Istota interpretacji:

Czy Prokuratura jako płatnik powinna pobierać i odprowadzać zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 5a zryczałtowany podatek dochodowy od biegłych sądowych, z którymi nie są zawierane żadne umowy?

Z uwagi na fakt, iż wniosek zawierał braki formalne, pismem z dnia 26 maja 2009r. Znak: IBPB II/1/415-337/09/MK, IBPB II/1/415-338/09/BD wezwano do ich uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 02 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Prokuratura Okręgowa jest płatnikiem wynagrodzenia biegłych sądowych, którzy wydali opinię na zlecenie Prokuratury Okręgowej lub Rejonowej. Podstawą wydania opinii jest postanowienie prokuratora prowadzącego postępowanie o powołaniu biegłego. Biegli otrzymują wynagrodzenie w zależności od zakresu, rodzaju i stopnia komplikacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie kosztów przeprowadzania dowodów z opinii biegłych w postępowaniu sądowym. Prokuratura jako płatnik nie podpisuje z biegłymi umowy o dzieło lub umowy zlecenia w związku z czym nie może przewidzieć wysokości wynagrodzenia jak również określić ilości wykonywanych przez biegłego w danym miesiącu opinii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Prokuratura Okręgowa jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9 tejże ustawy powinna pobierać i odprowadzać zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 5a zryczałtowany podatek dochodowy...

Zdaniem wnioskodawcy, przepis mówi o takiej sytuacji, w której suma należności z tytułu wskazanego w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy została określona w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu i nie przekracza miesięcznie od tego płatnika 200 zł. Zatem z normy tej wynika, że jeżeli biegły sądowy uzyskuje przychód w toku dochodzenia na skutek opracowania opinii na zlecenie prokuratora, a wysokość tego wynagrodzenia jest określona w umowie lub w umowach zawartych z tym biegłym niebędącym pracownikiem prokuratury, a kwota nie przekracza 200 zł, to jest on opodatkowany podatkiem ryczałtowym. A zatem, gdyby suma wynagrodzenia z tytułu wskazanego w art. 13 pkt 6 nie została określona w umowie, to tym samym wydaje się, że powołana norma nie będzie mieć zastosowania. Literalna wykładnia, zdaniem wnioskodawcy pozwala zatem na takie stanowisko Prokuratury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłami przychodów jest m. in. działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 6 za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej powyżej ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

W myśl art. 30 ust. 3 zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Zauważyć należy, iż powołany powyżej przepis odwołuje się do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 1 powołanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż z biegłymi sądowymi nie są zawierane żadne umowy, lecz są oni powoływani przez wnioskodawcę do wydania opinii w danym postępowaniu. Wnioskodawca zleca im wykonanie określonej czynności z wydaniem opinii, jednakże w powołaniu tym nie jest określana kwota wynagrodzenia za wydanie opinii, w związku z czym wnioskodawca nie może przewidzieć wysokości wynagrodzenia jak również określić ilości wykonywanych przez biegłego w danym miesiącu opinii.

W świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że mimo iż Prokuratura nie zawiera żadnej umowy z biegłymi, to jednak zleca im wykonanie określonych czynności. Z tego punktu widzenia przepis dotyczący opodatkowania ryczałtem miałby zastosowanie w analizowanym przypadku. Niemniej jednak, skoro z tego zlecenia nie wynika jaka jest wysokość należności miesięcznej, to oznacza, że nie są spełnione warunki do zastosowania ryczałtu, tym samym Prokuratura powinna pobrać zaliczkę na podatek. Aby bowiem przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a cyt. ustawy mógł mieć zastosowanie, to ze zlecenia wykonania określonych czynności winna wynikać miesięczna kwota należności przysługująca z tego tytułu.

W przypadku, gdy zlecenie wykonania określonych czynności nie zawiera określonej miesięcznej kwoty nieprzekraczającej 200 zł, to płatnik powinien pobrać zaliczkę na podatek, nawet wówczas, gdy ostatecznie należność za miesiąc byłaby niższa niż 200 zł.

W związku z tym biegli sądowi powinni być opodatkowani na dotychczasowych zasadach tj. według 18 % stawki podatku dochodowego z uwzględnieniem 20% kosztów uzyskania przychodu.

Stanowisko wnioskodawcy należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.