W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 10 lipca 2008 r. nr ILPB1/415-413/08-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 15 lipca 2008 r., wniosek uzupełniono w dniu 21 lipca 2008 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca podaje, że na mocy art. 120 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892) żołnierze zawodowi oraz byli żołnierze zawodowi zwolnieni ze służby z powodu, o którym mowa w art. 111 pkt 3, 8, 9 lit. b) i pkt 10 oraz art. 112 ust. 1 pkt 3-5 ustawy, mogą korzystać z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy. Szczegółowe warunki uzyskania i udzielania tym osobom pomocy zostały określone w rozporządzeniu MON z dnia 20 marca 2008 r. Zgodnie z nim dyrektor właściwego biura emerytalnego będzie refundował tym osobom koszty: przekwalifikowania zawodowego lub przyuczenia do zawodu, przejazdów do ośrodka szkolenia, noclegów w miejscu szkolenia do wysokości faktycznie poniesionej nie większej niż limity określone w § 5 ust. 4 rozporządzenia.

Refundacja ponoszonych kosztów szkolenia odbywać się będzie poprzez:

1. przekazanie należności za szkolenie osoby uprawnionej na rachunek bankowy instytucji realizującej szkolenie na podstawie oryginału rachunku lub faktury wystawionej przez tą instytucję,
2. wypłatę należności bezpośrednio do rąk żołnierza lub byłego żołnierza za szkolenie po przedstawieniu oryginału rachunku potwierdzającego opłacenie kosztów szkolenia oraz zaświadczenia o ukończeniu szkolenia z wynikiem pozytywnym.

Natomiast refundacja ponoszonych kosztów przejazdów oraz noclegów dla byłego żołnierza odbywać się będzie na podstawie złożonego oświadczenia o wysokości faktycznie poniesionych kosztów potwierdzonych oryginałami rachunków i biletów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie obowiązków płatnika.

Czy Wojskowe Biuro Emerytalne zobowiązane jest do pobrania podatku dochodowego od wypłaconych należności?

Zdaniem Wnioskodawcy, należności wypłacane żołnierzom zawodowym i byłym żołnierzom zawodowym za korzystanie z przekwalifikowania zawodowego lub przyuczenia do zawodu, jak również należności z tytułu pokrycia kosztów za przejazdy i noclegi, nie znalazły się w katalogu zwolnień przedmiotowych, a tym samym należy je zaliczyć do źródeł przychodów - art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 20 ust. 1 tejże ustawy. Powinny więc być opodatkowane podatkiem dochodowym wg obowiązującej w danym roku skali podatkowej. Za takim stanowiskiem przemawiają również postanowienia art. 30 ust. 1 pkt 4 i 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 34 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych organy rentowe, a takim jest Wojskowe Biuro Emerytalne (wbe) obowiązane są do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych bezpośrednio emerytur i rent. Biorąc pod uwagę postanowienia art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wojskowe biuro emerytalne winno sporządzić informację o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi i właściwemu urzędowi skarbowemu. Ponadto przy zastosowaniu formy refundacji kosztów szkolenia - w postaci wpłaty na rachunek bankowy instytucji organizującej szkolenie, brak jest możliwości pobrania zaliczki od kwoty, na jaką opiewa rachunek lub faktura. Dodać należy, że w kręgu byłych żołnierzy zawodowych uprawnionych do uzyskania przedmiotowej pomocy będą również tacy, którzy z tytułu służby wojskowej nie nabędą uprawnień emerytalno-rentowych, a tym samym nie będą świadczeniobiorcami wojskowego biura emerytalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust.1 przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z definicji art. 10. ust. 1 wynika, że źródłami przychodów są:

1. stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
2. działalność wykonywana osobiście,
3. pozarolnicza działalność gospodarcza,
4. działy specjalne produkcji rolnej,
5. nieruchomości lub ich części,
6. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
7. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),
8. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany,
9. inne źródła.

Obowiązek udzielania pomocy rekonwersyjnej przez dyrektorów wojskowych biur emerytalnych regulowany jest przepisami zawartymi w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892) oraz rozporządzenia z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu korzystania przez żołnierzy zawodowych i byłych żołnierzy zawodowych z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 57, poz. 344).

Pomocą rekonwersyjną objęci zostali - zgodnie z art. 120 ust. 1 ww. ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - byli żołnierze zawodowi, o których mowa w art. 119 ust. 1 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 ww. ustawy były żołnierz zawodowy, o którym mowa w art. 119 ust. 1, w okresie dwóch lat od zwolnienia z zawodowej służby wojskowej może korzystać z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.

W myśl art. 120 ust. 2 tej ustawy, w ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokrywane koszty:

1. przekwalifikowania zawodowego lub przyuczenia do zawodu, doradztwa zawodowego albo odbywania praktyk zawodowych;
2. przejazdów z miejsca zamieszkania byłego żołnierza zawodowego do ośrodków szkolenia, w których następuje przekwalifikowanie zawodowe lub przyuczenie do zawodu, albo miejsca odbywania praktyk zawodowych;
3. zakwaterowania w okresie szkolenia lub przyuczenia do zawodu albo odbywania praktyk zawodowych.

Stosownie do powołanego przepisu art. 120 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, pomoc w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego lub pośrednictwa pracy (pomoc rekonwersyjna) przysługuje byłym żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej z powodów określanych w art. 111 pkt 3, 8, 9 lit. b) i 10 oraz art. 112 pkt 3-5, a także żołnierzom przeniesionym do dyspozycji oraz żołnierzom zawodowym w okresie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenia wypłacone w ramach pomocy rekonwersyjnej stanowią przychód, do którego opodatkowania zastosowanie ma przepis art. 30 ust. 1 pkt 4a ww. ustawy.

Natomiast treść art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wskazuje, iż świadczenia otrzymywane przez emerytów i rencistów mają szeroki zakres i nie są ograniczone wyłącznie do wartości świadczeń, jakie emeryci i renciści otrzymują od swoich byłych pracodawców. Dotyczą one bowiem wszystkich świadczeń rzeczowych otrzymywanych w związku z uprzednio łączącym emeryta i rencistę stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracą nakładczą i spółdzielczym stosunkiem pracy. Zastosowanie ww. opodatkowania nie jest zatem uzależnione od tego, czy udzielającym świadczenie jest podmiot będący byłym zakładem pracy świadczeniobiorcy, czy też inny podmiot. Ważne jest jedynie, aby beneficjentem świadczenia była osoba, która posiada status emeryta lub rencisty oraz, aby udzielone tym osobom świadczenie wynikało z uprzednio łączącego ich stosunku pracy (stosunków pokrewnych).

W świetle przepisów art. 34 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłaconych bezpośrednio przez te organy emerytur i rent, świadczeń przedemerytalnych, zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, rent strukturalnych oraz rent socjalnych.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który brzmi: płatnicy o których mowa w ust. 1 są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Wojskowe Biuro Emerytalne jako płatnik przekazując należności za szkolenie na podstawie faktury lub rachunku wystawionego przez instytucję lub żołnierzowi - po przedstawieniu przez niego oryginału potwierdzającego opłacenie kosztów szkolenia oraz udziału w szkoleniu, zobowiązane jest jako płatnik pobrać zryczałtowany podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1a cytowanej powyżej ustawy w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR). Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Reasumując Wojskowe Biuro Emerytalne zobowiązane jest do pobrania podatku dochodowego od wypłaconych należności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2008 r. nr ILPB1/415-413/08-4/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.