których wykonawcy zobowiązali się do stworzenia bazy klientów dokonujących zakupów produktów oferowanych przez zamawiającego. Wynagrodzenie wynikające z zawartych umów wypłacane jest w transzach, z różną częstotliwością i w różnej wysokości, w zależności od indywidualnych potrzeb wykonawców. Są to zarówno kwoty niższe niż 200 zł w miesiącu, jak i wyższe niż 200 zł. W jednym miesiącu danemu wykonawcy może zostać wypłacona kwota niższa niż 200 zł, podczas gdy w następnym miesiącu ten sam wykonawca wypracuje kwotę wyższą niż 200 zł. Nie jest z góry znana ani wysokość transzy wynagrodzenia w danym miesiącu dla danego wykonawcy, ani częstotliwość wypłaty transz. Ponadto, ze stanowiska Wnioskodawca jednoznacznie wynika, że umowy zawarte z wykonawcami nie określają miesięcznej kwoty wynagrodzenia.

W tym miejscu organ podatkowy raz jeszcze podkreśla, iż dla zastosowania normy przepisu art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy, przedmiotowe umowy o dzieło muszą być podpisane z osobami niebędącymi pracownikami Wnioskodawcy oraz, że nie ma znaczenia kwota wypłaconego wynagrodzenia tylko kwota określona w umowie.

W kontekście przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz dokonanej powyżej analizy przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do wypłat dokonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz wykonawców, z którymi podpisane zostały umowy o dzieło, w oparciu o art. 13 pkt 8 ustawy podatkowej, bowiem zawarte z wykonawcami umowy o dzieło nie określają wprost miesięcznej kwoty wynagrodzenia.

W związku z powyższym wypłata transz wynagrodzenia wykonawcom stanowi źródło przychodów określone w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przy zastosowaniu wyżej zacytowanego art. 41 ust. 1 ustawy podatkowej.

Ponadto organ podatkowy pragnie wyjaśnić, iż powołanego przez Wnioskodawcę w treści zadanego pytania art. 30 ust. 5a nie zawiera ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.