Istota interpretacji:

czy prawidłowym jest zastosowanie do rozliczenia wynagrodzeń biegłych sądowych, ławników czy też adwokatów wykonujących czynności z urzędu na podstawie art. 30 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r.?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sad przyznaje adwokatowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu wynagrodzenie na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Sąd przyznaje wynagrodzenie biegłemu za wykonaną pracę na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975r. koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1975r. Nr 46, poz. 254 ze zm.).

Sąd przyznaje ławnikom rekompensatę za czas wykonywania czynności w sądzie na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.).

Wynagrodzenie to jest przychodem z działalności wykonywanej osobiście – art. 13 pkt 5 (w przypadku ławników) i pkt 6 (w przypadku biegłych i adwokatów) w związku z tym sąd na podstawie art. 41 ust. 1 i 4 ww. ustawy jest zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stosowanie do rozliczenia tych wynagrodzeń zapisów art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) to znaczy pobieranie zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 18% przychodu, jeśli należności w danym miesiącu nie przekraczają kwoty 200 zł.

Zdaniem wnioskodawcy, w przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł Sąd pobiera zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 18% zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie wynosi 200 zł. lub więcej Sąd pobiera zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, po potrąceniu kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Z treści art. 13 pkt 5 ww. ustawy wynika, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W myśl art. 13 pkt 6 za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że sąd w przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18%.

W związku z powyższym wątpliwości wnioskodawcy budzi kwestia czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stosowanie przepisów art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009r.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej powyżej ustawy od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

W myśl art. 30 ust. 3 zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Zauważyć należy, iż powołany powyżej przepis odwołuje się do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w pkt 5 i 6 w art. 13 ustawy.

W myśl art. 41 ust. 1 powołanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od tych przychodów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy, co do których kwota należności jest określona już w umowie (powołaniu, uchwale), miesięczna należność z tego tytułu nie może przekroczyć kwoty 200 zł i należności te muszą być uzyskiwane z tego tytułu jak również od tego samego płatnika.

Zatem w świetle powołanych powyżej przepisów, w przypadku wypłaty wynagrodzenia adwokatom świadczącym pomoc prawną z urzędu, biegłym i ławnikom, którego wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł i miesięczna należność z ww. tytułów została określona w stosownej umowie (powołaniu, uchwale), pobiera się - w myśl art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy - zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Natomiast w pozostałych przypadkach należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, uwzględniając przy jej obliczaniu koszty uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 tej ustawy.

W związku z powyższym należy uznać stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.