Istota interpretacji:

Sposób opodatkowania dochodów uzyskanych przez akcjonariusza z tytułu wypłaty dywidendy przez spółkę komandytowo-akcyjną.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest akcjonariuszem w spółkach komandytowo-akcyjnych prowadzących działalność gospodarczą. Z tego tytułu otrzymuje on dywidendę od zysków osiągniętych przez spółki z ich działalności. Wnioskodawca wybrał opodatkowanie zysków otrzymywanych z tego tytułu na zasadzie art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych t.j. 19% podatkiem liniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychody otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu dywidendy ze spółek komandytowo-akcyjnych powinny być traktowane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane 19% podatkiem liniowym...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, (...) u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie do ust. 1a tegoż artykułu przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, lub działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4, osiąganych przez podatników opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, nie łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Natomiast stosownie do art. 125 Kodeksu spółek handlowych (dalej "k.s.h."), spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.

Przepis art. 8 ust. 1 updof, wyraża zasadę transparencji podatkowej spółek osobowych dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym. Oznacza to, iż opodatkowanie dochodu uzyskanego przez spółkę osobową odbywa się na poziomie jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziału w zyskach spółki, pomimo, że podmiotem występującym w obrocie gospodarczym i prowadzącym działalność pod własną firmą jest spółka, a nie jej wspólnicy. Niemniej ze względu na fakt, iż zarówno pieniądze, wartości pieniężne jak też należności z tytułu prowadzonej działalności, otrzymywane są lub przysługują spółce osobowej, jak również koszty i wydatki ponoszone są przez tą spółkę we własnym imieniu, dla prawidłowego ustalenia dochodu wspólników z udziału w spółce konieczne jest (...) uprzednie obliczenie dochodu podatkowego samej spółki, a następnie dopiero "rozbicie" ich na wspólników (A. Bartosiewicz, R. Kubacki "PIT. Komentarz", Lex, 2009). Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z dnia z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1252/07.

Tak więc, w ocenie Wnioskodawcy, zakwalifikowanie przedmiotowych przychodów, uzyskiwanych przez wspólników w ramach spółki osobowej (a więc także w ramach spółki komandytowo-akcyjnej) do określonego źródła, zdeterminowane będzie zawsze przez cel oraz funkcjonowanie samej spółki. Skoro, zgodnie z art. 125 k.s.h. celem funkcjonowania spółki komandytowo-akcyjnej jest prowadzenie przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej) i faktycznie takie przedsiębiorstwo - przynoszące określone dochody - jest prowadzone, to dochody te winne być traktowane, jako dochody z działalności gospodarczej u wspólników tejże spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzeniem słuszności powyższych wniosków jest art. 5b ust. 2 updof mówiący, iż "Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (czyli przychody z działalności gospodarczej)." Przepis ten wprowadzony do updof na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (…), jednoznacznie przesądza o charakterze przychodów uzyskiwanych z tytułu uczestniczenia w spółce nie posiadającej osobowości prawnej, zaliczając je do przychodów z działalności gospodarczej. Należy zauważyć, iż przepis ten nie różnicuje sposobu zakwalifikowania przychodów w zależności od statusu wspólnika, tj. czy występuje on w roli komplementariusza, czy akcjonariusza w tejże spółce. Tak więc, mając na uwadze literalne brzmienie wskazanego przepisu, a także jedną z podstawowych zasad wykładni zakazującej różnicowania skutków prawnych tam, gdzie ustawa takiego różnicowania nie przewiduje ("lege non distinguente nec rostrum est distinguere"), należy stwierdzić, iż przepis art. 5b ust. 1 (winno być 5b ust. 2) updof będzie miał zastosowanie zarówno do przychodów osiąganych przez komplementariuszy spółki komandytowo-akcyjnej, jak i akcjonariuszy tejże spółki. Przepis art. 5b ust. 1 (winno być 5b ust. 2) updof jest w tym względzie sformułowany w sposób precyzyjny i niebudzący wątpliwości.

Wnioskodawca nadmienia przy tym, iż od jasnego i niebudzącego wątpliwości literalnego brzmienia przepisu wolno odstąpić i oprzeć się na innych rodzajach wykładni tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy przemawiają za tym doniosłe racje. Może to mieć miejsce m.in. wówczas, gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm, prowadzi do niemożliwych do zaakceptowania z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego konsekwencji, rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie akceptowanymi normami moralnymi. Jeżeli takie okoliczności nie zachodzą, to interpretacja powinna zostać dokonana w oparciu o wykładnię językową" (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2009 r., sygn. I OSK 1492/08).

Wnioskodawca zauważa, że pogląd na temat opodatkowania przychodów otrzymywanych przez akcjonariuszy w spółce komandytowo-akcyjnej z tytułu dywidendy tak jak przychodów z działalności gospodarczej jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie podatkowym sądów administracyjnych oraz praktyce organów skarbowych.

Na potwierdzenie ww. stanowiska we wniosku powołano:

• wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. I SA/GL/1019/08,
• interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 marca 2009 r., Znak: IBPB2/415-176/08/HS,
• interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 marca 2009 r., Znak: IPPB2/415-1611/08-2/AS,
• interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lutego 2009 r., Znak: ILPB2/415-781/08-2/JK,
• interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 maja 2009 r., Znak: ILPB2/415-266/09-3/JK.
  
  

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, osiągane przez niego przychody jako akcjonariusza, w postaci dywidendy od spółek komandytowo-akcyjnych, będą opodatkowane jako przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 3, tj. przychody z działalności gospodarczej i w związku z czym podlegały 19% podatkowi na zasadach określonych w art. 30c updof.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż możliwość opodatkowania tzw. podatkiem liniowym dochodów uzyskiwanych z prowadzonej w formie Spółek komandytowo-akcyjnych pozarolniczej działalności gospodarczej, uzależniona jest od spełnienia warunków określonych w art. 9a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14, poz.176 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje