Pytanie:

Czy podatnikowi, który nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności, przysługuje prawo do skorzystania z ulgi z tytułu wydatków na cele rehabilitacyjne w tym na używanie samochodu osobowego na dojazdy na niezbędne zabiegi leczniczo- rehabilitacyjne w wysokości 2.280 zł?

Jak stanowi art. 14a § 1 cyt. Ordynacji podatkowej stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

W treści pisma z 01.04.2005 r. przedstawiła Pani własne stanowisko w sprawie oraz następujący stan faktyczny:

- w 2004 r. poniosła Pani wydatki związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego Pani własność dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo- rehabilatycyjne,
- nie posiada Pani orzeczenia o niepełnosprawności ani renty

Pani zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do skorzystania z z ulgi z tytułu wydatków na cele rehabilitacyjne w wysokości 2.280 zł tj. używanie samochodu osobowego na dojazdy na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne.

Ocena prawna stanowiska pytającego dokonana przez Naczelnika tut. Urzędu (z przytoczeniem przepisów prawa):

Zgodnie z regulacją prawną zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. Nr 14 poz. 176 z 2000 r. ze zm.) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30 oraz art. 30a-30c, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9,art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 5c, 6, 8, ust. 10-12 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25 po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

W myśl art. 26 ust. 7 a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu podlega:

• używanie samochodu osobowego stanowiącego własność (współwłasność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabiltacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł.

Jednakże, stosownie do postanowień art. 26 ust. 7 d uopdf, warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę której dotyczy wydatek:

1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z Pani pisma wynika, że nie jest Pani w posiadaniu orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności ani decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy zatem w świetle cytowanych przepisów nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na cele rehabilitacyjne z tyt. używania własnego samochodu na dojazdy na niezbędne zabiegi leczniczo- rehabilitacyjne.

Zgodnie z art. 14a § 2 cyt. Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.