|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, podatek liniowy, sport, usługi | |
| Data: 2009-06-25 | |
![]() Istota interpretacji:Czy osiągane przez Wnioskodawczynię przychody z tytułu świadczenia usług sportowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być opodatkowane podatkiem liniowym w wysokości 19%?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni w dniu 20 sierpnia 2008 r. rozpoczęła prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, w ramach której świadczy usługi sportowe, sklasyfikowane w PKD jako pozostała działalność związana ze sportem (PKD 93.19.Z). Zainteresowana podaje, że ma podpisany kontrakt zawodniczy. Działalność gospodarczą prowadzi na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON, zgłoszeniu w ZUS oraz zgłoszeniu identyfikacyjnym osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą we właściwym Urzędzie Skarbowym (NIP-1). W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Czy osiągane przez Wnioskodawczynię przychody z tytułu świadczenia usług sportowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być opodatkowane podatkiem liniowym w wysokości 19%... Zdaniem Wnioskodawczyni, prowadzi Ona działalność w celach zarobkowych, we własnym imieniu i na własny rachunek w sposób zorganizowany i ciągły. Spełnia pozostałe wymogi formalne, tj. zgłoszenia w Urzędzie Statystycznym, Urzędzie Skarbowym oraz ZUS. Przy spełnieniu powyższych warunków, przychody osiągane przez Zainteresowaną powinny być opodatkowane wg zasad przewidzianych dla osób prowadzących działalność gospodarczą z możliwością, po spełnieniu pozostałych warunków, wyboru opodatkowania podatkiem liniowym w wysokości 19%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Jak wynika z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z 2005 r. Nr 155, poz. 1298 ze zm.), sport kwalifikowany jest formą aktywności człowieka związaną z uczestnictwem we współzawodnictwie sportowym, organizowanym lub prowadzonym w określonej dyscyplinie sportu przez polski związek sportowy lub podmioty działające z jego upoważnienia. Zawierając umowę z klubem sportowym, na mocy której będzie zobowiązana do występowania w barwach klubu i osiągania wyników sportowych zgodnie z tą umową, Wnioskodawczyni uzyska status zawodnika zrzeszonego w klubie sportowym, co wynika z art. 4 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, iż w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłami przychodów są m.in.:
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy przez działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć działalność zarobkową:
Przepis art. 13 pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych. Przychód z profesjonalnego uprawiania sportu na podstawie kontraktu zawartego z klubem stanowi przychód z osobistego wykonywania działalności, o którym mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni we wniosku wskazała, że świadczy usługi sportowe i podpisała kontrakt zawodniczy. Zatem dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych fakt, iż art. 13 pkt 2 ww. ustawy wymienia przychody z uprawiania sportu jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, określonej w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyklucza zakwalifikowanie przychodów uzyskanych przez Wnioskodawczynię z tego tytułu przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy, nawet wówczas gdyby przychody te uzyskane były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podatek dochodowy od dochodu z tego rodzaju działalności ustala się na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Treść art. 30c ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d i art. 44 ust. 4, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Jak więc wynika z jego treści możliwość wyboru opodatkowania podatkiem w wysokości 19% podstawy dotyczy jedynie tych dochodów, które uzyskiwane są w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych. Nie ma jednak zastosowania do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 2 ww. ustawy. Reasumując przychody z tytułu świadczenia usług sportowych są przychodami z działalności wykonywanej osobiście i nie mogą być opodatkowane na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Tut. Organ informuje, że wniosek dotyczący podatku od towarów i usług został rozstrzygnięty w dniu 25 czerwca 2009 r. odrębnym pismem nr ILPP2/443-447/09-4/GZ. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2009-06-25 |
