W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą samotnie wychowującą dziecko i rozliczającą się wspólnie z nim. Pracuje zawodowo na pełnym etacie i na razie nie przewiduje zmian. Po-siada grupę inwalidzką i korzysta z odliczeń z tym związanych. Korzysta również z ulgi na wychowanie dziecka.
Zamierza rozpocząć działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przy-chodów ewidencjonowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy po rozpoczęciu działalności gospodarczej, nadal będzie można korzystać z dotychczasowych ulg (z tytułu wychowania dziecka, związanych z grupą inwalidzką, wspólnego rozliczenia z dzieckiem jako rodzic samotnie wychowujący)?

Zdaniem wnioskodawczyni, należy oddzielnie rozliczać dochody z pracy zawodowej korzy-stając z ulg: wspólnego rozliczania z dzieckiem, z tytułu wychowania dziecka oraz zwią-zanej z grupą inwalidzką i oddzielnie rozliczać dochody z działalności gospodarczej opo-datkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, bez możliwości sko-rzystania z ulg, bo jest to podatek zryczałtowany.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

W myśl art. 6 ust 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym:

1. dzieci małoletnie,
2. dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny,
3. dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach - Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku
   - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7; z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
   
   

Przy czym za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (art. 6 ust. 5 ww. ustawy).

Jednakże stosownie do treści art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa między innymi w ust. 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006r. o podatku tonażowym.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż w przypadku wyboru opodatkowania uzyskiwanych między innymi z pozarolniczej działalności gospodarczej przychodów na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) wnioskodawczyni pozbawiona zostanie możliwości rozliczenia uzyskiwanych ze stosunku pracy dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Natomiast wybór takiej formy opodatkowania, w przypadku wnioskodawczyni, nie wpłynie na możliwość skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania dzieci oraz ulgi z tytułu wydatków rehabilitacyjnych.

Zgodnie bowiem z art. 27f ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 cytowanej ustawy, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Odliczenie kwoty, o której mowa w ust. 2, dotyczy łącznie obojga rodziców, z zastrzeże-niem ust. 4. Kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga.
W przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, odliczenie przysługuje jednemu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują, o ile spełnione są warunki określone w ust. 1. Przepis art. 27f powyższej ustawy pozwala na pomniejszenie wyłącznie podatku docho-dowego obliczonego na podstawie art. 27, czyli obliczonego według progresywnej skali podatkowej. Przedmiotowego odliczenia w ramach tzw. ulgi prorodzinnej nie mogą więc uwzględniać podatnicy, którzy w roku podatkowym uzyskali wyłącznie przychody opodat-kowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych lub karty podatkowej.
Art. 27 ww. ustawy nie wyłącza natomiast możliwości skorzystania z pomniejszenia po-datku w przypadku, gdy podatnik oprócz dochodów opodatkowanych według progresyw-nej skali podatkowej, osiągnie również przychody opodatkowane w inny sposób.
Zatem, wnioskodawczyni, jeżeli spełnia warunki wymienione w art. 27f ustawy będzie mogła skorzystać z odliczenia od podatku obliczonego według skali podatkowej kwoty, o której mowa w tym przepisie, jednakże bez uwzględnienia zasad obliczenia podatku przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci.
Natomiast odliczeń wydatków na cele rehabilitacyjne, przy spełnieniu warunków określonych ww. ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych wnioskodawczyni może dokonać od dochodu ze stosunku pracy, o czym stanowi art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy lub od przychodu z działalności gospodarczej. Decyzja w tym zakresie należy do podatnika. Zgodnie bowiem z art. 11. ust. 1. ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podatnik uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1 i 1a, opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, może odliczyć od przychodów między innymi wydatki określone w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie zostały odliczone od dochodu lub nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.
Z tego też względu wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, czyli jak to zostało ujęte we wniosku: "związane z grupą inwalidzką", mogą być odliczane albo od dochodu uzyskanego ze stosunku pracy albo od przychodu uzyskanego z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ry-czałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Reasumując, w przypadku wyboru opodatkowania uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej przychodów na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wnioskodawczyni - pozbawiona zostanie możliwości rozliczenia uzyskiwanych ze stosunku pracy dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci - nadal będzie mogła korzystać z ulgi z tytułu wychowywania dziecka, odliczając ją od podatku obliczonego od dochodów ze stosunku pracy oraz z ulgi rehabilitacyjnej, odliczając ją bądź od dochodu uzyskanego ze stosunku pracy, bądź od przychodu uzyskanego z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko wnioskodawczyni, iż w przypadku opisanym we wniosku może oddzielnie rozliczać dochody z pracy zawodowej korzystając z wszystkich wymienionych we wniosku ulg i oddzielnie z działalności gospodarczej bez prawa do skorzystania z tych ulg należało uznaćza nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.