Istota interpretacji:

możliwość rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-54/11-2/JS z dnia 17.03.2011 r. (data nadania 17.03.2011 r., data doręczenia 25.03.2011 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez przedstawienie wyczerpującego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 29.03.2011 r. (data nadania 29.03.2011 r., data wpływu 30.03.2011 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest rozwiedzionym ojcem dwojga dzieci (Jakub lat 11 Mikołaj lat 7). Oboje (razem z matką) mają pełnię władzy rodzicielskiej. W wyroku rozwodowym (maj 2009 r.) sąd wskazał miejsce zamieszkania dzieci u matki, która mieszka w innym miejscu zamieszkania.

W ciągu całego roku 2010 starszy syn mieszkał razem z Wnioskodawcą - było to podyktowane m.in. bliską lokalizacją szkoły podstawowej syna. W ciągu tego roku wydatki na utrzymanie syna ponosił Wnioskodawca samodzielnie. Również samodzielnie troszczył się o sprawy bytowe syna. Młodszy syn w roku 2010 mieszkał z matką, która w związku z tym zamierza rozliczyć się na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż w 2010 r. uzyskiwał przychody ze stosunku pracy – przychody te są rozliczane w formularzu PIT- 37 oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej – przychody te są rozliczane w formularzu PIT- 36L. Dziecko, którego dotyczy zapytanie o interpretację nie uzyskiwało w roku 2010 przychodów. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, mają więc do Niego zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zapytanie nie dotyczy jednakże przychodów z tej działalności. Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani ustawy o podatku tonażowym nie mają do Wnioskodawcy zastosowania. Do dziecka nie mają zastosowania przepisy powyżej wskazanych ustaw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł za 2010 r. skorzystać z opodatkowania (podatek dochodowy od osób fizycznych) przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci (czyli zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy) w opisanym powyżej stanie faktycznym...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Może skorzystać z opodatkowania za 2010 r. dla osób samotnie wychowujących dzieci, tzn. zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci:

1. małoletnie,
2. bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3. do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących

- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7; z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Stosownie do art. 6 ust. 5 ww. ustawy za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Ponadto art. 6 ust. 10 omawianej ustawy stanowi, iż sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy.

Zatem z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci można skorzystać po spełnieniu łącznych kryteriów określonych przez ustawodawcę. Przy czym cytowany wyżej art. 6 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi zarówno o cywilnoprawnym statusie osoby wychowującej dzieci, jak i o tym, że osoba ta musi wychowywać dzieci samotnie. O samotnym wychowywaniu dziecka nie musi przesądzać orzeczenie sądowe o sprawowaniu władzy rodzicielskiej przez jedno z rodziców. W sytuacji bowiem, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, a oboje są stanu wolnego, zarówno jedno, jak i drugie może samotnie wychowywać dziecko. Jednak prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z rodziców, opiekunów prawnych, które faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, zamieszkuje z nim. Spełnienie tylko jednej z przesłanek, tj. statusu cywilnego rodzica, czy opiekuna prawnego dziecka, o którym mowa w ust. 5 art. 6 ww. ustawy, w sytuacji, gdy wiąże się z okolicznością samotnego wychowywania dziecka, nie daje prawa do korzystania z omawianego sposobu opodatkowania dochodów.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest osobą rozwiedzioną, która w 2010 r. samotnie wychowała swoje małoletnie dziecko. Z pisma stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, do rozliczania której zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz fakt, iż do Wnioskodawcy mają zastosowanie regulacje zawarte w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może On skorzystać z możliwości rozliczenia dochodów osiągniętych w 2010 r. w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.